Overzicht van: Prince

22tracks-playlist vernieuwd met The Roots en meer

Geschreven op 7 december 2011 door Nieuwe Revu

Undun is het nieuwe album van The Roots. Questlove drumt als vanouds zijn laidback funk beats en MC Black Thought bewijst weer één van de beste rappers van nu te zijn. Luister Maky My nu op onze opgefriste 22tracks-playlist. Maar ook naar Amy Winehouse, Paul Weller en Prince.

Concerttip van deze week is fDeluxe, voorheen nog The Family. Een groep die in 1985 opgericht is door Prince. Ze brachten maar 1 album uit, maar zijn nu weer bij elkaar. 20 januari 2012 staan ze in Paradiso, luister naar Over the Canyon om alvast in de stemming te komen.

New Gold Dreams (81,82,83,84) van de Simple Minds is de klassieker van deze week. Hiervan hebben we de mysterieuze wave plaat Hunter and the Hunted aan onze playlist toegevoegd.

Beluister onze 22tracks-playlist hier!

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie

Prince op North Sea Jazz: drie dagen geniaal

Geschreven op 12 juli 2011 door Nieuwe Revu

Prince op North Sea Jazz: drie dagen geniaalAls je voor de hits kwam, moest je tot het eind blijven. Want tijdens zijn drie nachtconcerten op North Sea Jazz liet Prince allereerst zien dat hij een briljant zanger en gitarist is. En dat je zijn output van de afgelopen twintig jaar niet mag onderschatten.

Het eerste optreden op vrijdag staat in het teken van zijn donkere kant. Zowel letterlijk als figuurlijk. Niet alleen sommeert hij de lichtman om het podium minimaal te belichten, waardoor een mysterieuze sfeer ontstaat, ook ligt de focus op donkere funk. Met als hoogtepunt een lange jam gebaseerd op Thank You For Talkin’ To Me Africa van Sly & The Family Stone, waarover Prince het onbegrijpelijke, maar prachtige Only Heaven Knows zingt. Een cover van Play That Funky Music is overbodig, maar daarmee laat Prince wel zien dat hij de best ingespeelde band op aarde heeft, met een glansrol voor bassiste Ida Nielsen. Ondanks het niet al te beste geluid, heeft hij het naar zijn zin. Met zijn brede glimlach trekt Prince iedereen met zich mee.

De zaterdag begint hij met ballads: het prachtige Joy In Repetition (van Graffiti Bridge, 1990) en het hartverscheurende The Love We Make (van Emancipation, 1996), en even later het hoogtepunt van alle avonden: het romantische, ongrijpbare When We’re Dancing Close and Slow (van Prince, 1979). Precies, geen hits dus, maar wel de Prince zoals je hem liefst zit: alles gezongen vanuit zijn tenen en één met zijn gitaar. Die gitaar staat ook centraal in een blokje rockers, met Peach en Bambi als uitblinkers. Hij laat zijn instrument janken, gieren, brullen, geen emotie is hem vreemd.

Ook op zondag maakt hij wederom indruk met ballads. Prince betovert met Gingerbread Man, ontroert met Empty Room en maakt zich kwaad in When Eye Lay My Hands On U. Inderdaad, weer geen hits. 1999, Let’s Go Crazy en Raspberry Beret heeft hij voor het laatst bewaard, voor het moment dat hij niks meer hoeft te bewijzen, omdat je allang overtuigd bent dat je hier drie dagen lang na een genie hebt gekeken. 26 juli staat hij gelukkig weer in ‘Ahoy.

Lars Meijer

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: 5

Prince en de vrouwtjes

Geschreven op 7 juli 2011 door Nieuwe Revu

Prince en de vrouwtjesPrince doet dit jaar maar liefst drie nachtconcerten tijdens het North Sea Jazz festival in Rotterdam. Maar overdag zal hij daar zeker ook opduiken, want maar liefst zes muzikale vriendinnen spelen ook op North Sea: Janelle Monáe, Selah Sue, Chaka Khan, Candy Dulfer, Esperanza Spalding en Mavis Staples.

Janelle Monáe
Vrijdag 8 juli, Maas, 20:30
Deze 25-jarige zangeres uit Kansas City heeft net zulke excentrieke trekjes als Prince. In februari stond ze in De Melkweg. De Revu-verslaggever mocht niet aan hetzelfde tafeltje als Monáe plaatsnemen, maar moest genoegen nemen met een plekje op de bank, een stuk verder in de kleedkamer. ‘Op deze stoel liggen mijn spulletjes, en die moeten daar blijven liggen.’

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie

Alicia Keys – The Element of Freedom

Geschreven op 1 januari 2010 door Nieuwe Revu

Alicia Keys - The Element of Freedom (J/Sony Music)
Pop * *

Aan het begin van het decennium was Alicia Keys een frisse, veelbelovende jonge artiest. Gaandeweg is ze steeds suffere muziek gaan maken, met dit vijfde album als voorlopig, slaapverwekkend dieptepunt. De zangeres rijgt de ene onopvallende midtempo-song aan de andere, zodat je bijna wakker schrikt als hiphop-producer Swizz Beatz op track tien (!) ineens wat levendige beats introduceert. De Prince-invloeden die Keys elders halfslachtig inzet, illustreren vooral dat de creatieve ideeën niet meer bij haarzelf vandaan komen. Afsluiter Empire State of Mind (zonder Jay-Z) verandert daar weinig aan.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie

Tom Waits – Glitter and Gloom Live

Geschreven op 30 november 2009 door Nieuwe Revu

Tom Waits - Glitter and Gloom Live(Anti/Epitaph)
Rock * *

Na een onbetaalbaar concert in Carré in 2004 is Tom Waits niet meer in ons land geweest. Te horen aan dit tourverslag door het zuiden van Amerika en grote Europese steden hebben we niks gemist. Was die rochel in zijn stem nog mysterieus op zijn laatste studioplaten, nu vernachelt hij op slijmerige wijze klassiekers als Singapore en I’ll Shoot The Moon. Door de galmende opname zijn muzikale details ver te zoeken en valt de knipoog naar Prince’s Kiss in Such a Scream in het water. Meneer Waits, het is nu echt tijd voor een bezoekje aan de KNO-arts.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: 1

Madonna – Celebration (DVD)

Geschreven op 11 oktober 2009 door Nieuwe Revu

Madonna - Celebration(Warner Bros.)
* * * *

Vorig jaar werden ze alledrie 50: Madonna, Prince en Michael Jackson. Die laatste is ons recent ontvallen, dus een beetje slechte timing van Madonna om dit jaar met een verzamelaar te komen die de naam Celebration draagt. Op de dubbel-dvd komen 47 clips langs. Van de eightiespop van Burning Up tot aan de eurohouse van haar laatste single Celebration. Eigenlijk zijn al die videoclips terug te vinden op YouTube en zelfs op de site van Madonna zelf. Maar wat bij andere artiesten vaak een saaie compilatie is van clips die op elkaar lijken, blinkt Madonna uit in veelzijdigheid. Zowel in kapsels als kleding, als in hoe clips eruit zien. Wie anders zet namelijk kruizen in de fik (Like a Prayer), is met zweepjes en leer in de weer (Erotica) en ramt, met een oud dametje naast zich, keihard op andere auto’s in What It Feels Like For A Girl. Dat kan alleen Madonna zijn. Daarnaast frist deze verzamelaar je geheugen weer even op. Want wie weet nog hoe de clip van Bedtime Story eruit ziet? Van Michael Jackson zal binnenkort wel een soortgelijke dvd verschijnen, maar vooral Prince kan een voorbeeld nemen aan de grand madame van de pop. De beste man boycot namelijk YouTube en zijn clips zijn alleen terug te vinden op zijn verschrikkelijke onhandige website Lotusflow3r.com. Dan mogen we blij zijn dat er met zoveel zorg wordt omgegaan met de legacy van Madonna. Niet alleen de audio dendert je tv speakers uit, de beelden zijn ook flink opgepoetst. Celebration is een zeer aan te raden trip down memory lane.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie

Little Dragon – Machine Dreams

Geschreven op 3 september 2009 door Nieuwe Revu

Little Dragon - Machine Dreams(Peacefrog/V2)
Pop/funk * * * *

Een stap vooruit met de blik achterwaarts. De Zweedse band Little Dragon is op de tweede cd flink aan de slag gegaan met jaren tachtig-invloeden als Prince, New Order en Tears For Fears. Ondertussen zijn zangeres Yukimi Nagano en de rest gegroeid als schrijvers van pakkende popliedjes, wat ook wel moet als je je door zulke grootheden laat inspireren. Bleek afsteken doet Little Dragon dus niet, alleen al dankzij Nagano’s zelfverzekerd smachtende r&b-stem. Machine Dreams zet zwaar in op zwierende synths en funky drums en doet niet moeilijk over een melancholisch moment meer of minder.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: 5

Felix Da Housecat wil Prince zijn

Geschreven op 1 september 2009 door Nieuwe Revu

Felix Da Housecat wil Prince zijnFelix Da Housecat heeft een nieuwe single: We All Wanne Be Prince. Iets waarin ik me als Prince-fan totaal in kan vinden. Voor de clip van het nummer kruipt Felix in de huid van de geilneef uit Minneapolis en heeft hij zich verkleed als de Prince uit de Dirty Mind-tijd. Het nummer doet ook wel erg denken aan dat liedje uit 1981. De clip zit verder vol met likkende hipsters en cameo’s van celebrities. Perez Hilton hebben we al gespot, maar wie is toch die grijze man rond 1 minuut 30?

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie

Mariachi El Bronx – El Bronx

Geschreven op 28 augustus 2009 door Nieuwe Revu

Mariachi El Bronx - El Bronx(V2)
Mariachirock * * *

Een knetterharde rockband die zich in druk bestikte kostuums hijst en Mexicaanse mariachimuziek speelt. Je vermoedt een grap, maar het is bloedserieus. Zanger Matt Caughtran van de Amerikaanse scheurijzers The Bronx, blijkt in zijn stem een passende ‘het komt nooit meer goed’-ondertoon te kunnen leggen. Het koper schettert, de violen huilen en de teksten druipen van de zielepijn en ander leed. En ja, de Here wordt ook aangeroepen, al gebeurt dat lang niet altijd positief. Strakker in de leer dan stijlgenoot Calexico, maar minstens zo goed. Zoek ook naar hun Prince-cover.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie

Candy Dulfer – Funked Up & Chilled Out

Geschreven op 23 mei 2009 door Nieuwe Revu

Candy Dulfer - Funked Up & Chilled Out(Heads Up)
Funk * * *

Voor de tweede helft van deze nieuwe dubbelplaat lieten Candy en ex-hubby Thomas Bank zich inspireren door de documentaire Kissed by the Grape, over organische wijnmakers in Zuid-Europa. Prima muziek voor in de lift, maar voor het natafelen met rosé kun je beter het eerste schijfje Funked Up erin knallen. Met sessiemuzikanten uit de Prince-stal achter zich blaast Candy strakke thema’s (First in Line) en legt ze Pete Philly het vuur aan de schenen in My Funk. Helaas gooien de dominante plastic sounds van Bank vaak roet in het eten. Maar goed dat hij out of the picture is, want anders zal een solo-plaat van Candy nooit een echte rosé worden, maar altijd een slap mengseltje wit en rood blijven.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie

Miles Davis – That’s What Happened (DVD)

Geschreven op 19 april 2009 door Nieuwe Revu

Miles Davis - That’s What Happened(Eagle Vision/PIAS)
* * * *

Boze tongen beweren dat Miles Davis het compleet kwijt was in de jaren tachtig. Hij zou noten niet meer halen en geen energie hebben voor vernieuwing. Op That’s What Happened – Live in Germany 1987 bewijst hij het tegendeel. Allereerst is er het repertoire. In het openingsnummer knalt hij er thema’s in van de Prince-nummers America en It’s Gonna Be A Beautiful Night en even verder doet hij zijn welbekende covers van pophits Time after Time (Cindy Lauper) en Human Nature (Michael Jackson). Vooral op die laatste drukt hij zijn stempel. Zijn trompetspel is nonchalant, dan weer dwingend, om vervolgens weer te ontroeren. Het is prachtig om te zien hoe hij zijn band vol jonge honden met een paar simpele lichaamsbewegingen en handaanwijzingen weet te sturen. Wie het materiaal kent van de box Live in Montreux 1973-1991 weet dat hij die covers telkens weer een verassende wending geeft en het maximale uit zijn band weet te halen. Ook hier in München gutst het zweet van het podium. En Miles, die in die tijd meestal met zijn rug naar het publiek toe speelde, laat vaak zijn gezicht zien. Miles zat er in 1987 nog helemaal bovenop. Dat is wat er gebeurd is.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie

Prince – Lotusflow3r

Geschreven op 8 april 2009 door Nieuwe Revu

Prince - Lotusflow3r(NPG)
Pop * * * *

In 1996 bracht Prince Emancipation uit, een driedubbel-cd vol funkdraken en kitscherige soul. Gelukkig focuste hij zich daarna op enkele langspelers, zoals het veelzijdige hoogtepunt Planet Earth (2007). Maar anno 2009 durft onze funkdwerg het weer aan om met drie cd’s te komen. Met het debacle van dertien jaar terug in zijn achterhoofd revancheert hij zich op Lotusflow3r, MPLSound en Bria Valente’s Elixer met verve. Op Lotusflow3r kiest hij voor de rockbandbenadering. Dat levert heerlijk zware Hendrix-riffs op (Dreamer), maar ook jazzy funk (Wall of Berlin). MPLSound is het hoogtepunt van de set. Prince schudt met zijn Linn drumcomputer (bekend van 1999) een simplistische funk en r&b plaat uit zijn mouw. Dance 4 Me kan zich meten met zijn beste monotone funkwerk en met de opgepimpte ballad U’re Gonna C Me krijgt hij zelfs Ellen Degeneres het bed wel in. Op Elixer laat hij de vocalen over aan protegé Bria Valente, een donkere schone met een diepe stem. De plaat is bedoeld voor de slaapkamer, maar gaat van Sade-achtige ballads naar de heerlijk bezwerende deep house van 2nite. Kortom: Prince is in vorm. Maar kom nu in godsnaam naar Europa, zodat wij ook weer van die vorm kunnen genieten.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: 2

Prince vs. Michael Jackson: 3 – 0

Geschreven op 30 maart 2009 door Nieuwe Revu

princeOk, het is heel bijzonder dat Michael Jackson 50 shows in Londen geeft en ook nog eens wist uit te verkopen. Maar het is nog bijzonderder als hij het einde van deze concertreeks weet te halen. Toch speelt Wacko Jacko een beetje vals. Hij smeert die 50 concerten namelijk uit over 231 dagen. Genoeg tijd dus om de vijftiger na elk optreden weer in elkaar lijmen. De jaren tachtig mogen misschien al lang voorbij zijn, maar rivaal Prince kon het afgelopen weekend niet laten om een dikke vinger naar Wacko Jacko op te steken. De geilneef uit Minneapolis deed namelijk drie shows op één dag op drie verschillende locaties in Los Angeles. En van aftakeling geen sprake, want tijdens de concerten zag Prince er nog prima uit. Niet gek eigenlijk, want de productieve funkdwerg heeft nog genoeg energie. Afgelopen week verscheen namelijk de drie-cd-box Lotusflow3r (7 april uit in Nederland), lanceerde hij zijn nieuwe site, waarop naast de drie albums onder andere een filmpje van zijn briljante cover van Radiohead’s Creep op Coachella is te bewonderen, en speelde hij drie keer bij The Tonight Show with Jay Leno (zie filmpjes hieronder). Mocht voor velen het kwartje in de jaren tachtig nog niet zijn gevallen: de echte King of Pop heet Prince.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: 18

Solid Gold – Bodies of Water

Geschreven op 16 maart 2009 door Nieuwe Revu

Solid Gold - Bodies of WaterPop
* * * *

Bij Minneapolis denk je natuurlijk meteen aan Prince, maar Solid Gold heeft niks te maken met dat strakke funky geluid. Het door henzelf uitgebrachte debuut werd opgepikt door The Ting Tings. Gelukkig beklijft dit kwartet meer dan dat Engelse hippe duo. Met stemmige popmuziek die soms eighties klinkt (denk aan Blacks Wonderful Life), en dan weer luchtig met Indiase trommeltjes en psychedelische synthesizers. Dat Solid Gold nog niet is opgepikt door een platenlabel zal wel met de recessie te maken hebben, want hun muziek is vooralsnog alleen op internet te vinden. Toch nog een overeenkomst met onze geilneef.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie