Overzicht van: Twitter

Volgens een bevriende schrijver moest ik op twitter, want iedereen zit op twitter. En het was niet zo dat ze op twitter vooral schrijven wat ze aan het doen zijn of wat ze vanavond van Pauw en Witteman vinden. Ik ging op twitter. Mijn eerste berichtje was van de bevriende schrijver. Hij twitterde dat hij nu naar Pauw en Witteman ging kijken. De berichten van de mensen die ik volg blijken nu, een paar maanden later, te verdelen in exact tien categorieën:

Eigenlijk had Tijs van den Brink niet verbaasd hoeven zijn. Volkskrant-recensent Jean-Pierre Geelen gaf de afgelopen zomer geregeld af op de talkshow Knevel & Van den Brink. Op 17 juni jl. schreef Geelen bijvoorbeeld: ‘Het beroerdst is de toestand bij Knevel en Van den Brink, de asperges wier paarsglimmende kopjes zich oprichten in het voorjaar, als grote bloeiers als Pauw en Witteman uit hun zonlicht zijn verdwenen.’ Daarmee was hij nog mild want in de Revu van deze week deed Geelen er nog een flinke schep bij bovenop: ‘Knevel & Van den Brink is echt afschuwelijk, helemaal de geniepige manier waarop ze Gods woord erin willen hameren. Van den Brink trekt een smoel alsof hij moet poepen en die mimiek van Knevel! Hij houdt een glimlach op die opeens als een zeepbel verdwijnt. Als een gesprek is afgelopen, kijkt hij z’n gast soms nog 10 seconden aan alsof hij wil zeggen: je bent een warm mens.’

Het gezicht van Van den Brink toen hij de Revu las, zal ook niet al te florissant zijn geweest. Hij sprak Geelen er gister over aan op Twitter: ‘Dag Jean-Pierre, is het interview in Revu met jou echt of fake?’ De reactie van de Volkrant-recensent volgde de volgende ochtend: ‘Dag Tijs. Was jij dat echt, de afgelopen weken in Knevel & Van den Brink?’

UPDATE: Van den Brink laat het er niet bij zitten en Twittert aan Geelen: ‘Ja dus. Ongelooflijk. Dacht altijd dat recensenten onbevangen en onbevooroordeeld waren. Jij doet zelfs niet alsof…’

Het is vloeken hier op de redactie maar persoonlijk vinden wij Twitter een staaltje van vooral oninteressant exhibitionisme. Niet dat ik zelf geen Twitter-account heb, maar dan voornamelijk om anderen te lezen. Ik ben nu dan ook volgens collega’s een Twitter voyeur. Want persoonlijk komt bij elke aandrang tot een tweet namelijk de gedachte op: is wat ik nu doe/denk/van plan ben wel interessant genoeg voor anderen om te lezen? Een vraag die fervente Twitteraars duidelijk nooit stellen. Maar in tijden van bijvoorbeeld een Tour de France heeft Twitter voor mij een nieuwe bron van informatie geopend, namelijk de tweets van wielrenners die zelf meerijden. En dat doen ze nogal fanatiek ook. Zo analyseert Lance Armstrong enkele minuten na de finish al de wedstrijd en laat rond middernacht weten naar bed te gaan. Vertelt Steven de Jongh hoe het komende parcours erbij ligt en verlangt Laurens ten Dam enkel maar naar een massage. Wie alle renners en ploegleiders in het peloton wil volgen via Twitter hier de links:

Het is je misschien ontgaan, omdat je teveel op twitter zit, je man iets uit te leggen hebt, of op zoek bent naar een nieuwe computer; maar het is dus zomer. Serieus, kijk naar buiten dan. Bijna dertig graden is het! Onbewolkt! Trek uit die kleren een ga los. Want, wie zomer zegt, zegt drank. Maar wie zomer zegt, zegt ook: een overvol strand waar jij nu net het ongeluk hebt om naast dat ene vette, bikini-dragend wijf te liggen. Het had anders gekund, want het is je wellicht ontgaan, maar Revu heeft sinds een tijdje een iPhone-applicatie. Keihard. Voor 1,59 euro (wat je zegt, een koopje) lees je beschrijvingen van de 115 mooiste strandtenten van het land. En daar zitten een paar juweeltjes tussen, die de rest van Nederland nog moet ontdekken. Nog beter: je iPhone wijst je, via GPS, de weg. Dus wat doe je daar nog?  Ga naar de iTunes-store of de App Store op je iPhone en maak je leven beter.

Ja hoor, het eerste wetenschappelijke onderzoek via Twitter is een feit. De Britse wetenschapper Richard Wiseman testte deze week of het waar is dat een klein deel van de wereldbevolking beschikt over paranormale gaven. Hij reisde vier keer af naar een geheime plaats in het Verenigd Koninkrijk. De duizenden Twitteraars die meededen aan het project moesten vervolgens raden waar Wiseman zich op dat moment bevond door een keuze te maken uit vijf foto’s. Als drie van de vier keren een meerderheid van de deelnemers zijn locatie zou raden, zou dit volgens de wetenschapper bewijzen dat er ‘iets raars aan de hand is.’ En dat zou dan weer nader onderzoek verdienen. Wij verdenken de wetenschapper ervan de volgende wetenschappelijke formule te hebben toegepast: Goedkope publiciteit + enigszins bevredigende resultaten = veel sponsorgeld in het laatje voor nader onderzoek. Slim hoor, maar dan moet het onderzoek wel eerst slagen. En dat deed het absoluut niet. Alle vier de keren stemde een meerderheid van de deelnemers voor een verkeerde locatie. Wat bewijst dat dan? Nou, dat paranormaliteit een fabeltje is. Dus laten we vanaf nu ophouden met die onzinnige onderzoeken.

Het is ons allemaal wel eens overkomen. Met een starnakel dronken kop, om drie uur ‘s nachts bedenken dat het toch wel een enorm puik idee is om dat ene sms’je nog even te versturen, of je ex haar voicemail maar weer eens vol te brullen. Maar nu is er Twitter! En dat kan ook best link zijn. Afgelopen weekend verraste Ajax speler Gregory van der Wiel zijn Twitter vrindjes met zijn escapades in Barcelona. En het ging daar hard aan toe, aan zijn nachtelijke berichten te zien. Een bloemlezing: Bn drnk as fukkk! Ga hlemaal loss hierr. Wil hier nooit meer wg ! Still going hardddd !!!about.  Let theez girls meet my friend pina colada hahaha lolabout TE HARD hierrr Shit gaat lossss !!. Kortom Gregory heeft het wel naar zijn zin in Barca. En misschien wel iets te veel, want wat blijkt The Day After the Night Before: Alle berichten van een beduidend onder invloed zijnde Gregory zijn verwijderd van zijn nu weer maagdelijke twittersite. Het zou ons niet verbazen als een telefoontje uit de ArenA hier verantwoordelijk voor is. Maar Revu zou Revu niet zijn als we geen screenshotje van zijn ongecensureerde pagina voor onze webbezoekers hebben bewaard. Klik hier om de pagina te bekijken.

Het lijkt zo’n leuk baantje, dat ministerschap. Beetje twitteren, beetje reizen, beetje fietsen. Maar de werkelijkheid, die achter dit sprookje schuilt, is vele malen harder dan je zou verwachten. Niet alleen mag je tegenwoordig als dienaar van de kroon al blij zijn als iemand je achternaam goed uitspreekt – naar de titel excellentie kun je al jáááren fluiten. Maar de bedrijfswagens waar de ministers het mee moeten doen zijn al helemaal te schraal voor woorden. Een Mercedes E 200? Een Volvo S 80? Of nog erger: een Audi A6! Echt, zelfs een beetje Amerikaanse rapper durft zich niet in dat koekblik te vertonen. Achterin zit het in die Duitser zó ellendig dat minister Guusje Ter Horst er spierpijn van kreeg. Serieus, spierpijn! Dat doet zeer hoor. Geen wonder dat zij, en haar collega’s Eurlings, Van der Hoeven, Van Middelkoop en Verburg om een upgrade hebben gevraagd. De A8 heeft meer beenruimte! Individueel verstelbare stoelen! Gepantserde carrosserie! Tja, dat die wagens ook bijna een keer zo duur zijn en misschien wat meer benzine slurpen, dat wordt wel weer gecompenseerd door jullie. Toch?

Je vraagt je af waarom Ronald Giphart al zo lang geen fatsoenlijk boek meer heeft afgeleverd, een verzameling haastig gebundelde columns daargelaten? Dat komt zo. Ronald Giphart zit op Twitter, waar hij gewichtige vragen stelt, zoals: Vanwaar het maffe twitgebruik om voor veel woorden ‘tw’ te plakken? ‘Els twijpt Dirks harde twerectie en daarna tweft hij haar natte twut.’ Verder is Twip vooral bezig met het doorgeven van geinige linkjes. Zoals waar je de lengte van je twul kunt laten opmeten, of de waarde van je Twitterpagina. Maar ook de site Worldometers bijvoorbeeld, waar de wereldstatistieken in razend tempo veranderen, zoals hoeveel toiletten er vandaag zijn doorgespoeld. Conclusie: Ronald Twiphart is met zijn linkjes de laatste tijd een stuk actiever dan zijn schrijvend alter ego.

Nederland kreeg gister flink wat schouderklopjes van de internationale gemeenschap. Wat hadden we die Afghanistantop snel en goed op poten gezet, vond Hillary Clinton. Maxime Verhagen was apetrots en twitterde van blijdschap. De gemiddelde Nederlander kreeg weinig mee van de top, die leek zich alleen zorgen te maken over ietsjes langere files. Voor die mensen heeft de SP vandaag een reclamespotje gemaakt. In het filmpje druipen bloeddruppels van het scherm en klinken vuurgevechten en schreeuwende militairen op de achtergrond, met de pay-off: ‘Opbouwmissie? Hoe lang laten we ons nog voor de gek houden?’ Een wel erg simplistische boodschap, want iedereen, inclusief filerijders, weet inmiddels dat het geen opbouwmissie is, maar dat het gewoon oorlog is in Afghanistan. Dat er verschillende meningen zijn om die oorlog tot een goede einde te brengen, dat is geen nieuw nieuws. Dus wel heel erg flauw van Harry van Bommel om het woordenboek erbij te pakken.