Bijna hadden ze het geflikt. Op hun eerste studioalbum in elf jaar beloofde Kiss de seventies-glorie te laten herleven. Niets meer en niets minder dan ‘classic Kiss’ zouden we krijgen. Ze houden woord in stadionformaat meezingers als Danger Us. Alleen zaten in classic Kiss natuurlijk Peter Criss en Ace Frehley, en niet Eric Singer en Tommy Thayer. En als die ook nog een paar nummers mogen zingen, wordt het jeugdsentiment bruut verstoord. Met een paar stampers van Frehleys soloalbum erop had Sonic Boom pas echt gouden tijden doen herleven.









Een knaller van een plaat.