The Whitest Boy Alive – Rules

(Bubbles/Rough Trade)
Pop/dance
* * * *

Het grootste commentaar dat je kunt hebben op de nieuwe The Whitest Boy Alive is dat hij ontzettend veel lijkt op debuut Dreams. Om dat positief uit te leggen: Whitest Boy Alive heeft een eigen geluid dat ondertussen geperfectioneerd is. Op het debuut was de vergelijking als eigentijdse The Cure vaak terecht, nu is de formatie eigener geworden. De reputatie als onweerstaanbare liveact is goed voorstelbaar ook al laat frontman Erlend Øye, die net zo goed succes boekte bij Kings of Convencience dan als dance-dj, de plaat uiterst minimaal klinken. De kort aangeslagen gitaarriffjes, zoals de drie akkoorden van Timebomb, blijven de hele plaat basic. Daaronder dansen de baslijnen en worden staccato electroklanken toegevoegd, zoals onder het opzwepende Courage. Øye weet ook deze plaat weer tegelijk melancholisch te laten klinken. Door zijn zachte zang, maar ook door de pijnlijke einde-relatieperikelen in z’n teksten: ‘It’s better to say nothing than say something wrong.’ Bij The Whitest Boy Alive is het dansen met een klein traantje in je ooghoek.

Luister verder:
Kings of Convenience – Quiet is the New Loud (2001)
Shout Out Louds – Howl Howl Gaff Gaff (2003)
Erlend Øye – DJ Kicks (2004)