Gisteren heb ik me weer eens heerlijk lopen opwinden bij het programma Peter R. de Vries, misdaadverslaggever. Nee, dit keer betrof de ergernis niet De Vries zelf, maar het onderwerp dat hij aan de kaak stelde: de ongelooflijke luiheid, domheid, traagheid, desinteresse en bureaucratie van de Nederlandse politie. De Vries volgde een aantal oplichters die erin gespecialiseerd zijn bij verhuurbedrijven – in dit geval een motorverhuurbedrijf en een verhuurder van bierfietsen – spullen te huren of voor een proefritje mee te nemen, om die vervolgens te verduisteren. Schade voor de middenstanders: tienduizenden euro’s. De oplichters gingen niet bepaald geraffineerd te werk, ze lieten kopietjes van hun paspoorten achter, inclusief dus hun foto’s, en huidige adressen en telefoonnummers. Wanneer de gedupeerden aangifte doen bij de lokale Hermandad, lijkt het dan ook een fluitje van een cent om de daders op te sporen en voor het gerecht te brengen. Het tuig is immers op een presenteerblaadje aangeboden. Maar dan kent men de Nederlandse politie nog niet…
Wekenlang moeten de bestolen burgers aandringen op ingrijpen door de politie. Maar zij worden van het kastje naar de muur gestuurd. De telefoongesprekken waarin de bromsnorren de slachtoffers afpoeieren zijn werkelijk tenenkrommend. En dan te bedenken dat een van de oplichters al vele malen is veroordeeld en notabene nog een gevangenisstraf van zeven maanden heeft openstaan. De gevangenisstraf van de man was geschorst omdat hij zijn zwangere vriendin moest bijstaan. Daarna was hij doodleuk niet meer komen opdagen. Pas nadat De Vries de voortvluchtige crimineel zelf opspoorde en staande hield (‘Zo mannetje…’) kwam de politie in actie.
Buitengenwoon interessant was de uitzending in het licht van het zogenaamde cellenoverschot. ‘We hebben minder cellen nodig omdat de criminaliteit daalt’, jubelde staatssecretaris van justitie Albayrak onlangs. We weten nu dus waarom: de politie doet gewoon niets. Lees ook het commentaar op Crimesite.
Het is toch algemeen bekend dat de politie totaal niet je beste vriend is. Ik doe al jaren geen aangifte meer van fietsendiefstal, omdat je simpelweg eindigt als blaadje onderop een grote stapel. Kun je wel zeggen ‘het gaat maar om een fiets’, maar als het je vier keer is overkomen is de lol er gewoon vanaf. ‘Ga boeven vangen’, zeggen ze toch wel eens over de politie? Goed dat Peter dit aanzwengelt.
als ondernemer heb ik diverse inbraken meegemaakt.
de werkwijze v/d politie is zeer onder de maat.
er worden geen sporen of vingerafdrukken veilig gesteld,allen een a 4 tje word half vol getikt,
er is ook nog nooit een inbraak opgelost,ik heb er ook nooit nog enige respons op gehad.
maar het heeft mij als ondernemer wel veel tijd en geld gekost
De politie moet weer politie worden, zij moeten weer echt waken opdat zij rustig slapen. Het lijkt erop of ze tegenwoordig sociaal werkers zijn en van werken hebben ze niet gehoord. Ze moeten echt luisteren wat men wil en meer en beter hun werk doen.
Er is veel te weinig politie om alles netjes af te handelen. Een agent kan vaak zelf beslissen wat hij prioriteit geeft. Dan komen de miljoenen fietsendiefstallen al gauw op de grote hoop, want ga maar eens een fiets terugvinden in pakweg Rotterdam.
Hoe het ook kan: In Duitsland is de politie VERPLICHT elke zaak te onderzoeken. Geen gelul in de trant van: Hebben we geen tijd of geld voor.
Eerlijk is eerlijk: Het probleem ligt feitelijk bij de wetgever want een agent moet zich aan allerlei achterlijke regeltjes houden, terwijl criminelen daar natuurlijk om lachen. Voorbeeldje: Uren papierwerk aan een verbaal voor een auto-inbraak is normaal. Eén foutje en de zaak wordt onontvankelijk verklaard. Mijn werk zou het niet zijn..