Overzicht van: Up

* * * * *
Animatiefilm van Pete Docter

Twee maanden na de bioscooprelease is Up al uit op dvd, maar goed: Nederland was ook rijkelijk laat met de première van deze tiende Pixarfilm. Dat heeft als voordeel dat al deze kerstvakantie genoten kon worden van het avontuur van de norse ballonverkoper Carl en de jonge padvinder Russell. De makers gingen zelf ook op avontuur: onder het motto ‘het avontuur wacht!’ verruilden ze de comfortabele Pixar Studio voor een tafelberg in Venezuela. De computernerds beklommen de steile berg om inspiratie op te doen voor de jungle waarin Carl en Russell met hun ballonhuis belanden. Boven aangekomen bleken de rotsformaties grilliger dan de fantasie van de tekenaars. Maar ook het weer was behoorlijk grillig, wat het doorzettingsvermogen van de Pixar-padvinders flink op de proef stelde. De ontberingen hebben de film in meerdere opzichten fantastischer gemaakt. Een ander extraatje is een geestig kort filmpje met een Speciale Missie van de hond Dug, een trouwe viervoeter die weliswaar kan praten maar verder niet bijster intelligent is. En uiteraard staat het voorfilmpje Partly Cloudy ook op de dvd.

Hoe een sm-relatie uit de hand loopt en uitmondt in een rechtszaak. Gerrit stopte niet, terwijl Juliëtte toch echt het stopwoord zei. [bekijk PDF]

Verder in Revu:

‘Ik heb een vrouw, zes minnaressen, een kat, een muze en een slet, er kan niets meer bij.’ In gesprek met Jan Mulder die toch nog kans zag een boek te schrijven. [bekijk PDF]

Waarom wordt ons tbs-systeem nog overeind gehouden? Ziet nou niemand dat het niet meer werkt? [bekijk PDF]

Afgepeigerd, maar vol adrenaline wachten popartiesten op de toegift. Beeldreportage vanuit de coulissen. [bekijk PDF]

De onvermijdelijke doorbraak van Blu-ray. [bekijk PDF]

Op bezoek bij de makers van Up, het tiende meesterwerk uit de Pixarstal. [bekijk PDF]

Remon ‘Postman’ Stotijn klapt uit de school over zijn ex Anouk. [bekijk PDF]

* * * * *
Animatiefilm van Pete Docter
In de bioscoop vanaf 7 oktober

Carl en Ellie Fredericksen delen als kinderen een zucht naar avontuur. Ze trouwen en hun droom raakt op de achtergrond: beiden gaan in een pretpark werken, hij als ballonnenverkoper. Ze bouwen een knus huisje voor zichzelf en zijn stil gelukkig. En dan sterft Ellie.
Dat is nog maar de proloog van Up, maar Carl en Ellies levensverhaal levert al meteen zo’n ontroerend stukje animatie op dat de kijker even een brok moet wegslikken. We slaan een paar jaar over en treffen de bejaarde weduwnaar in zijn huisje dat inmiddels midden in een bouwput ligt. Carl vertikt het te verkassen, totdat hij na een incident wel móet vertrekken. Maar hij kiest zijn eigen weg; met duizenden heliumballonnen vastgemaakt aan het rooster van zijn open haard, vliegt Carl met huis en al – en een verstekeling – alsnog het onbekende tegemoet.
De geestige en ontroerende avonturen waarin het oudje en zijn jonge sidekick vervolgens belanden (in 3D) vormen ook een levensles. Dat vrolijke ballonnenhuisje is als schatkamer van stoffelijke herinneringen natuurlijk méér dan het lijkt: het is de last van het verleden, waar Carl zich van zal moeten bevrijden. Want een mens moet verder. Dat klinkt misschien overdreven serieus, maar Up ís, bij alle pret en opwinding, ook een serieuze film. En een nieuwe triomf voor Pixar.

Animatiestudio Pixar doet het goed dit jaar op filmfestivals. Hun tiende meesterwerk Up mocht als eerste animatiefilm ooit het festival van Cannes openen en in Venetië werd Pixar-pionier John Lasseter dit weekend geëerd met een Gouden Leeuw voor zijn visionaire verdiensten. Het was voor het eerst dat deze ere-leeuw werd uitgereikt aan een studio want Lasseter liet zijn collega’s meedelen in de eer. Dus kreeg Lasseter de Gouden Leeuw en de vier andere regisseurs (Brad Bird, Pete Docter, Andrew Staunton, Lee Unkrich) die de afgelopen 15 jaar baanbrekende prachtfilms maakten als Toy Story, Finding Nemo, Ratatouille en The Incredibles elk een Gouden Welpje. Het duurde nog wel even voordat ze deze in handen kregen tijdens de plechtigheid, want het festival had George Lucas uitgenodigd om de prijzen uit te reiken.

Het filmfestival mag dan opbeurend van start zijn gegaan met de Pixar-film Up, daarna was het toch weer business as usual: menselijk leed in allerlei gradaties. De vrijdag begon wat dat betreft al sfeervol, met regen – niet zomaar een beetje motregen, maar een tropische stortbui. De parapluverkopers deden goede zaken en hadden meteen maar hun prijzen verhoogd. Een uitvouwplu die donderdag nog 5 euro kostte deed nu ineens 20 euro – business as usual, indeed. Het programma was al even deprimerend. Terwijl de broek van de Revu-reporter tergend langzaam opdroogde zag hij achtereenvolgens een gedoemde platonische liefde (Bright Star van Jane Campion, een kostuumdrama over de jong gestorven dichter John Keats); een Brits kitchen sink drama (Fish Tank) over een mager tienermeisje dat meer leed te verwerken krijgt dan in een Dardenne-film, en dat wil wat zeggen; en een vet aangezet drama (Precious) over een dik zwart én analfabeet tienermeisje dat op haar zestiende voor de tweede keer door haar vader (!) wordt bezwangerd.