(Truth & Soul)
Soul * * * *
Lee Fields had eigenlijk alles mee. Gevormd in een kerkkoor en behept met zo’n mooie geknepen preekstem gelijk James Brown. De eerste plaatjes van Lee, uitgebracht aan het einde van de jaren zestig, sloegen lokaal behoorlijk aan. Er volgde zelfs een tour als zanger van Kool and the Gang, toen die nog dikke funk maakten. Maar de lokale hits bleven binnen de gemeentegrenzen, de tour met Kool was tijdelijk en zo sukkelde Fields naar de jaren tachtig die, zoals bekend, wat soul betreft niet de meest geschikte jaren waren. Liefhebbers hebben zijn werk altijd op waarde geschat, onder wie de bazen van Truth & Soul. Voor deze mannen is het nog altijd 1973; soul moet smaken naar pure chocolade. My World is een ode aan de smachtende slijpers van The Stylistics en The Delfonics, en daarmee dus ook aan ladies en honeys. Gelijk bij de eerste uithaal voel je in je onderbuik dat dit ouderwets goede babymaakmuziek is. Soms prekerig, soms desolaat (Supremes-cover My World is Empty Without You), maar altijd vanuit de tenen, recht in je hart.
