Overzicht van: POLITIEK

Aleid Wolfsen rolt van de ene rel in de andere. In 2009 liet de burgemeester van Utrecht de oplage van een huis-aan-huis-krant vernietigen, deze week bleek dat alle archiefstukken van het overleg over het weggepeste homostel Hans en Ton door de Utrechtse versnipperaar gingen. En dan stapt een weggepest Marokkaanse gezin ook nog naar de rechter.

Hans van Gemmert van het ‘weggepeste homostel’
‘In de media doet hij altijd doet alsof hij druk bezig is met onze zaak, maar de waarheid is dat we hem nauwelijks hebben gesproken. We kennen hem als een technisch en juridisch sterke man, maar het is geen echte burgervader. Utrecht verdient beter.’

Vincent Oldenborg, fractievoorzitter Stadspartij Leefbaar Utrecht
‘Hij excuseert zich alleen omdat het moet, niet omdat hij het zelf ook daadwerkelijk fout vindt wat hij heeft gedaan. Óf het is arrogantie óf het is gebrek aan feitenkennis. Maar kom op: zó arrogant kun je niet zijn.’

Ingmar Heytze, oud-stadsdichter
‘Erg jammer dat zijn positie zo onhoudbaar aan het worden is. Hij deugt namelijk heel erg, vind ik. Maar je wilt geen burgemeester die zich van de ene affaire naar de andere sleept. Dat is ook voor Utrecht niet goed. Ik vind wel dat hij meer kritiek krijgt dan hij verdient.’

Wouter de Heus, verslaggever van AD/Utrechts Nieuwsblad. Naar aanleiding van zijn artikel in Ons Utrecht in 2009 besloot Wolfsen de oplage te laten vernietigen.
‘Wolfsen is heel populair bij middelbare vrouwen. Mijn moeder is gek op hem. Hij heeft ‘Libelle’ kwaliteit. Wolfsen was een uitstekend volksvertegenwoordiger. Wat dat betreft had hij nooit na 5,5 jaar de kamer moeten verlaten. Een kapitale inschattingsfout waar mijn stad nu de wrange vruchten van plukt.’

Henk Westbroek
‘Zelf zou ik het niet beter doen. Ben je gek. Ik zou zo stom zijn om homo’s te beschermen en kranten te laten verschijnen. Ik vind Wolfsen de Khadaffi van Nederland: hij overleeft werkelijk elk bombardement.’

Bas Paternotte, politiek verslaggever HP/De Tijd
‘Hij is erg gehecht aan het pluche. Dat hij een tweede termijn ambieert, zegt iets over zijn zelfkritisch vermogen. Laat Aleid maar gewoon weer rechter worden, daar is hij het beste in.’

Buurtbewoner van Heinrich Bertéstraat waar deze lente in navolging van het homostel een Marokkaans gezin zou zijn weggepest
‘Het is allemaal opgeblazen door de media. Er is hier niets aan de hand. Ik krijg van alles mee via het nieuws, maar in de wijk is me nooit iets opgevallen.’

Hij komt dit najaar met een boek over 25 jaar advocatuur. Verder is een tv-serie over vooroordelen in de maak. Bram Moszkowicz over publiciteit, Geert Wilders en zijn imago. ‘Het eerste wat bij mij opkomt, is dat ik zo publiciteitsgeil ben.’

Nadat Moszkowicz in 2007 afscheid nam van de verdediging van Willem Holleeder maakte hij publicitair bewust pas op de plaats. ‘Ik had er geen zin meer in dat journalisten schreven over mijn maathemden en dat soort gelul.’

Afgelopen jaar stond Moszkowicz echter weer volop in de schijnwerpers tijdens het Wilders-proces. Deze zaak beschouwt de advocaat als een van zijn hoogtepunten van de afgelopen 25 jaar. ‘Het klinkt misschien pedant, maar ik vind dat ik deze zaak grondig heb aangepakt. De les die je kunt trekken uit het vonnis is dat een politicus meer vrijheden heeft dan u en ik als burger. Ik vind dat een logische gedachtegang.’

De spotlights blijven voorlopig op de advocaat gericht. Naast zijn reguliere optredens in RTL Boulevard produceert Talpa momenteel een door Moszkowicz bedacht tv-format over vooroordelen. ‘In het programma noteer ik van te voren mijn vooroordeel over twee mensen op papier. Ik ga met ze in gesprek en daarna moet ik met de billen bloot. Zat ik ernaast of niet? De BN’ers mogen ook zeggen wat ze van mij vinden. Wat de vooroordelen over mij zin? Het eerste wat bij mij opkomt, is dat ik zo publiciteitsgeil ben.’

Sommige liberalen zijn calvinisten die klassieke pianomuziek spelen en zondags bij mams komen eten. Zulke fatsoenlijke VVD’ers zullen de komende raadsverkiezingen winnen, en waarschijnlijk ook de landelijke verkiezingen van 2011. Graaimeter is niet verbaasd dat Mark Rutte en zijn VVD als een diesel oprukken in de peilingen. Het afgewogen kostschoolventje pleit voor eigen verantwoordelijkheid. Wie goed voor zichzelf kan zorgen, is vaak ook beter in staat om anderen te helpen. Daar hebben we geen bemoeizuchtige overheid voor nodig. De agressieve achtervolgingswaan die nu over het land raast (PvdA jaagt op rijken, Wilders op moslims) zal ons armer maken. De taart groeit niet door ondernemerschap af te remmen of linkse speeltjes, zoals veel te dure voorzieningen voor babyboomers, te behouden.

Als er nu verkiezingen worden gehouden, stem dik 12 procent van de studenten op de partij van Geert Wilders. 85 procent doet dat zeker niet. Dat blijkt uit een enquete die Studenten.net onder ruim 4700 studenten (mbo tot universitair) hield in opdracht van Revu. De PVV wil niet reageren op deze cijfers, maar volgens JOVD-voorzitter Jeroen Diepemaat is die toch niet geringe 12 procent eenvoudig te verklaren: ‘Ook onder studenten leeft onvrede.’ Volgens Mohammed Mohandis van de Jonge Socialisten scoort Wilders vooral vanwege zijn one-liners bij de jongeren. Toch verwacht hij geen jongerenorganisatie van de PVV: ‘Die moet onafhankelijk en kritisch zijn ten opzichte van de moederpartij, en dat is iets wat Wilders niet zal dulden. Jongeren mogen op hem stemmen, maar meepraten zit er niet in.’

Ottograph is een Amsterdamse beeldend kunstenaar. Hij maakt dagelijks een schilderij op ipainteveryday.com, maar sinds vorige week kun je hem elke week aan het werk zien op revu.nl, waar hij een schilderij maakt over een actueel onderwerp. Deze week: de blonde haren van Geert Wilders. Klik op ‘lees meer’ voor het filmpje.

Het blijft altijd wat schrijnends houden als politici muziek gebruiken om de kiezer te bereiken. Agnes Kant dook vorige maand achter Bob Fosko op met een accordeon, maar de kijker verwacht vooral dat de licht ontvlambare politica het instrument woedend op de grond smijt als ze een verkeerde toon aanslaat. Berucht is ook de poging van CDA’s Piet Hein Donner die de jeugd meende aan te spreken met een heuse rap. Hopelijk zijn de tekstschrijvers van zinnen ‘de joint, het stickie maakten ons beroemd, maar de nadelen werden niet genoemd’ nooit meer ergens aan de bak gekomen. Bij D66 zijn Pechtold en co niet van plan om ook maar een triangel op te pakken, maar vanaf vandaag is wel een oproep gedaan om het ultieme D66 campagnelied te schrijven. Opmerkelijk voor een partij die juist succes boekt met de sterk geformuleerde inhoudelijke argumenten van Alexander Pechtold. Campagneleider Luuk Versluis verklaart: ‘Wij willen dat de overheid de kracht, creativiteit en vindingrijkheid van mensen stimuleert en de ruimte geeft. Dit is een mooie gelegenheid om zelf het goede voorbeeld te geven en jonge artiesten een kans te bieden.’ Wij raden vooral aan om een bestaand nummer als campagnelied te gebruiken. Freedom van George Michael is wel wat voor de Democraten. Op het nieuwe album No. 9 van Wende Snijders staat een opgewekt nummer met de titel Yes We Can. Die zin schijnt ook wel eens te helpen bij verkiezingen.

Verassing! De nu al legendarische ‘kopvoddentax’ van Wilders is afgewezen door het kabinet. Premier Balkenende benadrukte nog maar eens dat het voorstel van Wilders niet past in ‘een land waar plaats is voor iedereen en waar we respectvol met elkaar omgaan.’ Wat hield de kopvoddentax ook alweer in? Simpel, wie een hoofddoek wil dragen, moet lappen. Met duizend euro per jaar koop je een vergunning. Argumenten had de PVV-leider ook nog voor zijn magnifieke voorstel. Volgens hem vervuilen de moskeeën, de hoofddoekjes, baardmannen en lange jurken het straatbeeld in Nederland. Bovendien is een islamitisch hoofddoekje een teken van onderdrukking van vrouwen en dus een symbool van onvrijheid. Verder stelde hij heel sympathiek voor dat de opbrengsten van de tax naar blijf-van-mijn-lijfhuizen zouden kunnen gaan. Logischerwijs was een stortvloed van kritiek het gevolg. Zo vond Agnes Kant het voorstel te absurd om op te reageren, maar ze deed het toch maar: ‘U wilt een hoofddoekjespolitie. Ik vind het zó belachelijk.’ Alexander Pechtold speelde de racismekaart en Mariëtte Hamer wees Wilders nog maar eens op zijn vrouwonvriendelijkheid. Maar goed, Geert zal er niet wakker van liggen. Hij heeft zijn relletje weer veroorzaakt, zijn portie aandacht weer gehad. Dus in de volgende peiling zal hij hoogstwaarschijnlijk weer een zeteltje zijn gestegen.

Altijd al afgevraagd waarom onze lieve Geert Wilders zijn haar laat blonderen? Waarom hij er voor kiest om er zo belachelijk bij te lopen? Het geheim lijkt ontrafeld, althans dat claimt antropologe Lizzy van Leeuwen. Blijkbaar is het blonderen van zijn haar noodzakelijk voor Geert, om zijn ware identiteit te verhullen. Van Leeuwen zegt namelijk bewijzen te hebben van het feit dat Wilders van Indische afkomst is. Ze deed onderzoek naar de familiegeschiedenis van de politicus en kwam tot de conclusie dat hij Indisch bloed heeft. Wilders’ grootmoeder komt uit een joods-Indische familie met de naam Meijer en Wilders’ opa diende niet als militair in Nederlands-Indië, zoals Wilders zelf altijd zei, maar als ambtenaar. Hij werd in 1934 ontslagen toen hij tijdens zijn verlof in Nederland was. Wegens geldgebrek keerde hij niet terug naar Nederlands-Indië. Ook de standpunten van Wilders hebben volgens Van Leeuwen met zijn afkomst te maken. Zijn anti-islamitische opstelling en zijn ‘extreme patriottisme’ deelt Wilders namelijk met veel politici van Indische afkomst. ‘Het is een geniale ingeving van Wilders geweest om zijn donkere haar op te bleken. Dat is blijkbaar alles wat in Nederland nodig is om Indo-af te zijn en als ‘de man uit Venlo’ de politieke arena te betreden.’

Hillary is al die belangstelling voor haar echtgenoot helemaal zat. Zij is toch minister van Buitenlandse Zaken?! Ze liet dit merken tijdens een bezoek aan een universiteit in de Democratische Republiek Congo. Een student vroeg wat haar man vindt van de Chinese financiële contracten met Congo en dat kon Hillary niet waarderen. ‘Wacht, dus je vraagt mij wat mijn echtgenoot vindt? Hij is niet de minister van Buitenlandse Zaken. Dat ben ik’, zei ze duidelijk geïrriteerd. Later bleek dat de tolk een fout had gemaakt. De student had niet om de mening van Bill gevraagd, maar om de mening van de huidige president, Barack Obama. Maar dat kreeg Hillary niet meer mee en ze had haar irritatie inmiddels al laten blijken. Waarom reageerde ze zo geïrriteerd? Waarschijnlijk omdat haar werkbezoek aan Afrika, waarbij ze aandacht wilt vragen voor seksueel misbruik en corruptie, volledig overschaduwd wordt door het recente bezoek van echtgenoot Bill aan Noord-Korea. Hij kreeg het voor elkaar om Amerikaanse journalistes Laura Ling en Euna Lee vrij te krijgen. Jaloers, Hillary?

Barack Obama begon zijn ambtstermijn met een immense populariteit, maar na zes maanden is die alweer flink gekelderd. Momenteel staat hij op 57 procent, wat hem net zo geliefd maakt als George W. Bush na zijn eerste zes maanden. Amerikanoloog Maarten van Rossem staat hier niet van te kijken. ‘Dat is vrij normaal. Het heeft alles te maken met de intense domheid van de kiezer, die verwachten elke keer weer gouden bergen. En als die dan niet komen, zijn ze teleurgesteld en deugt de hele politiek ineens niet meer.’ Maar Obama hoeft zich vooralsnog nergens zorgen over te maken. Een populariteit van 57 procent is ruim voldoende. ‘Bush zat op een keer op dertig procent, dan heb je een probleem, maar dat zie ik bij Obama niet gebeuren. Maar als alle grote projecten van Obama mislukken, kan ook zijn populariteit immens kelderen. Als je populair wilt blijven in Amerika, moet je vooral niet regeren.’

Zonnebrillen koop je maar met je eigen geld, zo oordeelt een grote meerderheid van de Nederlanders. Maar liefst 64 procent van de bevolking vindt dat minister Wouter Bos (financiën) zijn zonnebril niet had mogen declareren. Dat blijkt uit een peiling van Maurice de Hond. Vooral PVV-stemmers (87 procent) en SP-stemmers (83 procent) wijzen het declaratiegedrag van Bos af. Alleen bij zijn eigen achterban en de vergevingsgezinde achterban van GroenLinks vindt een meerderheid dat de minister niets fout deed. Eén troost voor Wouter: een ruime meerderheid van de Nederlanders (56 procent) denkt dat ministers, burgemeesters en wethouders sowieso niet te vertrouwen zijn. Dus Wouter is er slechts één van velen. Maar waarom declareerde Bos zijn zonnebril eigenlijk? Nou, omdat hij hem zelf (!) kwijtraakte tijdens een EU-vergadering in Brussel. Dus alles wat je tijdens je werktijd kwijtraakt, mag je declareren? Foei Wouter, ga je schamen.

Het duizelt je als het cv van Elco Brinkman ziet: begonnen als wetenschappelijk medewerker bestuurskunde aan de VU, daarna beleidsmedewerker coördinatiebureau voor het Noordelijk deel van de Randstad, jawel, toen door naar het ministerie van Binnenlandse Zaken waar hij het tot secretaris-generaal schopte waarna een ministerschap niet meer uit kon blijven. Het werd dat van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur in de kabinetten Lubbers I en II. Geen wonder dat deze Brinkman voorman werd van een commissie die bekeek hoe de kranten kunnen worden gered. En waar komt de Briljante Bestuurder Brinkman mee op de proppen? Met de haarlemmerolie van elke bestuurder: De Belastingmaatregel. Hij wil op elk internetabonnement 2 euro gooien die naar de kranten moeten die dat vervolgens in een serie bodemloze putten mogen flikkeren. Moet je daar kwaad om worden? Ach, van iemand die nog nooit een dag van zijn leven in een écht bedrijf heeft gewerkt, kan je eigenlijk niks anders verwachten. Kijk, voor de commissie Interbestuurlijke Herindeling Waterschappen Zuid-oost Drenthe kan je een Elco Brinkman best gebruiken. Maar voor de Commissie Kranten stap je naar een John de Mol.

Zeg mij welke krant u leest, en ik vertel u op wie u heeft gestemd! Opiniepeiler Maurice de Hond – tevens klusjesman voor de Nederlandse Energie Maatschappij – heeft er maar weer eens een onderzoek tegenaan gegooid. Als u de krant van wakker Nederland elke dag openslaat, dan kunnen we er donder op zeggen dat u op Geert uh Barry heeft gestemd. Liefst 43 procent van de Telegraaf-lezers koos voor PVV. Ver daarachter volgen CDA, PvdA en VVD. Hoe zit het met de grote concurrent AD? Ook hier is de PVV de grootste, met 25 procent. Voor een krant die is geworteld in het Rotterdamse is dat eigenlijk relatief gezien weinig. De lezers van de Volkskrant en NRC Handelsblad ontlopen elkaar niet veel qua voorkeur. Slechts 4 respectievelijk 5 procent heeft PVV gestemd.

Alles op internet is gratis. Dat kan de politiek maar beter snel accepteren. GroenLinks doet dat nu ook: vierde op de lijst voor de Europese verkiezingen Niels van den Berge pleit ervoor dat de overheid het gratis downloaden van muziek en films niet langer strafbaar stelt. Nu kun je in Nederland nog vrolijk je gang gaan, maar dit kan heel snel veranderen. In Frankrijk kan je namelijk al na drie illegale downloads van je provider worden afgesloten. Zelfs als het om drie hele slechte films of albums ging. Dat moeten we niet in heel Europa hebben natuurlijk. Daarom gaat Niels (24) zich inzetten voor gratis downloaden in heel Europa: ‘Ik wil dat Europa de lobby van de grote mediaconcerns weerstaat en de vrijheid op het internet garandeert.’ Mooie woorden. Maar is dit niet gewoon een truc om de luie downloadende internetter zich nu aan te laten kleden om naar het stembureau te gaan en het vakje bij GroenLinks rood te kleuren? Ondertussen downloaden wij lekker door.

Niet alleen stemmend Nederland zal het morgen laten afweten bij de Europese verkiezingen (Maurice de Hond voorspelt een karige opkomst van tussen de 30 en 40 procent). Het blijkt ook nog een hele klus te gaan worden om alle stembureaus in Nederland te bemannen. Men heeft blijkbaar betere dingen te doen. Van het lekkere weer genieten bijvoorbeeld. Of uitslapen. Of een boek lezen. Geen man overboord, stelt Mat Meijs, woordvoerder van de kiesraad. ’Gemeenten beschikken over lijsten met vervangers die in nood opgeroepen kunnen worden.’ Het is nog maar de vraag of deze mensen wel bereid zullen zijn om te helpen. Misschien hebben zij ook wel betere dingen te doen. Van het lekkere weer genieten bijvoorbeeld. Of uitslapen. Of een boek lezen.

Briljant stukje integratie van minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie. Om uiting te geven aan hun verbondenheid met Nederland – want dat zijn ze – moeten Marokkaanse Nederlanders hun kinderen een dubbele voornaam kunnen geven in de trant van: Jaap Mohammed en Aart-Willem Baba. De minister bracht zijn geniale vondst naar buiten tijdens gesprekken met ambtgenoten in Marokko. En wat blijkt? De leipe mocros staan er helemaal niet onwelwillend tegenover. Ze moeten alleen nog even de wet aanpassen en we kunnen het fenomeen van de Marokkaans-Nederlandse naam tegemoet zien. Revu komt alvast met een paar suggesties: Anne Fatima, Abdelrahman Sjoerd, Samir Anton en Janneke Jihad.

Mooiere combinaties? Laat je eigen suggesties achter in de comments.

De Europese Verkiezingen, niemand zit er op te wachten. En als het zulk hondenweer is als vandaag, dan blijft het rustig bij de stemhokjes. Tijd dus om je stemrecht aan te wenden voor een ander doel: een signaal afgeven naar de politiek in Den Haag. Met in het bijzonder Ab Klink, de Irritantste Nederlander van 2009. Ben jij tegen het rookverbod en de manier waarop Klink dat de Nederlanders door de strot duwt? Stem dan op jouw partij. De kandidaten hebben wij al voor je uitgekozen.

PVV-leider Geert Wilders moet zich verantwoorden voor de rechter. Een verzoek van advocaat Bram Moszkowicz om de vervolging van Wilders te staken, wees de Hoge Raad vandaag af. In feite moet het Openbaar Ministerie dus tegen heug en meug de politicus vervolgen, dit ten gevolge van de eerdere beslissing van het Hof Amsterdam. Het zal een slepende rechtszaak worden, die door Wilders niet ten onrechte al een ‘politiek proces’ is genoemd. Het is niet verstandig dat dit gebeurt. Politieke meningsverschillen, ook al worden ze zo scherp naar voren gebracht als Wilders doet, moeten in de Tweede Kamer of tijdens openbare debatten worden uitgevochten. Niet in een rechtszaal.

Het Openbaar Ministerie heeft af en toe verdacht veel weg van het kabinet Balkenende: het duurt soms eindeloos voor er knopen worden doorgehakt. Neem Gregorius Nekschot, de cartoonist die door de Hermandad wegens aanstootgevende tekeningen van zijn bed werd gelicht en in een politiecel moest tuchten. De man had de euvele moed gehad satire te bedrijven. Foei. En bah. Nu bijna exact een jaar geleden was dat. Maar nog altijd heeft het OM geen beslissing genomen of Nekschot vervolgd moet worden. Nog steeds hangt dus als een zwaard van Damocles boven het hoofd van de cartoonist dat hij zich voor de rechter moet verantwoorden en – erger – zijn identiteit wordt prijsgegeven. Om begrijpelijke redenen werkt de kunstenaar, die het als zijn levenswerk ziet de multiculturele samenleving en politiek-correctheid belachelijk te maken, anoniem. Niet dat er helemaal niets gebeurt  in de zaak. Vorige week waren er verhoren bij de rechter-commissaris van zogenaamde getuige-deskundigen. Die moeten kennelijk een deskundig oordeel geven (het moet niet gekker worden) of Gregorius Nekschot satire bedrijft. ‘Het duurt allemaal eindeloos lang’, zucht de getergde tekenaar. Wordt vervolgd. Of eh… liever niet vervolgd natuurlijk.

De PVV van Geert Wilders heeft een wetsvoorstel gemaakt met voorstellen voor hogere straffen voor onder meer vandalisme, verkrachting en moord. Straatterroristen moeten geen taakstraf meer krijgen (die ze ook nog eens vaak niet uitvoeren, zo blijkt uit onderzoek) maar hop, tenminste een jaar de bak in. Wie een tweede keer de fout in gaat, kan een verdubbeling van de straf tegemoet zien en bij de derde keer wil de PVV vierenhalf jaar gevangenisstraf. Het zijn logische voorstellen die bij de tijdgeest passen. Het Nederlandse strafrechtsysteem heeft jarenlang te lijden gehad onder geflipte intellectuelen uit de jaren zestig, zeventig en tachtig die het liefst helemaal geen straffen uitdeelden aan criminelen. Immers, deze waren slachtoffer van hun jeugd of van de armoe of van hun cultuur en wat je ook maar kon verzinnen. Bizar natuurlijk naar mensen toe die ook uit eenvoudige gezinnen komen, maar zich wel netjes gedragen. Nee, straffen ‘hielp niet’ en ‘je werd er niet beter van’, was het malle credo in die jaren.