* * * *Horror van Sam Raimi
In de bioscoop vanaf 2 juli
Dé schandaalfilm van Cannes 2009 was Lars Von Triers Antichrist. In recensies werd regelmatig verwezen naar The Evil Dead, Sam Raimi’s horrordebuut uit 1981, waarin een afgelegen boshutje ook al het toneel is van akelige gebeurtenissen. Van Raimi zelf draaide in Cannes een nieuwe film waarmee de regisseur juist afstand nam van de mode van provocerende horrorfilms, zoals die nu dus zelfs door Von Trier wordt omhelsd. Drag Me to Hell vertelt van bankemployee Christine (Alison Lohman) die een film lang van een vloek moet zien af te komen, over haar uitgesproken na het weigeren van een lening. Dat kan alleen door de vloek door te geven. Maar aan wie? Wie verdient het om in háár plaats naar de hel te worden gesleurd? Raimi stelde zich blijkbaar ten doel alle genreclichés uit de kast te trekken en te bewijzen dat ze nog altijd werken. Mits goed getimed en met humor afgeblust. Het lukt ‘m nog ook. Zelfs een scène in een parkeergarage, de uitgewoonde horrorlocatie bij uitstek, wordt op die manier weer fris. Wat de humor betreft: als tiener besteedde Raimi waarschijnlijk al zijn zakgeld aan plakken nepkots uit de feestartikelenwinkel. Veertig jaar later, en een paar mega-succesvolle Spider-Mans verder, zien we in Drag Me to Hell dezelfde plaaggeest aan het werk. Maar dan een stuk creatiever.
