De Tour de France zit erop. De onthullingen kunnen nu echt beginnen: wie heeft én is gepakt, (de enige combinatie die telt). Revu’s eigen Gouden Spuit verkiezing is door niemand gewonnen aangezien er niemand is gepakt… althans nu nog niet. Want wat maakte Pierre Bordry, voorzitter van het Franse antidopingbureau AFLD, in een interview met de Süddeutsche Zeitung bekend? Volgens Bordy zijn er deze Tour maar liefst twee soorten nieuwe doping gebruikt, ‘die beiden momenteel nog niet opgespoord kunnen worden’. De Franse krant Le Monde laat vandaag weten om welke twee middelen het zou gaan: Hematide en Aicar. Hematide is (na Cera dat vorig jaar bij renners als Ricco en Thomas Dekker werd gevonden) de vierde generatie epo en aicar bevordert de vetverbranding en spieropbouw. Wat weer een verklaring zou kunnen zijn voor enkele sterk vermagerde renners (oa. Bradley Wiggins= minus 7 kilo).

Lees meer

Laat ik van te voren even duidelijk zijn: Wat ik hieronder ga beweren is totaal niet bewezen. Ik zeg het maar even, al schijnt dat op internet niet echt nodig te zijn, zie onze vrienden van GeenStijl. Affijn, nu dat uit de weg is wil ik na twee weken Tour enkele vraagtekens zetten bij de verbazingwekkende rust op dopinggebied. Vol enthousiasme vroegen we twee weken geleden in het kader van De Gouden Spuit welke renners deze Tour gepakt zullen worden. Er werd massaal ingezonden. Maar ‘helaas’ er is nog geen renner gepakt (nb we schrijven dinsdag 21 juli één uur ’s middags, dus het kan nog!). Maar we kunnen wel onze vermoedens uitspreken. Nummer één: de Brit Bradley Wiggins, volgens mij de Bernard Kohl van deze Tour. Noem me cynisch, maar ik geloof niet zo in revelaties in de Tour. Tuurlijk het is mogelijk om vanuit het niets een werelddag in de bergen of bij de proloog te hebben, maar twee weken lang top presteren als voormalig baanrenner, ik weet het niet. Laat ik het zo zeggen, we hebben volgens mij na de Tour hier het laatste nog niet over gehoord, zeker niet met de nieuwe opsporingsmethodes. Nummer twee: Denis Mentsjov. Geen eendagsvlieg maar volgens mij een renner die of plots schoon rijdt en geen verzet meer rond krijgt of hij heeft de Giro en de Tour in receptuur verwisseld. Ik weet het is kort door de bocht en negatief gedacht, maar laten we die twee eens afwachten. Zelf nog suggesties?

Het is vloeken hier op de redactie maar persoonlijk vinden wij Twitter een staaltje van vooral oninteressant exhibitionisme. Niet dat ik zelf geen Twitter-account heb, maar dan voornamelijk om anderen te lezen. Ik ben nu dan ook volgens collega’s een Twitter voyeur. Want persoonlijk komt bij elke aandrang tot een tweet namelijk de gedachte op: is wat ik nu doe/denk/van plan ben wel interessant genoeg voor anderen om te lezen? Een vraag die fervente Twitteraars duidelijk nooit stellen. Maar in tijden van bijvoorbeeld een Tour de France heeft Twitter voor mij een nieuwe bron van informatie geopend, namelijk de tweets van wielrenners die zelf meerijden. En dat doen ze nogal fanatiek ook. Zo analyseert Lance Armstrong enkele minuten na de finish al de wedstrijd en laat rond middernacht weten naar bed te gaan. Vertelt Steven de Jongh hoe het komende parcours erbij ligt en verlangt Laurens ten Dam enkel maar naar een massage. Wie alle renners en ploegleiders in het peloton wil volgen via Twitter hier de links:

Lees meer

‘Schoon hoeft de Tour toch niet te zijn? Een schoon laken voelt lekker aan, maar is toch een beetje saai,’ schrijft wielerliefhebber Wilfried de Jong in zijn boek De man en zijn fiets. Ook wij van Revu hebben een piepklein vermoeden dat de Tour de France dit jaar niet zonder een goede ouderwetse scheut doping plaats zal vinden. Maar wie valt als eerste door de mand? Om die vraag te beantwoorden organiseren we dit jaar Revu’s Gouden Spuit verkiezing. Voorspel welke vijf renners als eerste worden gepakt dit jaar. Voorspel ook na hoeveel dagen de eerste renner in de kraag wordt gevat, welke ploeg als eerste wordt gediskwalificeerd en hoeveel renners in totaal de pineut zijn. Wie wordt de winnaar van de eerste editie van Revu’s Gouden Spuit? Laat je stem horen vóór zaterdag 4 juli om 14.00.

Lees meer

Op sommige zaken in de sportwereld kun je vergif op innemen. Zo zal een voetbaltrainer nooit een enthousiast interview geven, zal een hockeyer altijd schor zijn en een wielrenner die gepakt is met doping is de reflex springen met de standaardzin ‘It wasn’t me’. Dat bleek maar weer eens toen gisteren Thomas Dekker betrapt werd op het gebruik van tweede generatie Epo op kerstavond 2007. Met chocoladeletters meldde De Telegraaf vandaag exclusief het weerwoord van Dekker: ‘Ik word geflikt’ (prachtig werkwoord trouwens flikken: ik flik, wij flikken, hij is geflikt; een werkwoord haast exclusief voorbehouden aan de wielersport). Maar terug naar het epo gebruik van Thomas. Echt verrassend is het allemaal natuurlijk niet. Sterker nog toen ik afgelopen maand een week op pad was met de Rabobank ploeg in de Sierra Nevada werd mij door meerdere personen uit die ploeg verzekerd dat ‘Thomas erg netjes was weggekomen bij Rabo. We hadden zijn carrière kapot kunnen maken.’ Het was nog net geen echte beschuldiging, dus kon ik het niet opschrijven, maar een verrassing was het voor Rabo dus ook niet echt. Als jij nog verrassingen denkt te weten ga dan naar Revu’s Gouden Spuit Verkiezing.

Na jaren van droogstaan kunnen we wielerliefhebbend Nederland ruim vier weken vóór de start al melden dat Rabo renner Robert Gesink na een derde plaats in de Dauphine Libere aankomende zomer de Tour de France gaat winnen! Hoe weten we dat? Nou, dat meldt de nieuwe website van De Condor van Varsseveld zelf. Op Robertgesink.nl staan bij het dit jaar te rijden programma van Gesink bij de nog te rijden Dauphine Libere (de mini versie van de Tour de France half juni) alvast de kop van een persbericht met de titel 3e in Dauphine Libere en bij de komende Tour de France 1e in Tour de France! – 2009-07-20. Het is waarschijnlijk een testbericht van de beheerder of  fanatieke fan. Mocht Gesink het al hebben weggehaald dan hier de screenshots één en twee.

Lees meer

Het zucht, het steunt, het is man en het komt uit Frankrijk.

Sammy Decoster – Tucumcari (Universal) * * * *
Decoster is geboren in in de Frans-Belgische grensstreek, maar hij klinkt alsof hij ter wereld kwam in Arizona, achterin een Chevrolet, met de cowboylaarzen al aan. Johnny Cash, Elvis en wijlen Alain Bashung zijn van invloed geweest op zijn zwartgerande Americana. Die toch heel Frans blijft, en niet alleen vanwege de taal waarin Sammy zingt. In een open Peugeot, Cash hard op de radio, cruisen langs geblakerd industriegebied, dat gevoel.

Polar – French Songs (EMI) * * * *
Een Ier met een Zwitserse vader komt, na een paar Engelstalige platen, onder invloed van Franse rockkanonnen Cali en Miossec. Daar komt dan uiteindelijk een plaat uit die vooral blanke soul ademt. Assez pour nous heeft dat typische Motown tempo waar je van gaat dansen in de straat. Wie zich afvraagt hoe James Morrison in het Frans klinkt, vooral als James betere liedjes zou schrijven, is bij Polar aan het juist adres.

Eddy(la)Gooyatsch – Chaud (Modjo Music) * * *
Natuurlijk, de muzieksamenstellers van Radio Tour de France zullen de chansonklassiekers van vier, vijf decennia oud al weer klaar hebben staan. Maar mag Le Vélo van de knusse tweede cd van Eddy(la)Gooyatsch er s’il vous plait ook tussen? Dit uitgelaten liedje over de vreugdes en verdrietjes van een fietser verdient ook buiten Frankrijk aandacht. Niemand minder dan Richard Virenque zit in de clip!

Lees meer