Overzicht van: X Factor

(SonyBMG)
Pop * * *

Tijdens X-Factor werd ze door haar begeleiders langzaam in het keurslijf van rockchick geduwd. Maar tijdens de finale was daar opeens Leonard Cohen’s Halleluja. Op Smoke gaat Lisa meer voor soul dan voor rock en zegt daarmee terecht fuck you tegen jurylid Stacey Rookhuizen. De liedjes komen van Toby Gad (van Fergie’s Big Girls Don’t Cry) en Phil Tornalley (van Natalie Imbruglia’s Torn). Grote namen dus, waartussen Lisa met haar diepe stem prima overeind blijft. Na de verrassende plaat van Idols-deelnemer Charlene, nu een prima plaat van deze X-Factor winnares.

Move over Henkjan Smits! Want het is afgelopen met die gulzigheid. Dankzij deze economische crisis gaan we niet alleen langer werken, voor hetzelfde schrale loontje, het is ook de hoogste tijd voor een nieuwe manier van leven. Fuck The X-Factor, waarbij het alleen gaat om ijdelheid, egoïsme en zelfverheerlijking. Het is tijd voor… The C-Factor! Geniaal ideetje van onze minister van Sociale Zaken Piet Hein Donner. Het is namelijk juist stoer om geld te sparen, in plaats van het uit te geven aan dure kleding, auto’s en drugs. Zeg maar ‘nee’ tegen die salarisverhoging. Sla dat rondje bier af! Alleen met stoere calvinisten zullen we deze crisis overwinnen. Maar euhm, als zelfs EO-jugendleider Boomsma zich niet aan de beginselen houdt, wie geeft dan het voorbeeld? Wie is…. De Stoere Calvinist! Wij nemen althans aan dat de EO zo’n programma in de steigers heeft staan. Henkjan, gooi je boekjes op de brandstapel, en je mag vast weer aanschuiven als juryvoorzitter.

Onenigheid bij de tweekoppige misdaadredactie van Revu. Collega Stan de Jong etaleert weer eens zijn hang naar het oude – ‘na de seventies is er geen fatsoenlijke muziek gemaakt’ – door te smachten naar oud-X Factorwinnares Sharon Kips. Maar die háált het natuurlijk niet bij de huidige X Factor-ster Irma. Ondanks een klein foutje afgelopen vrijdag gaat supertalent Irma de show winnen met twee ranke vingers in de neus. In de finale doet ze nog een keer die mooie versie van Love Don’t Live Here Anymore en haar platencontract ligt klaar. Maar het moet worden gezegd dat ook de categorie daaronder van grote klasse is. Vrijwel elke deelnemer zou oud-idolen als Jim, Jamai of Boris moeiteloos van het podium blazen. Jammer dat al dat muzikale talent niet de aandacht krijgt die het verdient. Gordon vond het opnieuw nodig om collega-jurylid Eric van Tijn af te vallen. Die zou de geloofwaardigheid van het programma aantasten door op zijn eigen groep K.L.E.M. te stemmen. De topper vond het nodig Van Tijn uit te maken voor ‘lul’ en ‘eikel’ en een groepje tienermeisjes publiekelijk neer te sabelen. De enige die vooralsnog de geloofwaardigheid van X Factor omlaag haalt, is Gordon zelf.

Op de redactie van Revu houden ze, geloof ik, het meest van moeilijk en weird (zo wordt er de loftrompet gestoken over een band die zichzelf, ga er even voor zitten, …And You Will Know Us by the Trail of Dead noemt – uiteraard ‘briljant’) of ontdekken ze om de drie maanden in een paar snotapen de nieuwe Beatles, persoonlijk hou ik dus meer van X Factor. Deze talentenshow geeft elk weekend weer een vrolijke glans, niet in het minst door het gekrakeel tussen de juryleden Gordon, Angela, Eric en Stacey. X Factor biedt daarnaast een intrigerend sociologisch overzicht van de diverse bevolkingsgroepen die Nederland rijk is, zo hadden we in de voorrondes het vertederende woonwagenduo Happiness, het voormalige crackhoertje Cacharell plus diverse andere gettobewoners, de sympathieke Jordanese mamma Mary en de uit het diepe zuiden afkomstige publiekslievelingen Eindhoven-de-Gakste (ofwel Whatever, voorheen: Buurman & Buurman) die trouwens nog steeds in de running zijn.