Overzicht van: SP

De SP, bij monde van Kamerlid Arda Gerkens, stelt vandaag vragen aan de minister van Justitie over de dossierpraktijken van Scientology Nederland, en die van haar afkickkliniek voor drugsverslaafden Narconon. Het gevolg van de reportage Undercover bij Scientology in de Revu van deze week. De partij wil onder meer weten waarom het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) niet wil reageren, nu Revu de, vermoedelijk illegale, dossierpraktijken heeft blootgelegd.

De Scientology kerk Nederland legt duizenden persoonlijke dossiers aan met soms vergaande informatie, zonder dat betrokkenen recht op inzage of correctie hebben en geen verwijdering van hun gegevens kunnen eisen.

Hardleers, die jongens van de overheid. Revu liet een paar maanden geleden nog zien dat de beveiliging van e-mailaanbieders zo lek als een mandje is en dat bewindslieden daarom maar beter geen @hetnet-je kunnen hebben. Toch Jack? Maar ervan leren daar in Den Haag, ho maar! In een reactie op vragen die SP-Kamerlid Arda Gerkens tot twee keer toe moest stellen voor ze enigszins fatsoenlijk antwoord kreeg, laat JPB weten dat ‘de staatssecretaris van Defensie zich bewust is van de risico’s van het gebruik van internet en e-mail’. ‘Op zijn privécomputer zijn onder andere een firewall en een virusscanner geïnstalleerd om ongeautoriseerde toegang tot zijn computer te voorkomen.’ Tja, maar wij braken niet in op de computer, hé? Niet dat dit ons niet zou lukken. Doen we niet hoor, Jack. Wees maar niet bang. We zijn niet helemaal gek. Dan hangt ons straks nóg een zaak boven het hoofd. Hoe dan ook: Protocollen voor het privégebruik van e-mail en internet door bewindspersonen gaan er niet komen. Gewoon door blijven mailen, jongens! Tot er straks iemand wél per ongeluk iets belangrijks met de digitale postduif naar huis stuurt en een échte hacker ze oppikt en er gemene dingen mee doet. Misschien wordt gehackt worden een trend daar in Den Haag. Net als het verliezen van usb-stickjes. Wel een pluspuntje: Het Net gaat de gaten in het systeem, waardoor wij naar binnen konden, dichten. Hulde.

De afspraak was heel duidelijk, in december 2010 vertrekken de laatste Nederlandse troepen uit de Afghaanse provincie Uruzgan. Daar was en is geen letter Frans aan. Nog twee jaar en dan is er even rust voor het Nederlandse leger. Maar na de Afghanistantop in ons eigen Den Haag weten we wel beter, want de SP kan nog zoveel onsmakelijk spotjes maken over de missie van onze jongens in Den Verre Oost (om de wanprestatie van Agnes Kant te verhullen, maar daar een andere keer meer over). Het is nu wel duidelijk: het CDA-trojka Verhagen, Balkenende en de Hoop Scheffer zal op de oude vertrouwde lafhartige,  tweeslachtige, en geen-ballen-hebbende-wijze over ongeveer een jaar verklaren dat weggaan uit Uruzgan, nooit heeft betekend weggaan uit Afghanistan. En zeker na de eikelpoetsbeurt van Hillary Clinton tijdens de afgelopen top is onze voorspelling dat geen van de drie heren nog nee durft te zeggen tegen het zeker komende verzoek van verlosser Obama om te blijven. Wij zetten er een krat (alcoholvrij) bier op in voor de mannen die het moeten opknappen. Wie neemt de weddenschap aan?

Nederland kreeg gister flink wat schouderklopjes van de internationale gemeenschap. Wat hadden we die Afghanistantop snel en goed op poten gezet, vond Hillary Clinton. Maxime Verhagen was apetrots en twitterde van blijdschap. De gemiddelde Nederlander kreeg weinig mee van de top, die leek zich alleen zorgen te maken over ietsjes langere files. Voor die mensen heeft de SP vandaag een reclamespotje gemaakt. In het filmpje druipen bloeddruppels van het scherm en klinken vuurgevechten en schreeuwende militairen op de achtergrond, met de pay-off: ‘Opbouwmissie? Hoe lang laten we ons nog voor de gek houden?’ Een wel erg simplistische boodschap, want iedereen, inclusief filerijders, weet inmiddels dat het geen opbouwmissie is, maar dat het gewoon oorlog is in Afghanistan. Dat er verschillende meningen zijn om die oorlog tot een goede einde te brengen, dat is geen nieuw nieuws. Dus wel heel erg flauw van Harry van Bommel om het woordenboek erbij te pakken.