Voetballers moeten salaris inleveren, presentatoren bungelen ook. De carrousel van loven en bieden neemt ongekend ordinaire vormen aan. De vrije markt mokert de huiskamers in van de praatpoppen van de televisie. De gouden geldbergen zijn veranderd in opdrogende riviertjes, waar het tv-vee mokkend op zoek is naar een laatste restje eurovocht. En Martijn Krabbé is de buffel met de meeste dorst. De quizmaster met de neiging om altijd voor te dringen, stoort zich eraan dat hij hard moet werken. De kleine man met het grote ego klaagt dat hij soms drie shows op een dag moet opnemen. En dan de volgende wéér drie, van een ander programma. Wordt hij chagrijnig van, vertelde hij aan Linda.
Het jaar is net begonnen en we hebben al een nieuwe nummer één: het gepensioneerde gouden hockeymeisje Fatima Moreira de Melo. Wat kan ze pokeren, hè, die meid! Haar overwinning van een online pokertoernooi is de mooiste vorm van hebzucht, namelijk: het graaigedrag van anderen afstraffen. Pokeren is de rauwste variant van het kapitalisme. Wat jij krijgt, moet de ander inleveren. Hier bestaat de wereld uit geniepige man tot man gevechten om geld. Wie niet goed kan bluffen, verliest. Wie te hard bluft en wordt doorzien, verliest zijn inzet. Fatima bezit alle kenmerken om veel geld te gaan verdienen. Ze heeft de mentaliteit van een Rotterdamse straatvechter, maar presenteert zich als een nette kakmadam. Graaimeter heeft haar wel eens ontmoet. Koele zakelijkheid vermengt ze met flirterig salesgedrag. Respect!
Als platenmaatschappijen geen cash meer hebben voor dure promotie, dan doe je het toch lekker zelf. Het grote boze internetmonster heeft het businessmodel voor muziekuitgevers aangevreten en de artiesten staan nu aan het ziekbed van de industrie met hun handelswaar. Hind, ooit brons bij Idols, begint dat te snappen. De Marokkaans-Nederlandse vocaliste laat haar fans tegenwoordig via sellaband.com betalen voor de opnames, de videoclips en promotie van haar derde cd. Ze maakt van haar bewonderaars aandeelhouders en dat doet ze beter dan een gemiddelde CEO bij een beursgenoteerde onderneming. Ze probeert in drie etappes een ton op te halen voor haar project. En het loopt wonderwel.
Sommige liberalen zijn calvinisten die klassieke pianomuziek spelen en zondags bij mams komen eten. Zulke fatsoenlijke VVD’ers zullen de komende raadsverkiezingen winnen, en waarschijnlijk ook de landelijke verkiezingen van 2011. Graaimeter is niet verbaasd dat Mark Rutte en zijn VVD als een diesel oprukken in de peilingen. Het afgewogen kostschoolventje pleit voor eigen verantwoordelijkheid. Wie goed voor zichzelf kan zorgen, is vaak ook beter in staat om anderen te helpen. Daar hebben we geen bemoeizuchtige overheid voor nodig. De agressieve achtervolgingswaan die nu over het land raast (PvdA jaagt op rijken, Wilders op moslims) zal ons armer maken. De taart groeit niet door ondernemerschap af te remmen of linkse speeltjes, zoals veel te dure voorzieningen voor babyboomers, te behouden.
Hij is terug, valser en gemener dan ooit. Robert Jensen is de vermogende sarcast die zijn centjes verdient met het retorisch vernietigen van medemensen. Het is niet chic, maar het Ãs een businessmodel, net als porno. Je schreeuwt, trapt en spuugt in de hoop dat iemand opgewonden raakt. Birgit Schuurman liet zich weer opnaaien door zijn grofgebekte provocaties, vlak voor kerst. Tegen TMF zei het verongelijkte ‘zusje van’ iets geforceerds stoers over de volslanke tv-pestkop. Schuurman zou het niet erg vinden als ze zijn overlijdensbericht zou lezen. Niet grappig, maar wel effectief.
Het voelt enigszins triomfantelijk en dat is een gevoel waar Graaimeter niet graag aan toegeeft. Hij schaamt zich bijna om een eerdere zinsnede over Ronald Koeman te moeten herkauwen. En toch kan je financiële keurmeester het niet laten om te refereren aan een recente observatie over de ontslagen AZ-trainer. Dat congé lag voor de hand. Niet omdat Koeman een nare man is (in tegendeel), maar omdat hij model staat voor de middelmatige poldergeest waar ons land mee is vergiftigd. Koeman is, schreef Graaimeter op 9 augustus, ‘een man die eerst zijn exit regelt en pas dan gaat werken. Deze wanstaltige CAO-mentaliteit zal AZ geen glorie brengen.’
Picasso deed het in de schilderkunst, Reinout Oerlemans doet in het hedendaagse entertainment. Eerst was hij Arnie, toen een succesproducer en nu een gelauwerde filmregisseur. Knap. Tóch is er één verschil met de schilder die even snel van stijl wisselde als de jaargetijden: Reinout is rijker. Het junior Quote 500-lid zou al 80 miljoen waard zijn, een status die Picasso pas aan het einde van leven bereikte. Zijn bedrijf Eyeworks bouwde hij op met een paar simpele lessen. Hij was goedkoper dan zijn concurrenten en hij was sluwer met overnames. Hij kocht in het buitenland startende tv-bedrijven op die internationale succesformules hadden bedacht.
Graaimeter is het zelden helemaal eens met een veelverdiende BN’er. Vandaag klapt hij hard. Driewerf hoera voor Jeroen Pauw. De NPS-presentator laat eindelijk eens een noodzakelijk tegengeluid horen in het bange en bedompte Hilversum. De presentatie-krullebol vindt het ‘absurd’ dat hij zijn Balkenende plus salaris moet inleveren ‘op golven van gesundes Volksempfinden.’ Het is hier al vaker betoogd, maar we doen het nog een keertje. Jeroen verdient zichzelf terug, jaloers volk. De advertentie-inkomsten rondom Pauw & Witteman zijn – ondanks de crisis – nog steeds meer dan voldoende om de nonchalante late-night anchor te financieren. De belastingbetaler verdient aan zijn talent. Hij blij, wij blij.
Zijn de bijna bejaarde borsten van een gescheiden diva meer waard dan de gelifte voorgevels van vrolijke B-sterretjes? Uiteindelijk toch niet. Patricia Paay poseert voor de derde keer voor Playboy, maar krijgt er nauwelijks geld voor, beweert hoofdredacteur Jan Heemskerk. De granny shoot gaat niet over tanende schoonheid of over geld verdienen, maar is een goedkope wraakactie. La Paay wil haar schuinsmarcherende ex zo veel mogelijk kwetsen en zet haar gêne en eigenbelang opzij om hem te raken. Dat is een menselijke reactie, maar het is ook kortzichtig en dom. Met achter-de-schermendiplomatie had Paay er een chique scheidingsdeal uit kunnen slepen. Adam Curry, ook al zo’n haantje, zal nu niet snel geneigd meer zijn om coulance te betrachten.
Is Hans Wiegel nu ook al een gewetenloze graaier? Jouw financiële zedenmeester stond even paf toen schreeuwadvocaat Dion Bartels, gevolgd door de brutaaltjes van Quote, de oud VVD-leider even te grazen nam in een paar groezelige bijzinnen. Hans Wiegel zou als voorzitter van een beleggingsvehikel van een bouwvriendje onverantwoorde pr-praatjes hebben afgestoken. De oud-vice-premier figureerde in een ronkend reclamefilmpje dat 9 procent rendement toezegde, maar gaat die belofte (beweren Bartels en Quote) breken nu de bouwwereld is ingestort. Tja, vervelende zaak, maar is Hans Wiegel nu fout? Niet fouter dan andere beleggingsadviseurs die ons ooit voorlogen met gouden vergezichten, denkt Graaimeter.
‘Dure spitsen scoren niet.’ Voetbaljournalist Simon Kuper en sporteconoom Stefan Szymanski hebben de grote getallen bij elkaar opgeteld en concluderen: koop geen midvoors, want die worden overbetaald. Dat klopt meestal, maar niet bij Robin van Persie. Deze spits scoort namelijk wél. Afgelopen weekend maakte de elegante Arsenal-stormram weer twee goals tegen stadsrivaal Tottenham Hotspur. De Rotterdamse rebel is in Londen getransformeerd in een stabiele superprof en een waardige opvolger geworden van Dennis Bergkamp, die andere Hollandse voorbeeld spits bij Arsenal. Van Persie was een talent met een vlekje, hij zou zelfs betrokken zijn geweest bij een verkrachtingszaak, maar die duistere demonen weet hij goed te onderdrukken. Tegenwoordig profileert hij zich als een verantwoordelijke huisvader.
Wanneer houdt die drang om altijd de beste te willen zijn eens op? Bij de uitreiking van de Televizier-Ring was ze zo zenuwachtig dat ze de prijs niet zou krijgen dat ze als een bibberend schoolmeisje naar de grond staarde toen de nominaties werden voorgedragen. Linda de Mol is al een kwart eeuw tv-klatergoud, maar gedraagt zich nog altijd als Alice in Wonderland. Die drang om alles te willen winnen en alles goed te willen doen, hebben haar gebracht tot waar ze nu is. Graaimeters favoriete blondje is een hardwerkende perfectioniste en dat wordt beloond. Niets ten nadele van Lieke of Yolanthe, maar Linda is buitencategorie professionaliteit. Bij haar staat eerst het programma voorop en pas dan haar ego. Dergelijke bizarre opofferingsgezindheid genereert op lange termijn de grootste berg met geld.
Bij Kopspijkers was hij dat kleine babbelzieke mannetje dat je niet moest sarren. ‘Don’t fuck with Frank de Grave,’ zei hij. De komische imitatie heeft de werkelijkheid nu ingehaald. Met oud-VVD-politicus Frank de Grave valt inderdaad niet te fucken. De voormalige minister van Defensie blijkt, als we berichten in De Telegraaf mogen geloven, het dynamiet onder de DSB-bank te zijn geweest. De financieel directeur van Scheringa stelde zulke lastige vragen dat hij na een dienstverband van twee maanden al weer werd ontslagen, en zijn bevindingen opbiechtte aan de financiële toezichthouders. De Grave volgde Gerrit Zalm op die bij DSB nogal laks was omgegaan met de schraperige woekerpolismentaliteit van Scheringa. De Grave, een oud-bankier, had minder ontzag voor de financiële goocheltrucjes van de zelfverklaarde schaats- en voetbalmecenas.
Prins Willem-Alexander is ‘een verwend kind.’ Althans, dat zeggen ambtenaren rondom de kroonopvolger. Hij is zeker een gefortuneerd kind. Waar andere rijken moeten bikkelen om een privé-jet te kunnen bekostigen, mag de Oranje-prins gratis vliegen. Graaimeter heeft het al eens opgenomen voor de koninklijke familie, omdat de Oranjes onder de streep meer opbrengen dan ze kosten. Beatrix is een baken van stabiliteit en dat is een zegen voor buitenlandse ondernemers die zaken willen doen. De Rotterdamse econoom Harry van Dalen rekende al eens uit dat Bea ongeveer 85 miljard heeft opgeleverd in haar 30-jarige loopbaan. Dat is meer dan de paar miljard die we kwijt zijn kwijtgeraakt aan de ceremoniële poppenkast. Als Beatrix straks aftreedt, is het zaak dat Alexander net zo’n goede verkoper wordt als zijn moeder.
De geitenwollen sokken en zijn lidmaatschap van het CDA gaven hem lange tijd de status van vrolijke suikeroom, maar die tijd is voorbij. Dirk Scheringa, de zachtsprekende kunstminnende sportsponsor, blijkt – aldus financiële pitbulls – een gewetenloze hebberd te zijn. De man die zichzelf ooit opwierp als redder van het vaderland, heeft zijn klanten op ingenieuze wijze leeggeschud. In een verschroeiende NOVA-reportage kwam naar voren dat zijn vermogen is gebaseerd op de onwetendheid van goedgelovige klanten. Is zoiets illegaal? Dat niet. Is zoiets chic? Mwoa. Voor iemand die zichzelf voorstaat op fatsoennormen zou je kunnen denken dat de schraperige DSB-mentaliteit niet helemaal overeenkomt met kerkelijke naastenliefde. Ergens klopt er iets niet. Zoveel goedheid moet een keerzijde kennen.
Het klopt niet, maar het gebeurt steeds meer. Geld verdienen én de wereld verbeteren. Bill Gates spendeert al bijna zijn hele vermogen aan de bestrijding van armoede, honger en malaria zonder dat iemand dat van de computermonopolist vraagt. Kapitalistische charitas is steeds minder een bizarre tegenstelling en steeds vaker een onverklaarbaar wonder van onbaatzuchtige menselijkheid. Floortje Dessing hangt daar zo’n beetje tegenaan. Ze presenteert bij BNN een geëngageerd reisprogramma, investeert in een winkelketen met fairtrade-spulletjes, ze ondersteunt Greenpeace, maar ze is ook een commerciële dame met kekke hifi-apparatuur en een prijzige draaitafel in haar woonkamer. Haar salaris was vorig jaar nog even inzet van een Kamerdebat omdat ze bij groen-omroep Llink meer verdiende dan de premier. Na een publieke storm verlaagde Dessing vrijwillig haar gage tot onder de Balkenende-norm. Dat was nergens voor nodig, vindt Graaimeter. Wie goed doet, hoeft zelf niet te hongeren. Wie niet voor zichzelf kan zorgen, kan dat zéker niet voor een ander.
Als je wint, héb je vrienden. Sommige winnaars zijn echter zó sterk dat ze geen vrienden meer nodig hebben. En dan is er nog Albert Verlinde. De macht van deze entertainmentkeizer is zo angstaanjagend dat hij vijanden kan maken zonder dat hij financieel kan worden geruïneerd. Paul de Leeuw probeerde de RTL Boulevard-spreekstalmeester afgelopen weekend te straffen voor een paar vileine opmerkingen over de dood van De tafel van vijf. Verlinde vond het laf dat De Leeuw, de producent van het feminiene tv-kransje, niet zelf op de flop wilde reageren. De VARA-diva, die dit seizoen al twee tv-flaters moest incasseren, weigerde daarop om de rol van papegaai te spelen in Verlinde’s musical Ja Zuster Nee Zuster, meldden showbizzprogramma’s. Heeft zo’n Verlinde-boycot zin? Niet veel. Een homoseksuele praatpapegaai is makkelijk te vervangen, door zeg… een Arjan Ederveen.
Is Marco Borsato nog te redden? De volkszanger met het dramatische timbre in zijn stem maakt helse dagen door, omdat hij als aandeelhouder van The Entertainment Group (TEG) een rood bloedbad moet stelpen. Het Blaricumse witpaleis van de zanger, dat hij in 2000 voor 2 miljoen euro kocht, werd bijna in beslag genomen door de Rabobank om als onderpand te dienen voor een niet afgeloste miljoenenlening. De Neder-Italiaan lijkt in een val te zijn getrapt, zoals wel meer artiesten en voetballers die geen verstand hebben van haute finance. Hoe is het mogelijk dat de Rabo bij hem komt buurten? Elke handige jongen bouwt een Chinese muur tussen zijn privé-vermogen en zijn zakelijke imperium, zou je denken. Kennelijk heeft hij zijn huis en zijn gezin ingezet in het spel.
Jort Kelder kwam met een alpaca binnen bij een vernissage van een winkel waar ook Doutzen Kroes optrad. Sterren onder elkaar. De een iets meer miljonair dan de ander. Het charmante aan Kelder is dat hij eigenlijk nooit een graaier is geworden, ondanks zijn recente pleidooi voor beloningen op basis van meritocratie. Wie hard werkt, mag veel verdienen, of zelfs een bonus pakken, betoogt de oud-hoofdman van zakenglossy Quote. De verdediger van de vrije markt (‘hebzucht is goed’ is nog steeds zijn motto) is zelf een bescheiden schuiver. Bij de KRO verdient hij redelijk met Bij ons in de PC. Met zijn optredens in het land grabbelt hij ook nog een paar modale jaarsalarissen bij elkaar, maar het zijn geen Matthijs-bedragen.
Ze komt niet voor op de openbare grootverdienlijstjes en dat is best een beetje merkwaardig. Chantal Janzen is de nieuwe Paul de Leeuw, maar haar AVRO-salaris is bescheiden vergeleken bij de koninklijke gage van de VARA-entertainer. Haar precieze inkomen kennen we niet, maar het is zeker niet hoger dan de Balkenende-norm (180.000 euro). De AVRO meldt in het jaarverslag over 2008 dat niet een van de bijna 250 AVR0-medewerkers meer verdiend dan de premier. De Limburgse blondine, die vorige week tot 2011 heeft bijgetekend bij de AVRO, lijkt domweg gelukkig met haar publiek betaalde salaris. Ze was al uiterst charmant, maar dit maakt haar bijkans onweerstaanbaar. Graaimeter sprak haar eens in het Scheveningse Circustheater en toen leek ze zich niet te bekommeren om geld. Het gezweef in de Tarzan-touwen was goed voor de roem, maar slecht voor de poen, gaf ze zelf toe. ‘Van musicals word je niet rijk,’ lachte ze bijna betrapt. Ook materieel is ze een gemiddelde Nederlander.
NIEUWS: Gouden tijden voor goudopkopers door gesjoemel
Reactie van Theo - Wens je veel succes in je verdere opkoopcarriere, als jij…NIEUWS: Gouden tijden voor goudopkopers door gesjoemel
Reactie van Ersin - Theo Jansen wij betalen voor 18 karaat gisteren 22 euro…NIEUWS: Gouden tijden voor goudopkopers door gesjoemel
Reactie van Ersin - Leuk geprobeerd jongens 2 minuten en 30 minuten verschil tussen…NIEUWS: Gouden tijden voor goudopkopers door gesjoemel
Reactie van M. Gumus - Beste mensen. Ik schrijf niet zo graag reacties op dit soort…NIEUWS: Gouden tijden voor goudopkopers door gesjoemel
Reactie van theo jansen - ben trouwens naar juwelier bosporus geweest iets verderop die betaalde…