(EMI)
*
Creed, samen met Jordy van Loon een favoriet mikpunt van spot hier ter redactie, heeft een paar bewogen jaren achter de rug. Of beter, zanger Scott Stapp ging door een moeilijke periode. Hij werd gearresteerd wegens mishandeling, was betrokken bij een vechtpartij en deed een zelfmoordpoging. Gelouterd, en waarschijnlijk ook omdat het solo toch niet helemaal lukte, hergroepeerde hij Creed. Zoiets moest gevierd worden met een nieuwe cd, en een tournee. Daarvan is Live vanzelfsprekend de weerslag. Niemand kijkt onbevooroordeeld naar Creed, en zelfs al zou je dat proberen, dan haalt een quote als ‘ik vond de vorige tournee er nogal commercieel uitzien’ van de podiumdesigner die poging al gelijk onderuit. Wie een bloedhekel had aan de opgeblazen machogrunge en de maniertjeszang van Scott Stapp, die zal zijn tenen heerlijk voelen omkrullen tijdens het kijken. Vooral het intro van Faceless Man is in dat opzicht genieten. Wie wel fan is, zal toch moeten toegeven dat Stapp niet erg bij stem is. En dat al het borstgeklop over de vormgeving van de tournee behoorlijk overdreven is: een videoscherm met regen, met donkere wolken, met vuur. Toe maar. Wat mij betreft laat Creed vooral zien hoe ongelooflijk vervelend een rockconcert kan zijn. Bij Jordy van Loon kun je tenminste nog lachen.
