Revu’s muziekman Norbert Pek mocht plaatjes draaien voorafgaand aan het optreden van Pete Doherty in Utrecht. Het werd een gedenkwaardige avond.Voor Pete Doherty ziet hij er best goed uit. Een blakend gezicht. Zin in het leven. Als ik langs zijn kleedkamer loop met mijn cd-koffer praat hij op de bank met een schone deerne. In de grote Tivoli-zaal zet ik de eerste nummers op voor de ongeveer tweehonderd mensen die meteen binnenkomen. Daarna wandelt een grote gestalte het dj-hok in. Pete Doherty. Hij speurt in de cd-koffer terwijl alle aanwezigen in de zaal om het hok staan en filmpjes en foto’s nemen. Pete draait al snel mee: Blue van Elastica. Iemand zet bier voor ons neer. Dan heeft Pete een idee. Hij doet z’n hoed af en gooit er vijftig euro in. Pete: ‘We gaan een wedstrijd doen, man. Wie het eerst iemand aan het dansen krijgt wint vijftig euro.’ Ik smijt er vijftig euro bij, Pete zet hoed inclusief geld weer op, en de wedstrijd is begonnen. Pete draait No More Heroes van The Stranglers. Niemand danst. Ik draai This Charming Man van The Smiths. De zaal blijft vooral ademloos naar Pete kijken. Hij zet Stoned Love van The Supremes op en iemand begint te dansen. Dat is een vriend van Pete. Dat telt niet.
Pas als ik All Day And All Of The Night van The Kinks opzet begint vooraan een meisje te bewegen. ‘Weet je wat zij doet?’ zeg ik tegen Pete. Ik krijg een glimlach, een handdruk, en alle verfrommelde eurobiljetten. Aan het eind van zijn optreden kondigt Pete me vanaf het podium aan: ‘Dat is een goede dj. Kom op, red me.’ Ik draai Set Me Free van, wederom, The Kinks. En wat doet Pete? Dansen.
4 reacties
Prachtverhaal Norbert, eentje om later aan je kids te vertellen. Met filmpje erbij.
hihi..
that girl was me
Helaas heb ik dat schouwspel gemist…maar het geweldige optreden van Doherty hadden we hier nog niet genoemd.
Bij deze dus!
Tot de volgende keer!
(Ik ben even naar de cd-shop voor een paar Kinks albums!)
Frank
Foei, zie ik ‘m nou roken?!
Mooi verhaal