Mungolian Jetset – We Gave it All Away/Now We Are Taking it Back (Smalltown Supersound/Konkurrent) * * * *Dubbel-cd met het verzamelde remixwerk en enkele nieuwe tracks van de knotsgekke buitenbeentjes van de Noorse neodisco. Een beetje Mungolian Jetset-mix duurt tegen de tien minuten, komt nauwelijks boven de 100 beats-per-minuut (dat is behoorlijk relaxed voor een dansplaat) en maakt een excursie langs de meest exotische muzikale invloeden. De vergelijking met The Orb is al eens gemaakt en op die geestverruimende hoogtes moet je het inderdaad wel zoeken.
Sally Shapiro – My Guilty Pleasure (Permanent Vacation/News) * * *
De Zweedse zangeres Sally Shapiro (haar echte naam is waarschijnlijk te knøterig voor internationale consumptie) klinkt net zo onschuldig als haar stijle blonde haar en onopgemaakte gezicht doen vermoeden dat ze is. Dat dunne, naïeve stemmetje en een handvol hartenbrekende melodieën heeft de afgelopen jaren wel een cultster van haar gemaakt. My Guilty Pleasure, Shapiro’s tweede album vol melancholische italodisco van pruducer Johan Agebjörn, bevat er ook weer een aantal, maar net niet genoeg voor die grote doorbraak. Dat vindt ze zelf waarschijnlijk wel prima.
Vladislav Delay – Tummaa (Leaf/Konkurrent) * * *
De Fin Sasu Ripatti houdt er meerdere pseudoniemen op na, waarvan Luomo wel de bekendste is. Onder die naam heeft hij enkele van de mooiste houseplaten van het decennium gemaakt. De naam Vladislav Delay was altijd voor meer ontoegankelijke sounds en dubtechno. Op Tummaa (‘duisternis’) gaat Ripatti terug naar zijn roots als jazzdrummer, en verzorgt de vermaarde soundtrackcomponist Craig Armstrong geïmproviseerd pianospel bij zijn ongemakkelijke beats. Daar past een spannende en duistere sciencefictionfilm bij.
