Overzicht van: Entertainment

Cruise versus Herzog in vermakelijke puzzelthriller

Herzog is Werner Herzog, die Duitse regisseur met dat rare accent?
Jazeker. Alleen komt het niet tot een knokpartij tussen hem en Cruise. Zou ook lastig worden, want Herzogs personage heeft van beide handen zijn vingers afgekloven. Een stelletje rouwdouwers knapt de vuile klusjes voor hem op.

En Cruise steekt daar een stokje voor.
Cruise is Jack Reacher, een ex-militair wiens hulp wordt ingeroepen nadat een scherpschutter vijf onschuldige mensen heeft afgeknald. Hoewel de verdachte al eerder heeft gemoord, begint Reacher aan diens schuld te twijfelen wanneer het bewijsmateriaal net iets te mooi is om waar te zijn.

Cruise loopt zich met deze film warm voor de volgende Mission Impossible?
Niet helemaal. De film overtuigt minder in zijn actiescènes dan wanneer Reacher de ware toedracht van de moordpartij al puzzelend probeert te achterhalen.

Was Cruise wel de juiste keuze voor de titelrol?
Niet als je op de zeventien Reacher-romans van de Brit Lee Child afgaat. Child beschrijft hem als een zwijgzame spierbonk van tegen de 2 meter. Daarbij vergeleken is Cruise natuurlijk een hobbit. De fans waren over de casting dan ook niet te spreken. Maar Child zelf heeft gezegd: ‘Met Cruise krijg je 100 procent Reacher tegen 90 procent van diens lengte.’ En verdomd, hij doet het niet onaardig.

Maar Herzog steelt als psychopaat natuurlijk de show.
Nee, dat is Robert Duvall, die in het laatste half uur komt opdraven voor hand- en spandiensten. Eén schor lachje van Duvall en je ziet weer wat écht acteren inhoudt.

Door Phil van Tongeren

Actie en humor met Arnold Schwarzenegger
We zagen hem dit jaar al in actie in The Expendables 2, maar daarin was Schwarzenegger slechts één van de harde jongens. The Last Stand is zijn echte comeback: een hoofdrol als wetsdienaar in een suf stadje dat wordt opgeschrikt door de komst van ontsnapte gevangenen. Schwarzenegger probeert in de film ook zijn nieuwe tagline uit: ‘I am the sheriff!’ Over twee maanden weten we of dat een hele film leuk blijft.

Door André Nientied

Geschifte dognappers en ander schorem in Tarantineske thriller

Dognappers?
Hondendieven. Twee van de hoofdrolspelers uit Seven Psychopaths, Billy (Sam Rockwell) en Hans (Christopher Walken) stelen honden uit het park en brengen ze terug zodra er een beloning valt te verdienen.

Meer kruimeldieven dan psychopaten dus.
Wacht maar tot ze het hondje van gangster Charlie (Woody Harrelson) pikken. Dan hebben ze de poppen aan het dansen. Intussen is de met Billy bevriende scriptschrijver Marty (Colin Farrell) koortsachtig op zoek naar kleurrijke psychopaten voor zijn script Seven Psychopaths. Terwijl ze in zijn buurt voor het oprapen liggen. Maar Marty wil geen geweldsfilm schrijven.

Een film in een film dus?
Zoiets, en daarmee is Seven Psychopaths ouderwets postmodern. En Tarantinesk, met gangsters die over films babbelen. Al lijkt regisseur Martin McDonagh daar aanvankelijk juist korte metten mee te willen maken, door in de proloog twee gangsters uit Boardwalk Empire te laten afschieten terwijl ze over The Godfather discussiëren.

Martin McDonaugh? Waar ken ik die van?
Van In Bruges waarschijnlijk, de gangsterkomedie uit 2008, ook met Colin Farrell. Die film was origineler, maar Seven Psychopaths verdient toch punten dankzij de smakelijke dialogen en de geestige Christopher Walken die al een genot is om naar te luisteren wanneer hij de voorwaarden van iTunes voorleest.

Ik tel nog lang geen zeven psychopaten.
Dat moet ook een beetje een verrassing blijven, maar Tom Waits staat ook op de poster, met konijn. Dus reken er maar op dat hij ook een weirdo neerzet.

Gaan zien dus?
Ja, want afgezien van die zelfgenoegzame knipogen valt er veel te lachen om de geflipte en babbelzieke personages in Seven Psychopaths. En het is in elk geval géén kerstfilm!

Door André Nientied

Ambitieus sf-spektakel wordt zoekplaatje naar acteurs

‘Boeddhistische actiefilm’?!
Daar kom ik nog op. Eerst even uitleggen wat Cloud Atlas behelst: deze ambitieuze maar ook pretentieuze verfilming van de bestseller van David Mitchell weeft zes verhalen uit verleden, heden en toekomst door elkaar. Drie regisseurs waren erbij betrokken: Tom Tykwer (Lola Rennt) en Andy & Lana Wachowski, bekend van The Matrix-trilogie.

Lana Wachowski? Hij heet toch Larry Wachowski?
Dat was voordat hij zich tot vrouw liet verbouwen. Nu lijkt hij met zijn rode rastahaar op Franka Potente uit Tom Tykwers Lola Rennt. Maar we dwalen af: het lijkt Cloud Atlas wel, want ook daarin wordt associatief van het ene verhaal naar het andere gesprongen. Alsof iemand willekeurig op tv zapt van een historische film via een jaren zeventig-thriller naar een sf-actiefilm.

Tom Hanks en Halle Berry zien er wel bizar uit in de film
Ze spelen bovendien zes hoofdrollen, één in elk verhaal. Dit om de onderliggende boodschap dat alles en iedereen met elkaar is verbonden te benadrukken. Maar het wordt uiteindelijk vooral een zoekplaatje naar Hanks en Berry in elke episode.

Maar vanwaar ‘Boeddhistische actiefilm’?
Wat we in het ene leven doen, werkt door in het volgende, is het thema van Cloud Atlas. Reïncarnatie, karma én actie – vandaar. Helaas doet al die gewilde diepzinnigheid uiteindelijk vooral oppervlakkig aan. Gelukkig maken de duizelingwekkende beelden veel goed.

Toch maar zien dus?
Als Cloud Atlas een mislukking is, is het wel een interessante mislukking, een mindtrip van bijna drie uur die op een groot scherm dient te worden ondergaan. Blijf wel zitten voor de aftiteling, met de oplossing van alle zoekplaatjes.

Door André Nientied

Zombiefilm met Brad Pitt
Na een jaar vertraging lijkt het zombiespektakel World War Z dan toch de bioscoop te gaan halen. De trailer, waarin Brad Pitt als nietsvermoedende huisvader in een zombieoorlog belandt, is veelbelovend: The Walking Dead on speed! Alleen ‘onze’ Michiel Huisman zagen we nog niet voorbijkomen – of zou hij een van de supersnelle zombies spelen? Volgend jaar weten we meer.

Door André Nientied