Overzicht van: Montreux

Status Quo – Pictures – Live at Montreux 2009 (DVD)

Geschreven op 27 oktober 2009 door Nieuwe Revu

Status Quo - Pictures – Live at Montreux 2009(Eagle Vision/PIAS)
* * *

Status Quo op het Montreux Jazz Festival in Zwitserland. Dat is hetzelfde als Normaal op North Sea Jazz zul je denken. De band die al sinds begin jaren zeventig op de planken staat, heeft er een sport van gemaakt om op elke plaat hetzelfde boogie woogie nummer opnieuw uit te vinden. Pictures of a Mathstick Man, Down Down, Roll Over Lay Down, Rain, Whatever You Want, The Wanderer. Al die grote hits komen langs tijdens hun concert op Montreux eerder dit jaar. Hun repertoire mag dan wel niet zo origineel zijn, strak is het wel. Slaggitarist Rick Parfitt legt de solide basis en Francis Rossi soleert er flink op los en beide heren creëren daarmee met de rest van de band een soort oerrock voor gasten die het liefst de hele kroeg leegzuipen. Een momentje van rust in het stampende oeuvre is er met In The Army Now, een bekend nummer voor wie in de jaren tachtig is opgegroeid, maar waarin de tekstuele armoede blijkt van deze lui. Muzikaal slaat de verveling daarom snel toe. Op showgebied is er meer te halen. Genieten is het met de zwetende en verlopen kop van Parfitt en de ouwe-mannen-maniertjes van Rossi. Een zwaar contrast met de beelden van de jonge honden die op de videoschermen langskomen. Hopelijk heeft Bennie Jolink zijn video-archief op orde, want zo’n show willen we volgend jaar ook op North Sea Jazz.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: 1

Miles Davis – That’s What Happened (DVD)

Geschreven op 19 april 2009 door Nieuwe Revu

Miles Davis - That’s What Happened(Eagle Vision/PIAS)
* * * *

Boze tongen beweren dat Miles Davis het compleet kwijt was in de jaren tachtig. Hij zou noten niet meer halen en geen energie hebben voor vernieuwing. Op That’s What Happened – Live in Germany 1987 bewijst hij het tegendeel. Allereerst is er het repertoire. In het openingsnummer knalt hij er thema’s in van de Prince-nummers America en It’s Gonna Be A Beautiful Night en even verder doet hij zijn welbekende covers van pophits Time after Time (Cindy Lauper) en Human Nature (Michael Jackson). Vooral op die laatste drukt hij zijn stempel. Zijn trompetspel is nonchalant, dan weer dwingend, om vervolgens weer te ontroeren. Het is prachtig om te zien hoe hij zijn band vol jonge honden met een paar simpele lichaamsbewegingen en handaanwijzingen weet te sturen. Wie het materiaal kent van de box Live in Montreux 1973-1991 weet dat hij die covers telkens weer een verassende wending geeft en het maximale uit zijn band weet te halen. Ook hier in München gutst het zweet van het podium. En Miles, die in die tijd meestal met zijn rug naar het publiek toe speelde, laat vaak zijn gezicht zien. Miles zat er in 1987 nog helemaal bovenop. Dat is wat er gebeurd is.

Lees verder
Categorie: MUZIEK | Reacties: Plaats een reactie