Ook Quicken The Heat haalt het niveau en de gekte niet van debuut A Certain Trigger waarmee Maxïmo Park dit decennium een aanvoerder werd van de succesvolle hausse aan de Engelse bands. Reden om de nieuwste een enkeltje vuilnisbelt te bieden? Zeker niet. Quicken the Heat is niet zo speels als dat debuut, maar Paul Smith weet precies hoe een hook in elkaar zit. De plaat glijdt vriendelijk door, de koppen en staarten zitten op de juiste plaats. Zonder venijn, zonder die angel, maar met een kunde waar we het nu maar mee moeten doen.











