* * *
Tragikomedie van Froukje Tan
Dexter (Jeroen van Koningsbrugge) is een wat eenzelvige man die zich iedere ochtend gelaten aan zijn werk in een elektronicafabriek zet en ’s avonds bij thuiskomst meer belangstelling voor zijn muizen heeft dan voor zijn vriendin (Lotte Verbeek). Zijn leven speelt zich af in een geordende wereld waarvan de grijsheid af en toe wordt doorbroken door vrolijke primaire kleuren. Ook Dexters eigen grijsheid krijgt kleur doordat hij, zonder het aanvankelijk te beseffen, over een vreemde neurologische afwijking beschikt. Hij kan niet zien wat zich links van hem bevindt én geen onderscheid maken tussen de verschillende personen die hem dagelijks omringen. In Zweden, waar absurdistische tragikomedies traditioneel goed gedijen, sleepte de film zijn enige prijs tot nu toe in de wacht; in Nederland deed hij vrijwel niks. Ten onrechte. De voor haar goeddeels zwijgende rol in Nothing Personal overdreven bejubelde Verbeek blijkt met tekst minstens zo goed uit de voeten te kunnen. En de doorgaans uitbundige typetjesmaker Van Koningsbrugge overtuigt als minimalistisch acteur. Even inhalen dus, deze kleine maar fijne underachiever uit 2009.
