Overzicht van: Toy Story

(Walt Disney Records)
Rock * * * *

In 1988 nam Los Lobos een cover op van het Jungle Book-liedje I Wanna Be Like You, voor de prachtige Disneyfilm-tribute Stay Awake. Ruim twintig jaar later volgt er een heel album van de band uit Los Angeles, die cultureel zeker niet minder heeft betekend dan het bedrijfje van Ome Walt. De melancholische tex-mex-muziek past prima bij tranentrekkers als I Will Go Sailing No More (uit Toy Story), terwijl het dik feest is bij Bare Necessities (ook Jungle Book). Had graag een mariachi-versie van Wish Upon A Star gehoord, maar vooruit. Dit zijn onverslijtbare liedjes voor alle leeftijden.

Animatiestudio Pixar doet het goed dit jaar op filmfestivals. Hun tiende meesterwerk Up mocht als eerste animatiefilm ooit het festival van Cannes openen en in Venetië werd Pixar-pionier John Lasseter dit weekend geëerd met een Gouden Leeuw voor zijn visionaire verdiensten. Het was voor het eerst dat deze ere-leeuw werd uitgereikt aan een studio want Lasseter liet zijn collega’s meedelen in de eer. Dus kreeg Lasseter de Gouden Leeuw en de vier andere regisseurs (Brad Bird, Pete Docter, Andrew Staunton, Lee Unkrich) die de afgelopen 15 jaar baanbrekende prachtfilms maakten als Toy Story, Finding Nemo, Ratatouille en The Incredibles elk een Gouden Welpje. Het duurde nog wel even voordat ze deze in handen kregen tijdens de plechtigheid, want het festival had George Lucas uitgenodigd om de prijzen uit te reiken.

Animatie van Rob Letterman & Conrad Vernon
* * * * *

Veertien jaar geleden beleefde de mensheid een nieuw wereldwonder: Toy Story, de eerste echte computergeanimeerde film. Anno 2009 zijn we inmiddels gewend aan een veel hogere technische standaard, maar met Monsters vs. Aliens lijkt toch weer een mijlpaal bereikt. Aan het uiterlijk van de menselijke figuurtjes is griezelig veel zorg besteed: zie alle putjes, puistjes, vlekjes, sproeten en baardstoppels. En ook de gelaatsuitdrukkingen zijn realistischer dan in die pioniersjaren voor mogelijk werd gehouden. De film wordt bovendien uitgebracht in 3D, wat vooral de actiescènes van een opwindende extra dimensie voorziet.
Maar al dat machtsvertoon is natuurlijk vergeefse moeite als het niet in dienst staat van een ijzersterk scenario. Op het eerste gezicht is de film juist daarin geen uitblinker. Het verhaal van een groepje aaibare monsters dat onder leiding van een uit haar krachten gegroeide jonge meid een buitenaardse invasie het hoofd moet bieden, is één lange hommage aan de SF-films van de jaren vijftig. Maar wat een lol moeten zowel de schrijvers als animators als stemmetjesmakers hebben gehad bij het invullen van dit stramien. Liefde voor B-films wordt hier gecombineerd met de vlijmscherpe satire van Dr. Strangelove en de anarchistische humor van Mad Magazine. Over tien jaar zal de techniek van Monsters vs. Aliens ongetwijfeld verouderd aandoen; de film zelf kan minstens een eeuw mee.