Jort Kelder kwam met een alpaca binnen bij een vernissage van een winkel waar ook Doutzen Kroes optrad. Sterren onder elkaar. De een iets meer miljonair dan de ander. Het charmante aan Kelder is dat hij eigenlijk nooit een graaier is geworden, ondanks zijn recente pleidooi voor beloningen op basis van meritocratie. Wie hard werkt, mag veel verdienen, of zelfs een bonus pakken, betoogt de oud-hoofdman van zakenglossy Quote. De verdediger van de vrije markt (‘hebzucht is goed’ is nog steeds zijn motto) is zelf een bescheiden schuiver. Bij de KRO verdient hij redelijk met Bij ons in de PC. Met zijn optredens in het land grabbelt hij ook nog een paar modale jaarsalarissen bij elkaar, maar het zijn geen Matthijs-bedragen.
Zijn BV zet een dikke 3 ton om, maar dat is voor een man van zijn statuur bescheiden. Kelder is eigenlijk altijd journalist gebleven en die zullen nooit rijk worden, aangezien zij de waarheid dienen en pas dan hun portemonnee. Zijn internetstart-up 925 draait zuinigjes, maar is zeker nog geen kaskoe. Daarvoor is het allemaal nog veel te journalistiek, te behoudend en te weinig populistisch. Prijzenswaardig, maar zakelijk niet handig. Kelder kan domweg geen geld verdienen met ordinaire pr-riedeltjes, zoals veel van zijn Quote-vriendjes wél doen. Bij Kelder is er eerst de moraal en pas dan het vreten. Kelder – je moet hem er niet op aanspreken – is in wezen een calvinist. Zijn uitgavenpatroon kent weliswaar Lodewijk de Veertiende-achtige patronen, maar zijn hoofd loopt over van vragen over schuld en boete. Het wordt tijd dat hij gaat leven naar de leus van het blad dat hij grootmaakte: get rich or die.
