Het eerste album van Badly Drawn Boy in drie jaar tijd bevat muziek ‘geïnspireerd’ door de vorige maand in Groot-Brittannië uitgezonden tv-film The Fattest Man in Britain. Het is dus een soort soundtrack, met terugkerende thema’s, instrumentale stukken, wat stukjes dialoog en – het belangrijkst – een aantal ingetogen, ontroerende liedjes. Een handjevol, welbeschouwd, maar omdat alle nummers muzikaal zo mooi op elkaar aansluiten, met de van Badly Drawn Boy bekende, knappe instrumentaties, hoef je de bijbehorende tragikomedie niet gezien te hebben om de muziek te kunnen waarderen.
Het nummer Stairway To Heaven heeft de ideale lengte om als radio-DJ buiten in alle rust een sigaret te roken, aldus Led Zeppelin-biograaf Charles Cross. Anders was de acht minuten durende plaat nooit zo vaak gedraaid. Dit nieuws leidde bij de Britse krant The Guardian tot de vraag wat de ultieme plasplaat is voor club-DJ’s. De krant stelt zelf Fool’s Gold van The Stone Roses voor en Losing My Edge van LCD Soundsystem.











