Met dat recente Burt Bacharach-gekeutel van Trijntje zou je haast de indruk krijgen dat een van de beste zangeressen van Nederland reeds aan haar pensioen denkt. Dit klein gehouden eerbetoon aan haar jeugdheld Michael Jackson is smaakvol, kent een interessante songkeuze en is bloedmooi gezongen. Met enkel achtergrondzang, een beetje koper en de gitaar van Leonardo Amuedo als begeleiding, neemt Oosterhuis al snel alle reserve (lijkenpikkerij?) weg. Dit project is uit liefde geboren, en dat hoor je. Alles klinkt zo levendig, en dat was wat Trijntje betreft echt even nodig.








