Overzicht van: december 2009

(Hyperdub/Konkurrent)
Reggae/pop * * *

De fluisterzang van Roger Robinson is vaak nauwelijks te verstaan, maar ook als je niet hoort wat hij zegt, draagt zijn kwetsbare stemgeluid bij aan de gevoelens van melancholie en verlangen die de songs van King Midas Sound zo sterk oproepen. Producer Kevin Martin is vermaard om zijn compromisloze elektronische muziek (met name als The Bug). In dit project zoekt hij het juist in dromerige, sfeervolle muziek die lover’s rock echoot – die typisch Britse, zoete reggae. Waiting For You doet denken aan Massive Attacks werk met zanger Horace Andy, maar dan nog wat esoterischer.

* *
Sprookje van Jean-Pierre Jeunet
Inmiddels in de bioscoop

In de wereld van Jeunet kunnen twee grote wapenfirma’s hun kantoren zomaar aan weerszijden van dezelfde straat hebben. Het is een overzichtelijke wereld waarin Goed en Kwaad al even helder tegenover elkaar staan. De film draait om de almaar inventiever wordende pogingen van een stel kleurrijke arme sloebers om de handelaren in dood en verderf een loer te draaien. Jeunet is waarschijnlijk iemand die denkt dat de wereld er op vooruit zou gaan wanneer cliniclowns de macht zouden overnemen. Zijn eigen wapen is zijn virtuoze stijl. Die maakt van Micmacs een adembenemende circus-act die je bijna zou doen vergeten hoe ontstellend naïef Jeunets ideeën zijn.

Focus (Jammm/SatansCircus)

Nobody Beats The Drum brengt niet het meest genuanceerde geluid op de dansvloer. Een show van het Amsterdams-Utrechtse trio is viezer dan een interviewmarathon met Joran van der Sloot, smeriger dan een wasmand vol zwetende kleren. Hun nieuwste werk Focus, de eerste release op een Brits label, drijft – hoe het kan ook anders – op een vunzig brommende baslijn. Ongecompliceerde electro, tegen het lompe aan, waarvan de handjes haast vanzelf slaafs in de lucht gaan.

* * *
SF-spektakel van James Cameron
Inmiddels in de bioscoop

2009 was met Star Trek, District 9 en Moon een uitzonderlijk goed jaar voor de SF-film. En dan hadden we James Camerons Avatar nog tegoed. Na vijftien jaar voorbereidingstijd kan het niet anders of Camerons ecologisch verantwoorde sprookje moet in visueel opzicht al het voorgaande op grote afstand zetten. Dat doet ’t ook. Camerons onderwaterexpedities van de afgelopen tien jaar hebben hun stempel gezet op de planeet Pandora waar het verhaal zich afspeelt. De fluorescerende flora, in de lucht ‘drijvende’ rotspartijen en de transparante, kwal-achtige wezens die er zweven geven de indruk alsof in de Zuid-Amerikaanse jungle de zeebodem omhoog is gekomen. En dat allemaal in glorieus 3D. Ook de blauwe reuzen die er wonen, in de hoofdrollen gemodelleerd naar levende acteurs, overtuigen tot in de menselijkste details.

(Because/Warner)
Zuchtmeisje * * * *

Beck, de Amerikaanse knip-en-plak-rocker, kreeg een labiele dochter van zijn held Serge Gainsbourg over de vloer om een plaat mee te maken. Ze had een waterski-ongeluk overleefd, en de opnames van de horrorfilm Antichrist. Dus ja, het knarst zo nu en dan behoorlijk op IRM. De titel verwijst naar de MRI-scanner waar Charlotte in had gelegen, in het titelnummer zijn geluiden die ze toen hoorde verwerkt. Toch heeft het niet tot een zwaarmoedige plaat geleid, wel tot een heel mooie. Beck, die vrijwel alle teksten en de muziek schreef, pakt flink uit met filmische strijkers. Zoals in een van de Franstalige nummers op het album Le chat du café des artistes, een cover van Jean Ferland uit 1970. Je hoort het zo voorbijkomen in een James Bondfilm. Heel verleidelijk is het hobbelende countryrockertje Dandelion, terwijl Greenwich Mean Time klettert als de vuilniswagen. Was haar vorige plaat 5.55 een zalig warm bad, nu wordt af en toe de koude kraan opengedraaid. Je bloed gaat hoe dan ook sneller stromen.

Al tien jaar jaagt de wereld op de man achter 9/11. Alles over de speurtocht naar de man van het decennium, Osama Bin Laden.

Verder in Revu:

Na zijn strijd tegen dubieuze beleggers is advocaat Dion Bartels zelf failliet. ‘Je kan zeggen dat ik uit de bocht ben gevlogen.’

Ajax en de zwarte jaren nul. Journalist én supporter Menno Pot geeft een pijnlijk overzicht van alle blunders in de afgelopen tien jaar.

Gewapende Amerikanen willen af van Obama. Tussen de revolutionairen op de Knob Creek Machine Gun Shoot in Kentucky.

53 Amsterdamse fotografen legden op 19 december tussen 20.00 en 08.00 uur hun stadgenoten vast in het uitgaansleven.

Sanne Vogel over haar rol als Annie in de tv-serie Annie M.G..

De beste van het decennium: onze eigen lijstjes.

Het Openbaar Ministerie heeft onder aanvoering van mr. Gustaaf Biezeveld van het Functioneel Parket de oorlog verklaard aan de illegale vuurwerkhandel. Uiterlijk in 2012 moet de anderhalf miljoen kilo verboden consumentenvuurwerk, die jaarlijks Nederland wordt binnengebracht, met 80% zijn afgenomen. Er zijn volgens justitie in Nederland vijf à tien criminele organisaties actief, die vaak een eigen legaal vuurwerkbedrijf als dekmantel gebruiken. Een ‘nieuwe’ vermenging van boven- en onderwereld. Crimefighter Biezeveld heeft de afgelopen weken samen met het Interregionaal Milieuteam van de politie Haaglanden/Hollands Midden één van deze vermeende misdaadbendes opgerold. Onder de codenaam Hyperion: de titaan van het licht. Er zijn in totaal zeven verdachten aangehouden. De hoofdverdachten zijn twee legale vuurwerkhandelaren: een 64-jarige man uit Diemen en een 65-jarige inwoner van Almere. Het tweetal werd in november gearresteerd nadat in loodsen in Hoofddorp (30.000 kilo) en Duitsland (60.000 kilo) enorme hoeveelheden verboden en levensgevaarlijk vuurwerk in beslag waren genomen. Het ging ondermeer om flowerbeds van 50 kilo, Chinese rollen en nitraatklappers. Justitie weigert de namen van het duo vrij te geven maar Revu achterhaalde de identiteit van de man uit Almere. Het gaat om niemand minder dan Harry K. (65) en dat is zeer opmerkelijk. En pikant. Want deze K. stond 25 jaar lang te boek als misschien wel de grootste specialist van ons land op het gebied van vuurwerk.

Hij is terug, valser en gemener dan ooit. Robert Jensen is de vermogende sarcast die zijn centjes verdient met het retorisch vernietigen van medemensen. Het is niet chic, maar het ís een businessmodel, net als porno. Je schreeuwt, trapt en spuugt in de hoop dat iemand opgewonden raakt. Birgit Schuurman liet zich weer opnaaien door zijn grofgebekte provocaties, vlak voor kerst. Tegen TMF zei het verongelijkte ‘zusje van’ iets geforceerds stoers over de volslanke tv-pestkop. Schuurman zou het niet erg vinden als ze zijn overlijdensbericht zou lezen. Niet grappig, maar wel effectief.

Als het om goede smaak gaat, dan volgen wij BBC-radiomaker Gilles Peterson zowat blind. Hij runt een label (Brownswood) waarop louter Hele Fijne Platen uitkomen (José James), hij maakt radio voor de BBC en hij draait van Tokio tot Amsterdam. Als Gilles zijn beste liedjes oplijnt, dan kunnen wij enkel met de tong uit de mond luisteren. Via de BBC-website is een mix terug te luisteren van 77 (!) nummers die het afgelopen jaar kleur gaven. Mayer Hawthorne, Lee Fields, Mos Def, José James, Fat Freddy’s Drop…het houdt maar niet op. Voor iedereen die denkt dat 2009 maar een mager jaartje was kwa muziek. Is er dan niks te zeuren? Nou ja, je moet tegen dat zalvende stemmetje van Gilles kunnen. En hij zou wat minder aan de jingle-knop moeten zitten. Maar verder…genieten geblazen. Hier is alles ook illegaal te downloaden. Maar houd dat een beetje stil.  Wie het muzikaal nog breder wil, download de 3voor12-jaarmix van DJ Sandeman.

Niet alles was vroeger beter, maar veel wel. Zoals de soul. Als jij ook zo teleurgesteld bent in het meest recente album van Alicia Keys (saai, voorspelbaar, eentonig), dan is Payne and Pleasure van Freda Payne wel wat. Romige popsoul met jazz-accenten, oorspronkelijk uitgebracht in 1974 maar pas nu op cd verkrijgbaar. Reel Music, een divisie van Universal, brengt om de paar maanden een parel van toen opnieuw uit, platen van Gloria Jones en Chris Clark (een van de weinge blanke zangeressen op Motown) bijvoorbeeld. Payne and Pleasure bevat geen grote hits, maar Freda maakte het wel met grote namen. Lamont Dozier, schrijver van kneiters van Motown-hits, produceerde en schreef. Joe Sample, Ray Parker Jr en Wah Wah Watson speelden mee. It’s Yours to Have, de openingstrack, heeft van die typische strijkers, een wah-wah gitaar (natuurlijk) en die geweldige strot van Payne, die bekend werd met de hit Band of Gold. De zangeres is de zestig inmiddels gepasseerd, maar schijnt er nog steeds ravissant uit te zien. En te zingen. Zo kan het ook, Patries.

Ja, striptekenaars en cartoonisten maken veel en fervent gebruik van nieuwe technieken, maar niet nadat ze ouderwetsch met den hand hun stroken hebben getekend. Het volwassen beeldverhaal krijgt in Nederland bescheiden aandacht, onder meer via de tijdschriften Zone 5300 (dat onlangs haar vijftiende verjaardag vierde) en Eisner. Dat laatste tijdschrift, onder hoofdredacteurschap van voormalig Revu-verslaggever Erik Noomen, is toe aan het derde nummer. Daarin een splinternieuw verhaal van Eric Schreurs, u weet wel, de geestelijk vader van oude Revu-striphelden als Joop Klepzeiker en Dick van Bil. Hij waagt zich volgens de Eisner-redactie aan ‘een grafische novelle’, geïnspireerd door de film Taxi Driver. ‘You talkin’ to me?’ is een veelgeciteerd zinnetje, er vloeit bloed, er zijn borsten, hoeren en onooglijke types. Vintage Scheurs dus. Verder in Eisner: Barbara Stok, een strip naar scenario van Freek de Jonge en één van de allerbeste literaire striptekenaars van Nederland, Berend Jan Vonk.

Bekijk hieronder de commercial voor Revu’s kerstnummer. De commercial is noodgedwongen alleen te zien in het pornoblok van SBS6. De radiospot is te horen op alle zenders, maar helaas niet op nieuwszender BNR. ‘De tone of voice van de radiocommercial past niet bij het merk BNR’, aldus de zender.

Ja, dj St. Paul heeft een weblog, en wat social media-accounts (Facebook, Hyves), maar daar doet hij niet zo heel veel mee. Twitteren weigert hij, want dat kost maar tijd. Die hij tekort komt, omdat hij moet luisteren, luisteren en nog eens luisteren. Om radio te kunnen maken (op KX Radio), en om als dj te kunnen draaien in zalen her en der in het land. Op woensdag 30 december bijvoorbeeld, in thuishaven Tivoli Utrecht. Onder de noemer Harder Better Faster Stronger draait Paul dan de beste muziek van het afgelopen jaar, gebaseerd op zijn eigen voorkeur, maar ook op lijstjes die zijn fans hem hebben gestuurd. Dat kan via deze link.

Het Zesde Vlak is een blog dat onder meer wordt gevuld met filmpjes en links over reclame, maar het is ook de thuishaven van de Perfect-reeks. Journalisten, dj’s, bloggers (of combinaties daarvan) leveren voor die reeks compilatie-cd’s met alleen de allerbeste liedjes van een bepaalde artiest, een label of binnen een thema. Onder die laatste vlag valt bijvoorbeeld een terugblik op het muziekjaar 2009, met twintig nummers (20/09, snap je’m?) van onder meer Kyteman, Editors, Junior Boys en The XX. Onder het kopje Perfect Shuffle op het blog (kijk rechts) zijn alle downloadbare compilaties bijeen gebracht. Dus van Perfect The Band tot Perfect Synth. Ja, harstikke illegaal allemaal, dus doe er zo snel mogelijk je voordeel mee.

Please Daddy Don’t Get Drunk This Christmas, How I Hate To See Christmas Come Around, Fuck Christmas Right In the Eye Socket, Liedjes die je nóóit zult horen op Sky Radio. Maar op het internet eenvoudig te vinden zijn. Via een zoekopdracht bij Hype Machine bijvoorbeeld. Veel muziekblogs posten in deze donkere dagen alternatieven voor Have Yourself a Merry Little Christmas, maar er zijn ook in kerstmuziek gespecialiseerde blogs. Zoals Bongo Bells, 12 Months of Christmas en Christmas A GoGo. Op dat laatste blog (waar ene Guuzbourg actief is) staat ook een link naar een speciale Bandcamp-site waarop je gratis kerstliedjes van Nederlandse bands als Gasoline Brothers, Moss en Audiotransparent kunt downloaden.

Een goede fopduik is een gave. En eentje met grote gevolgen. In het kerstnummer van Revu reconstrueren zes sportverslaggevers schwalbes die klassiekers zijn geworden. Op revu.nl vind je de filmpjes van de originele uitvoerders.

Voel jij je ook zo genaaid in 2009? In dit nummer alles over nep en echt.

Van Yfke Sturms stoeifilmpje tot Agassi’s haarstukje. Alles wat fake en phony was in 2009 op een rij.

Duizendpoot Jeroen van Koningsbrugge: ‘Ik wil veel, en alles tegelijk.’

Je personal computer is een open kluis. Hoe digicriminelen steeds slimmer opereren.

Het jaar van de opgefokte alfa-aapjes: Mark Koster over graaien én naaien.
 
Jan van Halst doet Nikos Machlas, Youri Mulder doet Bernd Hölzenbein en Wilfred Genee doet Marco van Basten. Beeldreportage over de kunst van de schwalbe, van Clemens Rikken.

Freek de Jonge heeft een nieuwe voorstelling, tv-programma, cd op komst en een tournee door Vlaanderen. ‘Ik word door tijd en ruimte in het nauw gedreven.’

Op zoek naar het Apocalypse Now-gevoel. Lekker knallen met replica’s van uzi’s en AK-47’s.

De scoop en de kater. Hoe Revu een kwart eeuw geleden door het Duitse blad Stern in het pak werd genaaid met de valse dagboeken van Adolf Hitler.
 
Of je nu chloor, granaten of cyaankali produceert, hang er een groen label aan en het verkoopt. Tien schrijnende voorbeelden.

Fokke & Sukke-tekenaar Jean-Marc van Tol legt uit waarom hij het afgelopen jaar wel grappen maakte over Geert Wilders en niet over Dirk Scheringa.

Er zijn nooit mensen op de maan geweest en George Bush zat achter 9/11. Een onderzoek naar de vijf hardnekkigste complottheorieën.

Plastic fantastic. In veel opzichten lijkt RealDoll Leah op Barbie. Maar Leah is een stuk groter en brengt haar tijd grotendeels door in mannenbedden.

Instinkers. Vooral de dvd-branche kent ze: goedkoop gemaakte films die een graantje mee willen pikken van grote kassuccessen.

Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds had het dit jaar natuurlijk druk met de Breukhovens en La Paay. Maar toch: ‘Volendam verkoopt het best.’

Namaak met smaak. Pierre Wind imiteert lekker eten (en drinken).

1. Thrice – Beggars (Vagrant/Suburban)
Rock * * * *
Thrice bracht tijdens de afgelopen winter vier ep’s uit, waarop de Amerikanen zo’n beetje alle genres tussen post-hardcore, ambient en akoestische gitaarpop verkenden. Op opvolger Beggars klinkt Thrice minder experimenteel, maar daarmee is hun onstuimige en dromerige rock niet minder spannend.

2. The Black Atlantic – Reverence For Fallen Trees (BeepBeep)
Pop * * * * *
Dat Geert van der Velde ooit de zanger was van de Amerikaanse band Shai Hulud is moeilijk voor te stellen bij het horen van het debuut van zijn nieuwe groep. Shai Hulud was ook mooi, maar pleurishard. The Black Atlantic is lief, breekbaar, sfeervol en meeslepend. Voor liefhebbers van Patrick Watson, Bon Iver en Midlake. En via hun site nog gratis te downloaden ook.

3. Bibio – Ambivalence Avenue (Warp/V2)
Dance * * * *
Toen de Britse producer Bibio vorige week plaatjes draaide in Tivoli De Helling, tijdens Le Guess Who?, stond hij tegenover een dansgierig publiek. Hij schotelde ze een muzikale interpretatie voor van een groeiende klimplant. Oersaai. Maar Bibio is ook niet bedoeld voor de club, maar voor de koptelefoon. In zijn producties verweeft hij hiphop, soul, soundscapes en de zweverigheid van The Mamas & The Papas. Verpakt in popliedjes.