(Loyauté/V2)Pop * * *
Op elke plaat van Phoenix staan één of twee ultieme radiohitjes; nummers die nooit een grote hit worden maar daarom nooit gaan vervelen, perfect uitgevoerde songs met een funky gitaartje en vrolijke drums. Op hun vierde cd is dat opener Lisztomania en komen ze er met afsluiter Armistice dichtbij. Ook als de Fransen voor een MOR-indierocksuccesje gaan, zoals in het nummer Countdown, is er Thomas Mars’ licht hysterische stemgeluid waarmee de band zich altijd zal blijven onderscheiden. Tien Phoenix-liedjes achter elkaar hoor je echter nooit op de radio, en dat heeft een reden.
