…, maar nog niet door deze artiesten.
Black Joe Lewis & The Honeybears – Tell ‘m What Your Name Is (Lost Highway) * * * *
Zijn gruizige stem doet een flinke beer vermoeden, maar Black Joe Lewis is een iel mannetje, zo blijkt op YouTube. De gitarist en zanger voert een combo aan dat ouderwets swingende rhythm ‘n’ blues speelt na een kom loeischerpe chili. Wilson Pickett en James Brown zijn van invloed, maar Black Joe zoekt ook de rafelranden op. Sugarfoot is een hit, I’m Broke het hoogtepunt.
Jesse Dee – Bittersweet Batch (Munich) * * *
We hadden al een blanke vrouw die klinkt als Billie Holiday (Madeleine Peyroux), Jesse Dee uit Boston heeft dezelfde geknepen stem als Solomon Burke. Wie zo kan zingen, zoekt het terecht in de soul en blues. Jesse Dee maakt vriendelijke, dansbare liedjes die door een uitgebreide band zijn ingekleurd. Onder meer met ‘clinks and clanks’ en heuse ‘goat toenails’. Het vonkt minder hard dan bij Black Joe Lewis, maar evengoed willen we dit ook graag op North Sea Jazz zien.
Buddy & Julie Miller – Written in Chalk (New West) * * *
Buddy & Julie houden veel van elkaar, al zou je dat op basis van de teksten op dit album niet denken. Er wordt nogal wat afgetobt over relaties. Wellicht is zo’n plaat voor de Millertjes een stuk ongeverfd hout om crises op af te kloppen. Plant, Patty Griffin en Emmylou Harris zijn nu te gast, in (sterke) covers en (niet altijd even sterk) eigen materiaal. Een duoplaat die klinkt als een compilatie.
