Overzicht van: De Staat

(Pias)
Rock * * * *

Het debuut van The Mad Trist is de natte droom van elk beginnend bandje. De Limburgers kregen ruim tijd om aan nummers te sleutelen, werden gecoacht door 3FM’s rockgeweten Eric Corton en hadden een van dé muzikale talenten van Nederland als producer; Torre Florim, zanger van De Staat. Het ronkende geluid op Pay The Piper walst hierdoor over je heen, zonder lomp, complex of geforceerd te worden. The Mad Trist is het neefje van De Staat: net zo donker, maar dankzij aanstekelijke melodieën en de fantastische stem van Arthur von Berg iets toegankelijker.

(Excelsior/V2)
Rock * * * *

Een band die doorbreekt heeft het doorgaans druk met zichzelf. De tour, de aandacht, de radiobezoekjes en de stress die de tweede plaat heet. De Staat en Roosbeef braken begin dit jaar definitief door, maar Staat-frontman Torre Florim en zangeres Roosbeef doken toch samen de studio in om zes nummers te schrijven aan de hand van gedichten van verstandelijk gehandicapten. Het stampende Tom Waits-geluid van De Staat en de theatrale pop en vervreemdende zang van Roosbeef blijken elkaar alleen maar te versterken. Hiervoor moeten niet alleen de handen van de gehandicapten op elkaar.

(V2)
Rock * * * *

Hoog tijd voor een Carice van Houtentje: houdt het nou nooit op? De Nederlandse muziekscene glorieert al rijkelijk in 2009, waarbij vooral debuten opvallen van o.a. Roosbeef, De Staat en Kyteman. Vergeleken bij die bands mag Coparck haast een oudgediende heten, maar de Amsterdammers hebben met A Dog And Pony Show niet alleen hun beste maar ook meest constante plaat gemaakt. Het is vooral knap dat ze het niveau van de album-opener (en titeltrack) volhouden. Het nummer heeft door de heldere pianoklanken een popelement en ontspoort tegen het einde heerlijk dankzij een gastbijdrage van jazztrompettist Eric Vloeimans. Dromerige momenten zijn nog altijd aanwezig en worden gevaarlijk door de altijd wat breekbare zang van Odilo Girod, maar bovenal is A Dog And Pony Show compact. De opgewekte popsongs zijn puntig, of het nou het kampvuurmomentje The Moonset is of het steviger aangezette I Guess. De songschrijfkunst van de Amsterdammers is door de jaren heen steeds meer gegroeid. Toch heeft de vierde Coparck de frisheid van een debuut.

In zijn debuut Alleen maar nette mensen belijdt schrijver Robert Vuijsje zijn liefde voor zwarte vrouwen. En werd prompt voor racist uitgemaakt. Exclusief voor Revu blikt hij terug op de laatste bizarre maanden. [bekijk PDF]

Verder in Revu:

In gesprek met RTL4-baas Erland Galjaard over vriendin Wendy van Dijk, het succes van zijn zender en ‘de binnenbrandjes’. [bekijk PDF]

Vroeger of later zal ik hem doden. In 2004 werd Ria van Rooijs dochter Tinka vermoord. Ze schrijft over haar pijn en haar haat richting dader. [bekijk PDF]

Een dikke week Cannes, tussen blote Belgen, depressieve Denen en acterende zangers. [bekijk PDF]

Topvisagisten tonen hun worst nightmare. [bekijk PDF]

Pinkpop Special: het roze hoedje moet weg. [bekijk PDF]

Pinkpop Special: in de kleedkamer bij Nijmegens trots De Staat. [bekijk PDF]

Pinkpop Special: White Lies ziet het pikzwart. [bekijk PDF]

(Pias)
Rock
* * *

Die melodielijn in License to Kill is natuurlijk gekopieerd uit de Kiss-hit I was made for lovin’ you en Fistful of bananas lijkt wel héél erg op Feelgood Hit of the Summer van Queens of the Stone Age, maar soit. Je rúikt bijna het festivalbier dat met liters tegelijk in de lucht geslingerd wordt en ziet de heupen in zweterige blauwe spijkerbroeken voor je neus deinen. Drive Like Maria mag niet bijster origineel zijn, niet vernuftig klinken als De Staat, de Nederlands/Vlaamse rockband loopt over van energie. De wens van ieder zomerfestival.

Het programma van Pinkpop is bijna compleet, maar het Limburgse volksfeest moet het vooralsnog hebben van twee grote namen en de Nederlandse inbreng. Dat laatste is goed nieuws: De Jeugd van Tegenwoordig mag eindelijk op het feestje van opa Smeets komen (al ligt een verplichte deal met Kees de Koning, manager van de begeerde reclamester Anouk én De Jeugd, voor de hand). De handjes mogen ook op elkaar voor het vastleggen van de twee grootste Nederlandse talenten van het moment: Kyteman en De Staat (die op zondag natuurlijk bij elkaar op het podium springen, maar dat is nog een verrassing). Is dat een reden om de tent van zolder te halen en een retourtje Landgraaf te boeken? Neuh… Als we Bruce Springsteen, Elbow, Pendulum en Depeche Mode nog even noemen is het qua Pinkpop-hoogtepunten namelijk al weer gebeurd. Pinkpop is nog maar een tientje goedkoper dan Lowlands, maar voor de mislukte arrenbie-poging van Chris Cornell, de skabejaarden van Madness of de saaie Belgenpoppers Milow en Novastar komen wij niet van onze randstedelijke troon. De meisjesrockband Sneu Patrol is zelfs de afsluiter. En de prijs voor het bier is verhoogd! De schoften… Zal het geld in Landgraaf ook op zijn?