Ad Colen Quartet – Free (Sweet Briar) * * * *Op de hoes van Free poseert saxofonist Colen in een zomers wit pak, en gooit hij losse vellen papier in de lucht. Conclusie vooraf: dit is een plaat waarop de Utrechter de teugels laat vieren, de ramen opengooit en gewoon een pak lekkere nummertjes speelt. Colen is een veteraan met een eigen toon (zowel op sopraan- als tenorsax) die kan vertrouwen op zijn band. De toon is licht en soms dromerig, de details zijn rijk en de composities solide. Zo mooi kan jazz zijn. Colen lacht terecht uitbundig op de hoesfoto.
De Nazaten & James Carter – Skratology (Strotbrock) * * * *
Tot deze plaat had ik nog nooit van De Nazaten gehoord. Een gemis, want deze Surinaams-Nederlandse groep bestaat al vele jaren en kan een potje warmbloedige kasekojazz neerzetten waar je blaren van op je zolen krijgt. Naast de Surinaamse wortels put de groep ook inspiratie uit de klezmer, Indiase filmmuziek en reggae. Dwarse saxheld James Carter is een vriend, deze liveplaat laat horen hoe goed zijn vrije spel past bij de originele muziek van De Nazaten. Goed gek.
Rob Franken – Fender Rhodes (Sonic Scenery) * * *
Vrijwel iedereen heeft Rob Franken weleens horen spelen, bijvoorbeeld in de filmmuziek van Turks Fruit. De favoriete toetsenist van onder meer Toots Thielemans was een meester op de altijd warm klinkende (elektrische) Fender Rhodes piano. Wie hem wil horen funken, moet op zoek naar zijn Organ-ization platen. Op deze cd staan radio-opnames uit de seventies van Franken als jazz-toetsenist. Soms wat te veel naar de fusionkant, maar ook breekbaar. Bonus is een mooie radiodocumentaire gemaakt door fan Frank Jochemsen.
