Overzicht van: FILM

Nieuwe Revu schrijver Henk van Straten komt 23 oktober met zijn boek Superlul. Ter promotie maakte hij Superlul The Movie, check hier de zevende en laatste teaser.

Nieuwe Revu schrijver Henk van Straten komt in oktober met zijn boek Superlul. Ter promotie maakte hij Superlul The Movie, check hier de zesde teaser.

Nieuwe Revu schrijver Henk van Straten komt in oktober met zijn boek Superlul. Ter promotie maakte hij Superlul The Movie, check hier de vijfde teaser.

Nieuwe Revu schrijver Henk van Straten komt in oktober met zijn boek Superlul. Ter promotie maakte hij Superlul The Movie, check hier de vierde teaser.

Het zijn weer de jaarlijkse Peter R. de Vries weken. Dit keer geen doorbraak van zijn hand in een eindeloze juridische strijd. Nee, de misdaadverslaggever staat zélf centraal. In 2012 stopt hij met zijn misdaadprogramma op SBS 6 en de door hem geschreven favoriete lectuur van menig professioneel voetballer wordt verfilmd in Hollywood, zo bleek vorige week.

Misdaadverslaggever John van den Heuvel
‘Peter is iemand die zeer gedreven en verbeten is in zijn werk. Hij heeft in de loop der jaren zo vaak gelijk gehad dat hij denkt dat hij altíjd gelijk heeft. Dat maakt hem soms een onaangename man om mee samen te werken. Maar bij mij overheerst een positieve gedachte: we zullen hem in het vak zeker missen. Hij heeft de misdaadverslaggeving op de kaart gezet.’

Kees van der Spek, werkt sinds 1996 nauw samen met De Vries
‘Ik zie hem als iemand met een klein hartje en heel gevoelige persoonlijkheid. Hij trekt zich het lot van mensen meer aan dan je misschien zou zeggen wanneer je hem in een talkshow ziet. Twintig jaar later stuurt hij nog steeds op de sterfdag van een kind een bloemetje naar de nabestaanden.’

Steve Brown, naar eigen zeggen een moorddadige vriend van Peter
‘De meest walgelijke man die ik ooit tegen ben gekomen in mijn leven. Ik heb hem bij de RAI een keer helemaal bont en blauw geslagen. Een intense lafaard: hij liep alleen maar te piepen om zijn moeder. Hij doet vol mee in onderwereld, maar houdt de schijn op naar de massa. De wereld is beter af zonder Peter R. de Vries. Met mij is hij nog niet klaar. Wij hebben een verbond voor het leven.’

Filmjournalist Rene Mioch.
’Ik denk dat hij gewoon wil cashen. En gelijk heeft hij. Ik denk dat dat zijn drijfveer is. Maar weet je, die film wordt misschien wel nooit gemaakt. Er is nog helemaal niks. Je moet het allemaal nog maar afwachten. Of de financiering rondkomt, de acteurs beschikbaar zijn… In film is er meer niet doorgegaan dan wel.’

Eric van Stade, algemeen directeur SBS 6
‘Peter is heel doordacht en ontzettend rechtlijnig. Daardoor hebben we zowel aanvaringen gehad als hele mooie gesprekken. Dat waardeer ik enorm in hem.’

Herman Dubois, werd mede dankzij de inzet van De Vries vrijgesproken in de Puttense moordzaak.
‘Toen ik vastzat belde Peter wekelijks met mijn vrouw om te vragen hoe het ging. Dat doe je niet als je alleen bezig bent met de kijkcijfers. Inmiddels is hij een goede vriend van me. Man, ik zou het hele blad wel kunnen vullen met een lofzang over hem. Het is écht een goede vent.’

Het café van bazin Johanna (Sylvia Hoeks) staat blauw van de rook. Brabantse boerenkoppen doen zich te goed aan sjekkies en aan het fictieve Stier Bier (‘bier met kloten’). De rookmachine staat aan, maar is niet echt nodig: de misdaadfilm De bende van Oss speelt duidelijk vér voor het rookverbod, in de jaren dertig. Een periode die in Nederlandse films is vertegenwoordigd met kwajongensfilms als Pietje Bell, tot ergernis van André van Duren, de regisseur van De bende van Oss. ‘Pure geschiedvervalsing, al dat kattenkwaad en die oubollige veldwachters. Het was een onaangename en bikkelharde tijd. Dat hebben de Amerikanen met hun gangsterfilms slimmer aangepakt.’ De bende van Oss moet daar verandering in brengen, met een reeks van brute moorden, afpersingen en andere vormen van georganiseerde misdaad. Zo wordt er vandaag een vinger afgesneden, om de verzekering op te lichten. Van Duren: ‘Het was een bijzonder gewelddadige periode die zich in die omvang nooit meer heeft herhaald in de Nederlandse geschiedenis. Er is een kabinet over gevallen, en het is het startpunt geweest voor de Nederlandse criminologie.’ Het bendegeweld uit de jaren dertig is ook de reden dat de Ossenaren nog steeds bekend staan als ‘messentrekkers’ – een geuzennaam waar de plaatselijke VVV vanaf probeert te komen. Van Duren, die zelf uit de buurt van Oss komt: ‘Ik zal voor mijn film niet de erepenning van de stad Oss krijgen, ze waren blij dat ze bijna van dat imago af waren.’

De frontman van De Dijk praat over de documentaire Hou me vast, over de dood van Solomon Burke en vertelt hij wat hij van de lijvige soulzanger heeft geleerd.

Carice van Houten gaat een hoofdrol spelen in het tweede seizoen van de Amerikaanse TV-serie Game of Thrones. Voor het eerste seizoen werd ze ook gevraagd, maar moest die kans toen voorbij laten gaan door haar drukke draaischema.

De laatste Harry Potterfilm die op 13 juli hier uitgaat zal naar schatting wereldwijd 1 miljard dollar opbrengen. Daarmee komt de totale opbrengst van de Potterfilms op dik 7 miljard dollar, en daar komen de inkomsten van de dvd’s, games en andere merchandise nog bij. Plus natuurlijk de boeken waarmee de Pottermania begon en waarvan er wereldwijd 450 miljoen stuks werden verkocht. Schrijfster J.K. Rowling is inmiddels schatrijk, net als Harry Potter-acteur Daniel Radcliffe, met een geschat vermogen van 48 miljoen euro. Je zou voor minder aan de drank gaan.

In Nederland werden zijn films (Gay, I Love Dries) de grond in geboord, maar in het buitenland had Tom Six een culthit met The Human Centipede, een horrorfilm over een gestoorde professor die drie mensen kop-op-kont aan elkaar naait om zo een ‘menselijke duizendpoot’ met één spijsverteringskanaal te creëren. Six: ‘Quentin Tarantino is een grote fan van de film, hij maakt met zijn gasten regelmatig human centipedes langs zijn zwembad.’

Nu het tweede deel in Groot-Brittannië verboden is kan de Nederlandse regisseur zijn geluk helemaal niet meer op: ‘Ik ben hartstikke blij met dat verbod, dat is fantastisch qua publiciteit. Die ban is het beste wat mij als filmmaker kon overkomen! In de 99 jaar dat de Britse filmkeuring bestaat zijn er maar elf films verboden. Ik kom in een illuster rijtje met The Texas Chainsaw Masacre en A Clockwork Orange. Ik lach me helemaal rot, jongen!’

Met de première van de film Rabat komt een droom uit voor de jongens van Habbekrats. Jim Taihuttu (29) en de broers Victor (30) en Julius (32) Ponten leerden elkaar 10 jaar geleden kennen bij een tv-programma in Rotterdam. Kort daarna kwam hun eerste idee voor een film. Een gangsterfilm met de titel De laatste lach. ‘Het was typisch zo`n film waarop je op je 20ste denkt dat het een film moet zijn’ lacht Jim.

Tien jaar en vele videoclips (waaronder Dom, lomp en famous van The Opposites) later is er eindelijk een film van het trio: Rabat, een roadmovie waarin drie Marokkaans-Nederlandse jongens een oude taxi naar Marokko moeten brengen. De film betekent een nieuwe fase voor Habbekrats, want ook de scripts voor de volgende twee films zijn al in de afrondende fase. Maar eerst moet er geld verdiend worden. Dat kan volgens Jim met Rabat zijn, of met andere klussen. Want een dwingende bedrijfsfilosofie heeft Habbekrats niet, en dat maakt ze voor de buitenwereld moeilijk te peilen.

Henk van Straten ging deze week voor zijn rubriek Henk van Straten gaat vreemd in Nieuwe Revu als regisseur aan de slag bij het 48 Hour Film Project 2011 in Breda. Hierboven zie je het resultaat, de minifilm Bakkie doen!, dat hij samen maakte met Turbo Turbo film. Onze eigen Steven Spielberg sleepte maar liefst de volgende prijzen en nominaties in de wacht:

Winnaar Best Directing (beste regie)
Winnaar Best Female Acting (beste actrice)
Winnaar Public Choice C (publieksprijs groep C)

Runner-up Best Film (tweede beste film, dus eigenlijk)

Nominatie Best Male Acting (beste acteur)
Nominatie Best Script (beste script)
Nominatie Best Use Of Character (beste inzetten van het verplichte personage)

* *
Drama van Mikael Salomon

‘Based on a true story’ is de enigszins overbodige ondertitel van deze reconstructie, gebaseerd op de ervaringen van moeder Beth Holloway. De dramatisering begint en eindigt met de bekende verborgen camerabeelden waarin Patrick van der Eem (met litteken!) Joran van der Sloot een halve bekentenis ontfutselt. Dat de acteur die Joran speelt meer op zanger Van Velzen lijkt, draagt niet bepaald bij aan het drama. Voor de rest volgt deze tv-film braaf de wetten van de Ware Woensdagfilm, waarin de politie altijd lui en nalatig is. Wel curieus om een Amerikaan Peter R. de Vries te zien spelen.

* * *
Drama van Stian Kristiansen

Noorwegen, 1989. De Berlijnse Muur is net gevallen maar behalve een geschiedenisleraar maakt niemand zich daar druk over op de middelbare school van Jarle. Met zijn middelbare schoolvrienden is hij drukker bezig met hun postpunkbandje. Hun vaste fan, de mooie Katrine, is tevens de vriendin van Jarle. Maar zijn zekerheden gaan wankelen wanneer hij verliefd wordt op een nieuwe leerling van de klas: een jongen die ook nog naar synthesizerpop luistert. Dit goed geacteerde Noorse kassucces is een prettig nostalgische coming of age film met een sterke soundtrack; muziek van The Stone Roses, The Jesus and Mary Chain, R.E.M., Japan en The Cure draagt bij aan de sfeer.

* * * *
Historisch spektakel van John Woo

In september zal John Woo tijdens het festival van Venetië geëerd worden met een lifetime achievement award. Een goed getimede onderscheiding, want met zijn laatste film, Red Cliff, heeft de Chinese regisseur zijn vorm weer hervonden. Die was hij in de loop van zijn tienjarig verblijf (1993-2003) in Hollywood namelijk een beetje kwijtgeraakt, hoe aardig films als Face/Off en (het onderschatte) Windtalkers ook uitpakten. Met Red Cliff viert de regissseur de terugkeer op zijn geboortegrond meteen maar even met de duurste Chinese productie ooit, die in eigen land ook nog eens alle kassarecords kraakte.
Het goede nieuws is dat Woo het verhaal van de strijd tussen drie Chinese krijgsheren in de derde eeuw na Christus, mede dankzij de computer, tot een adembenemender spektakel weet om te smeden dan Avatar. Het slechte nieuws is dat we het in Nederland alleen met de dvd moeten doen die bovendien de gehalveerde exportversie bevat van het oorspronkelijk vijf uur durende epos. Niet getreurd: zelfs een geamputeerde Woo veegt de concurrentie met gemak van tafel.

* * *
Horrorfantasy van Christopher Smith

In Triangle loopt een zeiltochtje fataal af. De personages verdwijnen niet in de Bermuda Driehoek, zoals de titel suggereert, hun staat iets veel akeligers te wachten. Wat dat is, moet om de pret niet te bederven geheim blijven, maar wie er de mythe van Sisyphus even op naslaat, krijgt al een vermoeden. Nóg een hint dan. Een goede gewoonte in filmland is om met een zogenaamde pitch belangstelling te wekken voor een nieuw project. In dit geval zou dat geweest kunnen zijn: Memento meets The Shining. Smith graaide zijn invloeden dus overal vandaan, maar het resultaat mag er zijn: claustrofobische horror van nachtmerrie-achtige allure.

* * * *
Thriller van Daniel Alfredson
In de bioscoop vanaf 21 januari

Het bestsellersucces van de Millennium-trilogie kreeg navolging in de bioscoop, waar deel 1 van het Zweedse drieluik ook al een kaskraker bleek. Deel 2 draait nog meer om Lisbeth Salander, de door de charismatische Noomi Rapace gespeelde hacker/punk. Aan het eind van deel 1 zocht ze warmer oorden op, maar bij terugkeer in Zweden raakt ze meteen in de problemen. Er worden kort na elkaar drie mensen vermoord en Lisbeths vingerafdrukken staan op het moordwapen. Haar partner uit deel 1, de misdaadjournalist Mikael Blomkwist (Michael Nyqvist), weet zeker dat Lisbeth onschuldig is, maar hoe moet hij dat bewijzen? Deel 2 is weer tergend spannend, en de cliffhanger doet snakken naar deel 3 dat over twee maanden uitkomt.

 * * * * *
Tragikomedie van de Coen Brothers
In de bioscoop vanaf 21 januari

Een grap zonder clou kan hilarisch zijn, mits goed verteld. In hun nieuwste film, A Serious Man, laten de Coen Brothers een van de personages een aanstekelijk anekdote vertellen waarvan de clou ontbreekt. De film zelf kan ook worden beschouwd als een grap zonder punchline: het open einde is al net zo raadselachtig als het begin, een jiddisch gesproken proloog. De ‘hoofdfilm’ speelt in het Minneapolis van 1967, in een suburb als de buurt waar de broertjes Coen opgroeiden, al ontkennen ze autobiografische elementen. We moeten niet denken dat De Serieuze Man, wiskundeleraar Larry Gopnik (Michael Stuhlbarg) is gemodelleerd naar vader Coen. Gelukkig maar, want de schlemiel krijgt veel te verstouwen: zijn vrouw wil scheiden, zijn kinderen nemen hem niet serieus, zijn verknipte broer logeert in zijn huis, en zijn buurman is een antisemiet. Geen wonder dat Larry steun zoekt bij rabbi’s, maar die vertellen parabels over het leven als een parkeerplaats of citeren Jefferson Airplane’s Somebody to Love. De veelgeplaagde Larry is familie van Coen-personages als Barton Fink en Jerry Lundegard uit Fargo, al had die laatste alle tegenslag verdiend omdat hij zijn vrouw liet ontvoeren. Waarom Larry Gopnik meer te verduren krijgt dan Job op de mesthoop verklaren de Coens niet, maar zijn helletocht is geniaal leedvermaak.

* *
Komedie van Harold Ramis

Een van de grote flops van de vorige zomer was Year One, een kluchtige komedie die de Nederlandse bioscopen niet eens haalde. Jack Black en Michael Cera (Superbad) spelen twee neanderthalers die door hun stam worden verdreven en op hun trektocht op allerlei bijbelse figuren stuiten. Kaïn en Abel, Sodom en Gomorra, van alles komt voorbij zonder meer dan een sporadische glimlach op te leveren. Het niveau van Monthy Python’s bijbelse satire Life of Brian wordt in de verste verte niet benaderd, en ook Mel Brooks’ History of the World: Part I (1981) was beter – daarin werden de poep- en piesgrappen gecompenseerd met briljante invallen.