Twee aanhoudingen in zaak Bennour

Vanochtend heeft een arrestatieteam twee mannen van respectievelijk 38 en 25 jaar oud  aangehouden. Ze worden in verband gebracht met de moord op de oud-bodybuildkampioen Mondher Bennour. De sportschoolhouder werd op 13 september 2011 vlakbij zijn woning in Almere doorgeschoten.

Vorig jaar schreef Wouter Laumans voor Nieuwe Revu het verhaal “De geheimen van de doodgeschoten Mondher Bennour”. In dit artikel wordt de zaak Bennour onder de loep gelegd. Lees nu dit volledige artikel online.

 

 

 

De geheimen van de doodgeschoten Mondher Bennour

door Wouter Laumans

De oud-bodybuildkampioen werd vorige week dinsdag voor zijn woning in Almere geliquideerd. Hoewel hij bekend stond als een man met weinig vijanden, opereerde hij weleens op het randje van de wet. Revu-verslaggever Wouter Laumans had onlangs nog contact met Mondher Bennour en schetst twee scenario’s over de achtergrond van de moord.

‘En? Heb je ooit zo’n prachtig fitness centrum gezien? vroeg Mondher Bennour afgelopen voorjaar glimmend van trots terwijl hij rondliep in zijn spiksplinternieuwe sportschool in Almere. Gekleed in een hip trainingspak liet hij zaal na zaal vol trainingsapparatuur zien. Nadat er kortsluiting was ontstaan in een televisie was zijn vorige sportschool afgebrand. Met veel pijn en moeite had hij de financiering voor het nieuwe complex rond gekregen en hij had duidelijk zin om er weer tegenaan te gaan. Hij oogde relaxed. Zeker niet als een man die ernstige conflicten had waardoor zijn leven in gevaar was.

De 42-jarige Amsterdammer van Tunesische afkomst was een keiharde werker. Om de hoek van de sportschool bestierde hij een groothandel in voedingssupplementen. Daarnaast was hij ook uitgever en hoofdredacteur van Sports & Fitness Magazine, een tijdschrift dat zich voornamelijk richt op bodybuiling, de sport waar hij zo verkikkerd op was. Hij was ooit Nederlands kampioen en bereikte in 1999 de derde plek bij de verkiezing tot Mister World.

Hij was trots op zijn reputatie als sportman. Foto’s van hem met iconen uit de bodybuild-wereld als Jay Cutler hingen als trofeeën achter de balie van zijn sportschool. Bennour hield van zijn sport en was open over het aanwenden van verboden middelen voor het oppompen van spieren. Zelfs over zijn eigen dopinggebruik deed hij niet moeilijk. ‘Als je het wil maken in deze sport, moet je doping gebruiken. Dat heb ik dus ook gedaan,’ vertelde hij glimlachend. Hij wist er veel vanaf. ‘Het gaat er alleen om dat je er verstandig mee omgaat. Weet je dat artsen je ook doping geven als je een verkeersongeluk gehad hebt? Het zorgt ervoor dat je lichaam veel eiwitten gaat aanmaken waardoor je lichaam zich sneller herstelt. Dat gebeurt bij bodybuilders net zo, het is echt niets anders.’

5000 pillen

Hij zag er geen kwaad in. Sterker, hij begreep niet zo goed waar mensen zich zo druk om maakten. De sporters kozen er toch zelf voor om de middelen te gebruiken? Op de hem kenmerkende open manier vertelde hij ook dat hij zich in het verleden bezig had gehouden met het regelen van ‘anabolica’, zoals hij ze zelf noemde. Via Tunesische en Egyptische connecties liet hij de potjes Sostanon en Boldone naar Nederland komen. Hij verkocht de middelen door aan bevriende sporters. In 2004 werd hij daarvoor gepakt, samen met twee anderen. Volgens de officier van justitie fungeerde de Bennours groothandel in voedingssupplementen ook als distributiecentrum voor zijn anabolenhandel. Toen hij geconfronteerd met de 5000 pillen die er bij hem gevonden waren, gaf Bennour meteen grif toe dat hij de verboden middelen gebruikte. Maar handelen, nee. ‘Anabolen horen bij deze sport. Ik gebruik zeal jaren en schaam me daar niet voor,’ zo vertelde hij de rechter. Uiteindelijk werd hij veroordeeld tot een werkstraf en drie maanden voorwaardelijk.

‘Ik doe er niks meer in. Ik heb mijn straf gehad en geen zin meer in gedoe,’ zei hij in juni aan Nieuwe Revu. ‘Ik richt me helemaal op mijn gezin en mijn werk.’ We spraken hem omdat er problemen waren rondom de financiering van zijn sportschool. Voormalig profvoetballer Nordin Wooter had, via Bennour, geld geleend van een van de mede-investeerders in de sportschool en betaalde maar niet terug. Omdat hij vreesde dat Wooter de lening niet af zou lossen, was hij naar de pers gestapt. Bennour stond erop dat de kwestie netjes werd opgelost. ‘Mensen hebben me wel eens aangeboden om langs te gaan bij Wooter, maar dat wil ik echt niet. Zo ben ik niet. Het moet eerlijk gaan,’ stelde hij.

In flessen olijfolie

Hij vertelde daarnaast dat hij, als uitgever van zijn blad, bezig was met een artikel over maffiapraktijken in anabolenland. ‘Het probleem is dat er heel erg veel troep op de markt is. Namaakmiddelen worden voor een lage prijs door drugsdealers op de markt gebracht. Met alle negatieve gevolgen van dien.’ Hij beloofde ons op de hoogte te houden.

En dat deed hij. ‘Doordat mij heel veel klachten van atleten ter ore kwamen, ben ik op onderzoek uitgegaan,’ mailde hij 20 juni. Hij stuurde daarbij de tekst van zijn artikel. In het stuk legde hij minutieus uit hoe grondstoffen uit China naar Tunesië gaan van waar de goedkope namaakanabolen in flessen olijfolie naar Marseille worden gesmokkeld. Vanuit die stad gaan ze per auto naar Parijs. ‘Een meisje krijgt 200 euro voor deze rit,’ aldus Bennour. Vervolgens beschreef hij hoe de verboden middelen gedistribueerd worden over Frankrijk, België en Nederland. Hij wees in zijn stuk met een beschuldigende vinger naar twee mensen: de 38-jarige Kais M. uit Apeldoorn en diens handlanger Fauzi M..

De reden dat Mondher zo precies wist hoe het hele smokkeltraject in zijn werk ging, ligt volgens insiders in het feit dat hij in het verleden veelvuldig zaken met de heren had gedaan. Had Bennour met het stuk oprecht gehoor gegeven aan zijn bezorgdheid? Had hij willen breken met zijn verleden? Of had hij zijn voormalige zakenpartners een hak willen zetten? Niemand die het weet. In de bodybuilderswereld ging de afgelopen week in ieder geval snel het gerucht dat het openhartige stuk in Sport & Fitness Magazine de reden zou zijn dat Bennour geliquideerd werd.

Verborgen camera

Maar Bennour had nog een ander geheim. Na een gesprek over de financieringsperikelen van zijn sportschool wilde hij nóg iets kwijt. De andere aanwezigen werden uit het kantoortje boven zijn groothandel in voedingssupplementen gestuurd. Hij keek een beetje schuin en zei: ‘Ik moet je dit eigenlijk niet vertellen maar ik heb meegedaan aan een verborgen camera-actie van Peter R. de Vries’. Toen hem werd gevraagd over welke zaak het dan ging, zei hij: ‘Het gaat om een dubbele moord in Kaatsheuvel in maart 2003. Ik ben erachter gekomen dat iemand die ik ken daarbij betrokken is geweest.’ De moord waar Bennour het over had is de, nooit opgeloste moord op Manita Koenen en Leon Rombouts. Omdat Peter R. de Vries een uitgebreid dossier over deze zaak bijhield had Bennour contact met hem opgenomen.

‘Dat vond ik mijn morele plicht. Ik kan niet leven dat ik zoiets weet zonder daar iets aan te doen’, zei Bennour. Hij wees aan waar het team van Peter R. de Vries de camera’s verborgen had en zei dat hij hoopte dat de dader snel gepakt werd.

Wie was er zo boos op Bennour dat hij dood moest? Mondher moet er in ieder geval vanuit gegaan zijn dat het artikel hem niet in gevaar kon brengen.

De politie sluit op dit moment nog geen scenario uit. Bennour was zich in ieder geval niet bewust van het gevaar dat zijn leven liep. Als altijd was hij de avond tot laat in zijn sportschool, die 24 uur per dag open is. Vlak voordat hij rond enen vertrok had hij nog grappen staan maken met een paar jongens die aan het trainen waren. Wat er daarna gebeurd is, is vaag. Stonden zijn moordenaars hem voor zijn huis op te wachten? Hadden ze een afspraak met hem? Er wordt gesproken over spullen van Bennour die op de galerij voor zijn flat gevonden zijn, dat zou kunnen duiden op een worsteling bij een uit hand gelopen ruzie.

Een foto naast een condoleanceregister staat een dag na de moord op een prominente plek in zijn fitnesscentrum dat gewoon open is. Zo zou hij het gewild hebben. ‘Wij zijn altijd open. En dan bedoel ik ook écht altijd,’ zo sprak hij in juni grijnzend. ‘Als je iets doen moet je het wel goed doen.’

Dit artikel is geplaatst in Nieuws met de volgende tags .