Wij van Revu zijn nooit vies van een goed hype. Maar de hype rond de volgende maand uitkomende film Paranormal Activity is wel een hele lekkere. Amerikaanse webloggers hebben hem al massaal betiteld als de ‘scariest movie ever’. Testpublieken rende gillend de bioscoop uit, beelden van de achterblijvende kijkers zijn hilarisch (zie hieronder). De film gaat over een jong echtpaar dat in hun nieuwe huis een presence vermoed en besluit een camera mee te laten lopen als ze gaan slapen, of in ieder geval een poging daar toen doen. En dat hadden ze nou net niet moeten doen… Gepresenteerd als ‘een nieuwe Blair Witch Project‘ lag de film al sinds 2007 op de plank bij filmmaatschappij Paramount, maar hij gaat nu echt op 26 november in première in Nederland. Maar voor wie niet kan wachten hier al een voorproefje en slaap lekker vanavond.

Lees meer

Mooi, viespeuk Roman Polanski is dus eindelijk in de val gelopen na 32 jaar voortvluchtig te zijn opgepakt voor de verkrachting van een 13-jarig meisje. Althans, zo komt het over in de publieke opinie. Maar de documentaire Polanski: Wanted and Desired, die vorig jaar in Cannes in première ging, toonde al aan dat de waarheid veel gecompliceerder lag. En de documentaire van Marina Zenovich was zeker geen vriendendienst van een Polanski-fan: de maakster liet ook het slachtoffer uitgebreid aan het woord. Deze Samantha Gailey, die inmiddels Geimer heet, gaf toe dat er wel sprake was geweest van seks, maar niet van verkrachting. Het waren de wilde jaren zeventig, nietwaar? Dat pleit Polanski uiteraard niet vrij, maar Samantha heeft de regisseur al in 1997 vergeven. Polanski gaf aanvankelijk ook toe dat hij seks had gehad met het meisje, tijdens een met drugs en drank doordrenkte fotosessie in het huis van Jack Nicholson. Maar hij vluchtte op 1 februari 1978 toch de VS uit, om nooit meer terug te keren.

Lees meer

Vanaf 12 november draait Zonder Pardon in de bioscoop, een film die íets met Theo Maassen heeft te maken. Die indruk wekt althans de trailer waarin Theo Maassen een groot aantal cabaretiers (Marc Marie Huijbregts, Jan Jaap van der Wal) regisseert die auditie doen als… Theo Maassen! Vooral Jeroen van Koningsbrugge gooit zich als Maassen-fan (met Ruwe Pit T-shirt) helemaal in zijn rol (‘Eindhoven de gekste!’), totdat Maassen hem geïrriteerd uit huis gooit. Erg vermakelijk, maar de trailer roept gezien de reacties op YouTube vooral verwarring op (‘maar komt ie nou in de film ofzow?! en jeroentje dan?!’). Terwijl het toch niet zo moeilijk is, want Zonder Pardon is ook de titel van de laatste show waarmee Maassen al een jaar volle zalen trekt. En van die show komt dus een registratie in de bioscoop. Omdat daar cabaret beter tot zijn recht komt dan op tv. Goed plan, zeker als de show net zo leuk is als de trailer.

Zoals elk filmfestival moet ook dat van Venetië het hebben van uitersten. Donderdag stond de Duitse komedie Soul Kitchen van Fatih Akin (zie foto) op het programma. Akin werd vijf jaar terug een arthouselieveling dankzij het heftige (om niet te zeggen hysterische) drama Gegen die Wand, over de Turkse gemeenschap in Duitsland. In Soul Kitchen portretteert hij een eetcafé in Hamburg, dat zonder al te veel kennis van zaken wordt gerund door de Griekse Duitser Zinos (Adam Bousdoukous). Zijn leven is al net zo’n chaos als zijn restaurant: zijn vriendin verlaat hem, zijn broer is een luie bajesklant die een simpel baantje bij hem wil en de stress schiet in zijn rug wanneer Zinos in zijn eentje een kapotte afwasmachine wil verzetten.

Lees meer

In de jaren negentig was Wesley Snipes een van de grootste Hollywoodsterren, dankzij films als New Jack City, Rising Sun, White Men Can’t Jump en Passenger 57. Met Blade (1998) kreeg hij zelfs zijn eigen franchise: een filmserie gebaseerd op een strip over een zwarte actieheld, die half vampier was. Maar na het floppen van Blade Trinity in 2004 ging het snel bergafwaarts met Snipes. De financiële afwikkeling van die film eindigde in een juridisch steekspel dat Snipes de naam opleverde een lastige acteur te zijn. Het deed zijn reputatie evenmin goed dat hij hardop beweerde dat Blade Trinity was geflopt omdat de zwarte held naar de achtergrond was verdwenen ten gunste van twee blanke sidekicks, Ryan Reynolds en Jessica Biel. Snipes’ volgende actiefilms hadden inwisselbare namen als The Contractor en The Detonator, en gingen rechtstreeks naar de videotheek. De toekomst zag er voor Snipes nog donkerder uit toen hij in oktober 2006 werd aangeklaagd wegens het ontduiken van de belasting voor minstens 11 miljoen dollar.

Lees meer

Het Nederlandse aandeel op het festival van Venetië bestaat dit jaar uit De Laatste Dagen van Emma Blank, de zwarte komedie van Alex van Warmerdam. De film, die niet meedingt naar de Gouden Leeuw, maar is opgenomen in het programma Venice Days, draaide maandag en dinsdag voor volle zalen. De première op maandag werd gevolgd door een bescheiden feestje in de tuin van een villa waar hoofdrolspelers Marlies Heuer en Gene Bervoets aanwezig waren, evenals Annet Malherbe, Alex van Warmerdam en producent Marc van Warmerdam. En behalve de goede ontvangst van de film ging het in dit Nederlands onderonsje uiteraard ook over het beschamende gedoe rond de Nederlandse Oscarinzending. Claudia Landsberger, de directeur van Holland Film, de organisatie die verantwoordelijk is voor de Nederlandse Oscarinzending, was namelijk óók de gastvrouw van het Emma Blank-feestje. Maar op deze feestelijke gelegenheid wilde de gestresst ogende directeur geen commentaar leveren op de gênante gang van zaken. Alex van Warmerdam was meer uitgesproken.

Lees meer

Animatiestudio Pixar doet het goed dit jaar op filmfestivals. Hun tiende meesterwerk Up mocht als eerste animatiefilm ooit het festival van Cannes openen en in Venetië werd Pixar-pionier John Lasseter dit weekend geëerd met een Gouden Leeuw voor zijn visionaire verdiensten. Het was voor het eerst dat deze ere-leeuw werd uitgereikt aan een studio want Lasseter liet zijn collega’s meedelen in de eer. Dus kreeg Lasseter de Gouden Leeuw en de vier andere regisseurs (Brad Bird, Pete Docter, Andrew Staunton, Lee Unkrich) die de afgelopen 15 jaar baanbrekende prachtfilms maakten als Toy Story, Finding Nemo, Ratatouille en The Incredibles elk een Gouden Welpje. Het duurde nog wel even voordat ze deze in handen kregen tijdens de plechtigheid, want het festival had George Lucas uitgenodigd om de prijzen uit te reiken.

Lees meer

Zondag stond op het filmfestival van Venetië bij wijze van alternatieve kerkgang op het onchristelijke tijdstip van half negen ‘s ochtends de nieuwe film van Michael Moore geprogrammeerd, Capitalism: A Love Story. De titel verraadt al dat Moore hierin de economische crisis aanpakt, met name de blinde liefde die Amerika voor de vrije handel voelt. Zoals eerder in Fahrenheit 9/11 (over de War on Terrorism) en Sicko (over de Amerikaanse gezondheidszorg) schuwt Moore het grote gebaar niet: satirische stukken vol manipulatieve montages worden afgewisseld met sentimentele episodes over schrijnende gevallen van Amerikaanse burgers die gemangeld zijn door het kapitalistische systeem. Moore is een ware volksmenner, maar wel eentje met het gelijk aan zijn kant en het hart op de juiste plaats. En probeer maar eens serieus te blijven wanneer de goedzak op Wall Street de bankgebouwen die huidige economische ellende hebben veroorzaakt afzet met het bekende gele politietape ‘crime scene – do not cross’.

Lees meer

Net als regisseur Werner Herzog (Grizzly Man) is Nicolas Cage niet bang voor een uitdaging: Herzog at ooit zijn schoen op na een verloren weddenschap, en Cage at ooit voor een film een levende kakkerlak. De uitdaging waar ze tijdens dit festival voor staan heet Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans. Die titel zorgde vooraf al meteen voor controverse, want de film is geen officieel vervolg op Bad Lieutenant uit 1992, met Harvey Keitel. Regisseur Abel Ferrara, de maker van de oorspronkelijke Bad Lieutenant, liet fijntjes weten dat de makers van de nieuwe versie ‘dieven zijn die in de hel moeten branden’. Dat kan nog leuk worden als Ferrara later deze week ook in Venetië arriveert met zijn nieuwe film Napoli, Napoli. Maar Herzog wilde op de persconferentie geen olie op het vuur gooien en nodigde de heetgebakerde Ferrara alvast uit hun geschillen bij te leggen onder het genot van een fles whisky.

Lees meer

Op het filmfestival van Cannes was het eind mei de Deense regisseur Lars von Trier die met zijn bloederige relatiedrama Antichrist – met genitale automutilatie – voor de meeste ophef zorgde. Op het filmfestival van Venetië, dat net is begonnen, zorgen vooralsnog alweer de Denen voor de eerste opschudding, of in elk geval: voor de eerste vertoning waarbij een deel van het publiek al na enkele minuten de zaal verliet. De uitloop werd veroorzaakt door de extreem gewelddadige vechtscènes in Valhalla Rising, van Nicolas Winding Refn. Zijn vikingepos draait rond de mythische krijger One Eye, een ijzersterke rol van Mads Mikkelsen. De acteur werd buiten Denemarken vooral bekend door zijn rol als de bloed huilende schurk Le Chiffre in Casino Royale, maar Mikkelsen speelde een van zijn eerste rollen in de debuutfilm van Winding Refn, Pusher (1996). Valhalla Rising gaat over de bloedige confrontatie tussen Christenen en heidenen, met Viking Mikkelsen als een soort Christusfiguur tegen wil en dank.

Lees meer

We maakten weer een klein kansje op een gouden beeldje met The Silent Army, de internationale versie van Wit licht, als Nederlandse inzending voor de Oscars. Maar met die keuze is lang niet iedereen het eens. Neem Omroep MAX-directeur Jan Slagter. Hij vindt de beslissing belachelijk omdat Independent Films, die de film in Nederland uitbracht, zelf in de kiescommissie zit. ‘Dit kan echt niet. Er zit een luchtje aan’, schrijft hij op zijn Twitter-pagina. Daarnaast zegt hij dat de film niet eens aan de eisen van de Oscars voldoet. In het kort: de inzending die meedingt voor de Academy Award voor beste niet-Engelstalige film moet zeven onafgebroken dagen in de bioscoop draaien en de opbrengst daarvan moet volledig naar de producent gaan. Maar volgens Slagter is echter ook geld naar War Child gegaan. Want de film draaide dan wel zeven dagen in Utrecht, een dag ging de opbrengst naar het goede doel. Achterliggende reden van Slagters wansmaak: hij was zelf betrokken bij de film Oorlogswinter. En die film is door The Silent Army nu juist niet de Nederlandse inzending geworden.

Lees meer

Pornspoofs zijn al zo oud als porno zelf, want een geestige titel (Schindler’s Fist! Good Will Humping! Edward Penishands!) springt eruit tussen het doorsnee op en neerwerk. Een pornoparodie op de X-Files is dus niets nieuws onder de zon, eerder rijkelijk te laat. Toch is Fox, de studio achter de X-Files, zo geschokt door een nieuwe X-Files-parodie dat ze met een rechtszaak dreigt. Niet slim, want het is allemaal gratis publiciteit voor The X-Files: A Dark XXX Parody, die ongetwijfeld stukken leuker is dan de stomvervelende laatste X-Files film, I Want To Believe. Of zou Fox angstvallig willen voorkomen dat de XXX-Files de aandacht trekt van ex-X-Files-ster David Duchovny, die wegens sekverslaving werd opgenomen in een afkickkliniek? Speciaal voor DD hier alvast een voorproefje, met een geslaagde look-a-like van zijn roodharige tegenspeelster Gillian Anderson.

Sinds zijn geslaagde optreden als de verwende popster Aldous Snow in Forgetting Sarah Marshall mag de Britse komiek Russell Brand zich ook acteur noemen. Hij speelt Snow opnieuw in Get Him to the Greek, de komedie waarvan de opnames momenteel in Londen plaatsvinden. Revu was erbij, vrijdag, en kon constateren dat de sfeer op de set opvallend relaxed was. Normaal is het onmogelijk in de buurt van de set te komen, maar op een zomers terras aan de Thames konden toeristen en locals zich uitgebreid aan Russell Brand en zijn entourage vergapen. De bewaking was zelfs zo relaxed dat de Revu-reporter op een onbewaakt moment per ongeluk voor de draaiende camera langs kon lopen, en daarmee wellicht zijn Hollywood-debuut maakt. Maar ’s avonds werd de sfeer grimmiger, toen bij opnames op Trafalgar Square een dronken Brit Russell Brand kopje onder duwde in de fontein. Brand reageerde sportief: hij wilde er geen zaak van maken. Ach, als afgekickte verslaafde aan van alles, van seks via alcohol tot heroïne, weet hij als geen ander dat je onder invloed rare dingen doet. Get Him to the Greek wordt in de loop van 2010 uitgebracht, zonder ongewilde duik in de fontein.

De Laatste Dagen van Emma Blank, de laatste film van Alex van Warmerdam, is geselecteerd voor het filmfestival van Venetië. Dat is goed nieuws voor de film, die in Nederland in bezoekersaantal (40.000) voorlopig achterblijft bij het succes van Ober (112.000). Datzelfde Ober zou drie jaar terug óók in Venetië draaien, maar festivaldirecteur Marco Müller selecteerde de film toen op het laatste moment toch niet. Van Warmerdam was daar behoorlijk kwaad over: ‘Hij had gesuggereerd dat het wel snor zat met Ober, hij hield geen slag om de arm. Ik weet dat je als festivaldirecteur tot op het laatste moment met films schuift, maar doe mij dan die belofte niet.’ Maar dit jaar heeft Müller dus wel woord gehouden en draait Van Warmerdams laatste film begin september op het festival, in het programma Venice Days. Is daarmee alles vergeten en vergeven is de regisseur nu alsnog vereerd? ‘Ach, vereerd is een relatief begrip, het is vooral fijn omdat het Emma Blank een internationaal podium geeft waardoor de film verkocht kan worden aan het buitenland. En ik heb een soort band met Venetië, omdat Abel en De Jurk daar ook hebben gedraaid. Het is ook een publieksfestival, waar de Italiaanse versie van Tante Truus gewoon een kaartje kan kopen om een film te zien, dat vind ik wel prettig. Bovendien is Venetië de mooiste stad van de wereld, met lekker eten en water en bootjes en zo. Je kan beter daar te gast zijn als filmmaker dan in een Oostblokland met vies eten!’

Ook bij Revu melden we graag goed nieuws over Carice van Houten, en liefst zo vaak mogelijk. Maar het bericht dat Carice zou gaan spelen in alweer een nieuwe Hollywoodfilm, tegenover Jude Law, is oud nieuws. Heel oud nieuws zelfs: als alle media die het ANP-bericht vorige week klakkeloos overnamen in hun eigen archieven hadden gegoogeld, hadden ze kunnen weten dat ze hetzelfde nieuws anderhalf jaar terug ook al hadden geplaatst. Luie journalistiek dus. De film, die toen nog Repossession Mambo heette, werd namelijk begin 2008 al opgenomen en behalve Jude Law had Carice ook Forest Whitaker als tegenspeler. Toen Revu Whitaker in april 2008 sprak was hij vol lof over Van Houten. Het misverstand dat het een nieuw project zou betreffen komt wellicht omdat Repossession Mambo sinds kort Repo Men heet. Tot ongenoegen van Alex Cox, de regisseur van de cultklassieker Repo Man (1984), waarmee Repo Men niets heeft te maken. Cox is vooral verbolgen omdat volgende maand op het filmfestival van Venetië zijn nieuwe film in première gaat, en die heet Repo Chick. Dát is dus wel een nieuwe film, maar zonder Carice van Houten.

Wanneer eind augustus Inglourious Basterds, de nieuwe Tarantinofilm, in de Nederland uitkomt, is dat waarschijnlijk niet de versie die de internationale pers eind mei in Cannes kreeg te zien. De reacties na die wereldpremière waren weliswaar positief, maar niet juichend. Vooral de vele scènes met lange lappen dialogen waren een punt van kritiek, al vond uw Revu-verslaggever ze persoonlijk juist meesterlijk. Maar goed, Tarantino heeft gezegd ook nog eens kritisch naar deze ‘voorlopige versie’ van zijn bijna drie uur durende oorlogsfilm te kijken en desnoods de schaar te hanteren. In afwachting van de uiteindelijke Basterds is er wel een nieuwe trailer gesneden, met meer screentime voor Christoph Waltz. Die kreeg in Cannes wel alle lof voor zijn rol als charmante nazi en won zelfs de prijs voor Beste Acteur op het prestigieuze festival. Overigens is er nu al sprake van een eventuele prequel van Basterds. Brad Pitt heeft er wel oren naar, maar dan moet Tarantino wel wat sneller schrijven: over het script van deze Basterds deed hij tien jaar.

Sacha Baron Cohens typetje Brüno mag dan een Oostenrijkse relnicht zijn met een grote mond, hij heeft ook een klein hartje. Want na de dood van Michael Jackson heeft hij uit zijn gelijknamige film een scène verwijderd met La Toya Jackson. In de scène nodigt Brüno La Toya Jackson uit in zijn huis, waar de geknielde illegale Mexicanen als stoelen fungeren. Ook pikt hij haar mobieltje, zodat hij het nummer van Michael Jackson kan overnemen. Onschuldige kost vergeleken met de rest van de film, maar dode idolen liggen nu eenmaal gevoelig. Brüno had bovendien wat goed te maken: tijdens de Amerikaanse première in Hollywood van zijn film lag de rode loper op de Walk of Fame per ongeluk over de tegel met de ster van Michael Jackson waardoor treurende fans hun bloemen, beertjes en kaarsjes niet kwijt konden. Ja, soms gaat Brüno wel over lijken, zij het per ongeluk.

Bij het uitkomen van de eerste Transformers bleek al dat de hoop ijdel was geweest dat Michael ‘let’s blow shit up’ Bay een les had geleerd uit Team America, de briljante poppenparodie op zijn actiefilms. Ook in de sequel Transformers: Revenge of the Fallen zien we weer militaire macho’s in slow-motion met een ondergaande zon op de achtergrond op weg naar hun missie – een beeld wat je na Team America niet met droge ogen kan bekijken. Heeft Michael ‘let’s blow shit up’ Bay dan geen gevoel voor humor? Wel als je dol bent op belegen schoonmoedergrappen en slapstick waarbij opvallend vaak het scrotum het doelwit is. Ergerlijker zijn de bedenkelijke grappen over laffe Mexicanen en andere raciale stereotiepen. Transformers 2 is geen komedie maar een actiefilm zegt u? Ook wat actie betreft kan Michael ‘let’s blow shit up’ Bay geen maat houden. Hij laat zijn robots domweg drie kwartier doorknokken, zonder opbouw. Doodvermoeiend. Het is dat Megan Fox er nog af en toe schaars gekleed doorheen rent, als vleesgeworden droombabe van elke Transformer-nerd, anders was TF2 niet meer geweest dan een robbertje vechten in een hele dure speelgoedwinkel. Dus dat wordt weer een hit. Moet ook want TF3 staat gepland voor 2012. Wil je naar een écht leuke film, ga dan naar The Hangover, heeft ook nog betere actie!

Wat is Knight Rider zonder David Hasselhoff, zonder William Daniels als de stem van KITT? Niks inderdaad. Toch durfden ze het aan om dit jaar met de zoveelste remake van de serie te komen. Blijkbaar levert het namaken van jaren-tachtig series geld op, want nu komt er ook een film van The A-Team. Twee acteurs zijn inmiddels in gesprek over een rolletje in de film. Bradley Cooper (uit The Hangover) moet Face gaan spelen. Erg sneu voor de originele acteur Dirk Benedict, die tegenwoordig zijn geld verdient met het signeren van zijn eigen foto’s. Nog sneuer is dat de producenten van de film in gesprek zijn met Liam Neeson voor de rol van Hannibal. Liam Neeson is die vreselijk acteur met dat jankgezicht die na zijn doorbraak met Schlinder’s List in geen enkele fatsoenlijke film meer heeft gespeeld (Qui-Gon Jinn in Star Wars? Please!). Zie je hem al voor je in Hannibals kaki-jasje met een dikke sigaar in zijn mond? Ik niet.