(V2)
Rock * * * *
Hoog tijd voor een Carice van Houtentje: houdt het nou nooit op? De Nederlandse muziekscene glorieert al rijkelijk in 2009, waarbij vooral debuten opvallen van o.a. Roosbeef, De Staat en Kyteman. Vergeleken bij die bands mag Coparck haast een oudgediende heten, maar de Amsterdammers hebben met A Dog And Pony Show niet alleen hun beste maar ook meest constante plaat gemaakt. Het is vooral knap dat ze het niveau van de album-opener (en titeltrack) volhouden. Het nummer heeft door de heldere pianoklanken een popelement en ontspoort tegen het einde heerlijk dankzij een gastbijdrage van jazztrompettist Eric Vloeimans. Dromerige momenten zijn nog altijd aanwezig en worden gevaarlijk door de altijd wat breekbare zang van Odilo Girod, maar bovenal is A Dog And Pony Show compact. De opgewekte popsongs zijn puntig, of het nou het kampvuurmomentje The Moonset is of het steviger aangezette I Guess. De songschrijfkunst van de Amsterdammers is door de jaren heen steeds meer gegroeid. Toch heeft de vierde Coparck de frisheid van een debuut.
Luister verder:
Ben Folds – Songs for Silverman (2005)
Johan – THX JHN (2006)
Chop Wood – Chop Wood (2008)
: 
