(Warner Bros.)* * * *
Vorig jaar werden ze alledrie 50: Madonna, Prince en Michael Jackson. Die laatste is ons recent ontvallen, dus een beetje slechte timing van Madonna om dit jaar met een verzamelaar te komen die de naam Celebration draagt. Op de dubbel-dvd komen 47 clips langs. Van de eightiespop van Burning Up tot aan de eurohouse van haar laatste single Celebration. Eigenlijk zijn al die videoclips terug te vinden op YouTube en zelfs op de site van Madonna zelf. Maar wat bij andere artiesten vaak een saaie compilatie is van clips die op elkaar lijken, blinkt Madonna uit in veelzijdigheid. Zowel in kapsels als kleding, als in hoe clips eruit zien. Wie anders zet namelijk kruizen in de fik (Like a Prayer), is met zweepjes en leer in de weer (Erotica) en ramt, met een oud dametje naast zich, keihard op andere auto’s in What It Feels Like For A Girl. Dat kan alleen Madonna zijn. Daarnaast frist deze verzamelaar je geheugen weer even op. Want wie weet nog hoe de clip van Bedtime Story eruit ziet? Van Michael Jackson zal binnenkort wel een soortgelijke dvd verschijnen, maar vooral Prince kan een voorbeeld nemen aan de grand madame van de pop. De beste man boycot namelijk YouTube en zijn clips zijn alleen terug te vinden op zijn verschrikkelijke onhandige website Lotusflow3r.com. Dan mogen we blij zijn dat er met zoveel zorg wordt omgegaan met de legacy van Madonna. Niet alleen de audio dendert je tv speakers uit, de beelden zijn ook flink opgepoetst. Celebration is een zeer aan te raden trip down memory lane.
0 reacties
Ach ja daar gaan we weer; de vergelijking van drie artiesten die, geheel toevallig, in hetzelfde jaar geboren zijn. Dat is dan toch echt de enige overeenkomst tussen deze drie. Michael Jackson; een, mede door zijn overlijden, totaal overschatte artiest (eigenlijk meer een entertainer) die inhoudelijk niet veel bijgedragen heeft aan de, nog jonge, geschiedenis van de popmuziek. Madonna; een wederom, ahoewel misschien in iets mindere mate, overschatte artiest(e)met een blijkbaar langere adem maar ook hier is geen sprake van een bepalende/blijvende invloed op het verloop van de popmuziek. Prince; een niet te overschatte, in de eerste plaats muzikant/componist en wat al niet meer, artiest. Ik ben niet zo kapot van zijn laatste werkjes maar hier hebben we toch echt te maken van een artiest die wel de loop van de popmuziek blijvend, op zijn minst, heeft beinvloed. Over “legacy” gesproken. Laat hem nu maar, in al zijn gekte misschien, zelf bepalen wat er mijn zijn werk wordt gedaan. Als je iets met zo’n overtuiging, vakmanschap en ziel maakt krijg je daar blijkbaar zo’n sterke band mee dat je zelf wil bepalen wat daarmee gebeurd. De toekomst zal uitwijzen wie de grootste “legecay” heeft. Voor mij is dat wel duidelijk.