Overzicht van: Barry Atsma

* * * *
Drama van Reinout Oerlemans
In de bioscoop vanaf 26 november

Drievoudig Gouden Kalfwinnares Carice van Houten maakte ooit in Revu de grap dat ze nog één Kalf nodig heeft om er een tafeltje mee te maken. Het ziet ernaar uit dat Carice volgend jaar haar tafeltje compleet heeft, want in Komt Een Vrouw Bij De Dokter toont ze weer haar uitzonderlijke klasse. Op papier lijkt haar slachtofferrol heel dankbaar: mooi tragisch ziek worden en dan sterven. Maar Kluun heeft nu eenmaal geen Terms of Endearment geschreven, dus wordt Carice als Carmen tijdens haar ziekbed ook nog systematisch bedrogen door haar man Stijn (Barry Atsma). Knappe actrice die een aaneenschakeling van huilen, kotsen en hysterisch zijn nog iets lichts weet mee te geven en gelukkig is Carice zo’n actrice. Met een terloopse opmerking weet ze kanker of een dreigende scheiding te relativeren zonder het te ridiculiseren. Atsma geeft zijn onverbeterlijke vreemdganger Stijn genoeg sympathieke kanten zodat je ook met hem kan meeleven, zelfs wanneer hij vlucht naar Roos, zijn minnares en kankervrije zone. Anna Drijver blijft als Roos daarentegen aan de oppervlakte. Reinout Oerlemans geeft met zijn regiedebuut de sceptici het nakijken. Komt Een Vrouw Bij De Dokter is weliswaar geen Simon, maar Oerlemans raakt de juiste toon met los camerawerk en een cast die tot in de kleinste bijrollen (Sacha Bulthuis in haar laatste rol) perfect is.

* * * *
Drama van Ben Sombogaart
In de bioscoop vanaf 17 september

In zijn dramatisering van de watersnoodramp van 1953 houdt regisseur Sombogaart (De tweeling, Bride Flight) de vaart er goed in. En terecht: dat de dijken zullen doorbreken, weten we vooraf toch al. Daarmee is De storm de poldervariant van de Titanic: daarvan wist het publiek vooraf ook al dat hij zou zinken. De Ramp wordt persoonlijk gemaakt doordat De storm het wel en wee volgt van Julia (Sylvia Hoeks), een alleenstaande moeder die haar baby tijdens de fatale nacht is kwijtgeraakt. Niet iedereen staat te trappelen om haar te helpen: een alleenstaande moeder werd in het stijve Zeeland van 1953 nog als hoer beschouwd. Maar marinier Aldo (Barry Atsma), die eigenlijk zijn familie zoekt, staat de koppige Julia bij in haar vrijwel onmogelijke zoektocht.
De special effects van De Storm zijn zeer overtuigend, en de film mijdt de clichés van rampenfilms waarin louter helden en slachtoffers ronddobberen. Hier blijken gezaghebbers bureaucraten die vanwege de regels levens op het spel zetten, en deinzen de plaatselijk middenstanders er niet voor terug koffie en soep in rekening te brengen bij onderkoelde drenkelingen. De zoektocht naar Julia’s baby krijgt bovendien een thrillerachtige wending die aanvankelijk niet helemaal overtuigt, maar wel een aantal spannende én dramatisch interessante scènes oplevert. Juist die universele aspecten maken De storm ook boeiend voor wie ver na 1953 is geboren.