Jan Smit is een paniekerige protectionist

Wie verliest er het meeste aan het tragische driehoeksdrama tussen Cabau van Kasbergen, Sneijder en Smit? Ik heb Yolanthe en Wesley al eens beoordeeld en zag toen al dat Yolanthe meer waard is dan een willig Volendamse handmeisje en dat Wesley uiteindelijk een heer is als het op scheiden aankomt. Op papier zou dit een prima joint venture kunnen zijn, al vraag ik me wél af waar de niet-monetaire aantrekkingskracht zit tussen beiden. De parkeergaragezoen met de man van 7 miljoen (bron: Quote) heeft Yolanthe niet verder gebracht tot mondiale roem en rijkdom. Wesley is niet verliefd op haar dus een huwelijk met de voetballer uit Spanje, het land van haar vader, zit er niet in. Als we Yolanthe als een strikt economisch wezen zien, dan heeft ze verkeerd gegokt.

Haar Jan, ook goed voor 7 miljoen, grijpt nu de kans om zich te verlossen van de brisante brunette en het aan te leggen met een gescheiden moeder uit het Palingdorp. Een voorzichtige keus, vind ik. De volkszanger denkt als een Franse wijnboer. Eigen streek eerst. Het liefst ook nog aangevuld met geld (denk aan zijn liaison met de Tros) van de belastingbetaler. Deze provinciale strategie zal echter niet het meeste rendement opleveren. Jan Smit is veel te behoudzuchtig. Hij vertoont het typische gedrag van een paniekerige protectionist in crisistijd. Stom. Vrijhandel is altijd het beste recept om iedereen rijker te maken. Vrijhandel met Yolanthe was de entree naar internationale faam. Met zijn keuze voor Liza is Jan definitief ingelijfd in het BZN-assortiment van de kruidenierende muzikant. Niks mis mee, behalve dat je elke nacht naar zweet en frituurvet stinkt als je thuiskomt van je werk.