Door: Herman Brusselmans Fotografie: ANP
Columns
3

‘De flutromans van Saskia Noort worden gelezen door simpel van geest zijnde huisvrouwen’

De onderschatte Vlaamse schrijver Herman Brusselmans beledigt de overschatte schrijfster Saskia Noort.

— Pas op: satire! Elke week beledigt de onderschatte Vlaamse schrijver Herman Brusselmans een overschat persoon uit de wereldgeschiedenis. ‘Een stilistische oefening in iemand uitschelden’, zoals hij het zelf noemt. Dat kun je grappig vinden, of niet. —

De bloedarmoedige schrijfster Saskia Noort doet het tegenwoordig met Kluun, de parodie op een auteur, die tevens de arrogantie tot slappe kunst heeft verheven. Je mag je toch niet voor de geest halen dat die Kluun z’n onfris ruikende, met mee-eters bezaaide piemeltje in de ouwe, met grijs haar begroeide doos van die Noort frummelt. Als daar maar geen baby’s van komen. De relatie was al lang hangende. Reeds in 2007 had Kluun tijdens een literaire avond in een toilet z’n vinger in Noorts reet gestoken, aan de vinger geroken en uitgeroepen: ‘Dit wordt ooit mijn vrouw!’

Saskia Noort werd op 14 april 1967 in Bergen geboren als dochter van Sjoerd Noort, een uitbeender van runderen met de dollekoeienziekte, en Sjaan Noort-Pluisvocht, die huizen verbouwde tot ze instortten. De jonge Saskia trok zich graag terug in een hoekje met een boekje, maar lezen deed ze dat boekje niet, welneen, ze gooide het terzijde en hield zich in dat hoekje verder vooral bezig met hevige masturbatie, tot al het bloed uit haar vierkante kop verdween.

Ze studeerde journalistiek, en in Nederland is het een gebruik dat een blonde, dellerige, de schrijfkunst allesbehalve beheersende journaliste terechtkomt bij damesbladen van lik m’n ballen. Derhalve schreef Noort onnozele artikelen voor Viva, Marie Claire en LINDA, over onderwerpen als ‘hoe beheers ik m’n maandstonden zonder in m’n broek te schijten?’, ‘waarom hebben mannen meer borsthaar dan sommige vrouwen?’, en ‘hoe het komt dat na het krijgen van een tweeling je grote schaamlippen een tijdlang gezwollen blijven?’ Later stapte Noort over van deze wijvenblaadjes naar het Algemeen Dagblad, dat met de wijvenblaadjes gemeen heeft dat het een kutpublicatie is.

De pest is dat Noort ook romans schrijft. Ze begon met Terug naar de Kust, over een garnalenvisser die een paar maanden z’n werk probeert uit te voeren in het centrum van Amsterdam, maar ten slotte toch maar terug naar de kust verkast. Toen volgde De Eetclub, over een aantal vrouwen dat zich in een club verenigt om massa’s calorieën naar binnen te stouwen en zich gezamenlijk af te vragen hoe ze hun maandstonden zouden kunnen beheersen. Noort werd door een of andere loser gedagvaard voor plagiaat, en niemand lag daar wakker van.

Andere titels van Noort zijn Nieuwe Buren, waarin de buren voortdurend in de tuin van het hoofdpersonage kakken, en Stromboli, waarin geen buren voorkomen, en voor de rest komt er ook praktisch niks in voor. Al deze flutromans worden gelezen door ongeveer een half miljoen simpel van geest zijnde Nederlandse huisvrouwen die zich kapot vervelen.

Saskia Noort heeft een buitenhuisje op Ibiza, waar ze tegenwoordig met Kluun op een onhandige wijze ligt te vogelen. Dat mag je je verdomd toch niet voor de geest halen.

Gerelateerd nieuws