* * *Documentaire van Errol Morris
In 2004 kwam aan het licht dat Amerikaans militair personeel Iraakse gevangenen op grote schaal had mishandeld in de Abu Ghraib-gevangenis. De bewijzen werden geleverd door foto’s, gemaakt door de daders zelf. Het zijn beelden van veelal naakte mannen die aan de grofste vernederingen werden onderworpen, zoals masturberen in het bijzijn van vrouwelijke soldaten. Morris laat zowel de makers van het schokkende beeldmateriaal als de daarop figurerende bewakers aan het woord. Maar hij is minstens zo geïnteresseerd in de stille getuigen, de foto’s zelf. Die vertelden maar een deel van het verhaal. Waar de militairen zich schuldig aan maakten, was niet meer dan een onschuldig ontgroeningsritueel vergeleken bij de niet gedocumenteerde martelingen waaraan de CIA zich ter plekke bezondigde. Wie niet op een complottheorietje meer of minder kijkt, zou zelfs kunnen denken dat de foto’s een afleidingsmanoeuvre waren om de ware verschrikkingen van Abu Ghraib te verdoezelen. S.O.P. geeft geen pasklare antwoorden, maar zet wel aan het denken. Jammer alleen van de nagespeelde scènes die in het tv-programma Opsporing Verzocht niet zouden hebben misstaan.
