(Warner)Rock * * *
Muse gaat beter om met Queens erfenis dan Queen zelf. Op The Resistance zwellen de schreeuwkoortjes weer overduidelijk aan in de traditie van Freddie Mercury en co. Ook laat Bellamy klassieke geschooldheid doorschijnen in zijn pianospel dat de leidraad vormt van een deels geslaagde driedelige symfonie. Muse betreedt op The Resistance nieuwe territoria. De electroflirt van Uprising is geslaagd, maar de verkenning van de popkant (Undisclosed Desires en I Belong To You) is te gladjes. Als bombast en Matthew Bellamy’s paranoia over de oh zo gevaarlijke wereld samenkomen is Muse op z’n best.
